19-03-11

Veranderingen in blog

De blog zal binnenkort veranderen...  Vanaf heden zal ik enkel nog info ivm Qatar posten of op deze blog laten staan. Hiervoor zijn verschillende redenen:

1. Toen wij in 2007 richting Qatar kwamen, leek een blog de ideale manier om contact te houden met familie en vrienden in het verre Belgie. En toen kwam facebook... Tegenwoordig post ik zeer veel nieuwtjes op dit 'social network'. 

2. Per maand krijg in een aantal mailtjes met vraag naar info, gesteld door mensen die overwegen om te verhuizen naar Qatar. Ik merk dan ook dat er nood is aan beknopte info. In het kluwen van de meer dan 100 blog-berichten van de afgelopen 4 jaar, is het voor deze mensen moeilijk om de voor hun relevante informatie te zoeken.

3. Verder wordt het leven hier voor ons steeds drukker: in de afgelopen vier jaar is niet alleen onze vriendenkring en het aanbod naschoolse activiteiten uitgebreid. Sinds januari 2011 is ook ons gezin wat vergroot. Tijd om te bloggen wordt in ons drukke expat-leven dan ook vrij schaars.

4. En dan is er nog het privacy-aspect. Via de google-vertalen kan - bij wijze van spreken - de hele wereld deze blog lezen. Als 1 van onze Filipijnse medewerkers me komt vertellen over onze avonturen op deze blog, dan is me dat toch net een brug te ver.

5. Ik ontlast hiermee enkele trouwe lezers, die regelmatig komen kijken of er al meer nieuws is.

Aan alle lezers die de voorbije jaren onze eerste expat-avonturen gevolgd hebben via deze blog: ik hoop dat jullie er plezier aan beleefd hebben. Familie en vrienden die nog geen facebook hebben: misschien tijd om een account aan te maken :-). En anders zijn er nog tal van andere manieren om met ons in contact te blijven.

 

15:18 Gepost door Kim | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

30-09-10

Een stukje België in Qatar

Hotel Intercontinental opende vorige week ‘The Belgian Beer Cafe’. Net als in de andere BBC ter wereld, is het interieur  typisch Belgisch. Het werd dan ook meteen goedgekeurd door de aanwezige Belgen: bruine kroeg, Belgische vlag en teksten aan de muur, bierkaartjes om je glas op te zetten,.... Een stukje België in Qatar! Het is een erg grote zaak, die geregistreerd staat als restaurant, wat maakt dat je je niet moet laten registreren/identificeren aan de toegangsdeur. Dit moet wel in bars in Qatar. De overheid weet hier nu éénmaal graag waar je vertoeft en vooral wie op welke plaatsen alcohol aan het nuttigen is. In die Belgian Beer Cafe is op de publieke openingsdag in elk geval veel alcohol gevloeid.

De belangrijkste speciale bieren: Hoegaarden, Duvel, Leffe, Kriek, .... waren aanwezig. Als je er iets van kent, vraag je best om je glas zelf in te schenken (van het flesje uiteraard, niet van de tap :-)).

De prijzen waren zeer redelijk. We hadden een gezellige avond en consumeerden per koppel ongeveer 8 consumpties, een gedeeld bierplankje (2 soorten kazen, turkey salami, mosterd, ajuintjes en augurken) en een hoofdgerecht. De gemiddelde prijs was 400 QAR/koppel. Dat is ongeveer 40€/persoon.

Belangrijk voor ons was uiteraard de menukaart. Ze hebben er veel typisch Belgische gerechten als: mosselen, vol-au-vent (koninginnehapje), vispannetje, stoemp met worst, asperges en witloofgerechten, wafels, pannenkoeken,.... Een bezoekje met de kinderen staat reeds in de agenda. Kwestie dat ze hun roots leren kennen hé! We laten jullie in een volgend verslagje wel weten hoe het geweest is.

11:22 Gepost door Kim in Actualiteit, Algemeen, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-06-10

Het schooljaar is bijna ten einde.

In Qatar bekijken we een jaar echt niet van 1 januari tot 31 december; maar van het begin tot het einde van het schooljaar. Dat schooljaar eindigt dit jaar op 30 juni. We ontvluchten dan meteen de hitte (vandaag een kleine 50 graden Celsius) en vertrekken die avond nog richting België. Nu, juni is sowieso een 'uitbolmaand'. De laatste dag van mei eindigden de zwemlessen met een heus zwemgala. De kinderen mochten per drie van dezelfde leeftijd een lengte zwemmen. Siel werd glansrijk eerste en straalde op het hoogste schavotje van het podium. Een week later was het tijd voor de 'dance recital' van de dansschool. Dat werd weer een goed georganiseerde show, waarin verschillende klassen lieten zien wat ze het afgelopen jaar leerden. Onze ballerina deed haar best en bracht de toch wel moeilijke oefening tot een zeer goed einde.

De Nederlandse les eindigt dan weer op 20 juni, met een afscheidsfeest voor onze lieve juf Marijke; die na drie jaren Qatar inruilt voor het ongetwijfeld mooie Tanzania. Donderdag volgt het afscheidsfeest voor Marijke en haar echtgenoot (onze consul) op de Belgische ambassade. We zullen hen missen! Het is helaas niet het enige afscheid in onze expat-gemeenschap. Siel nam ook reeds afscheid van haar Japanse vriendinnetje Nako. Vanmiddag worden we verwacht op het afscheid van een Nederlands gezin, dat als nieuwe thuisbasis voor Nederland kiest. Vrijdag tenslotte is de afscheidsbarbeque van Tanja, Erwin en Beau. Zij houden ons nog een beetje in spanning mbt tot hun volgende bestemming. 

Cas neemt einde juni dan weer afscheid van de Nursery waar hij meer dan twee jaar verbleef. Dat zal zeker een moeilijk afscheid worden. Maar onze flinke jongen is nu echt wel klaar voor de grote school. Hij kent nu bijna alle hoofdkleuren en telt moeiteloos tot vijftien in het engels of twintig in het Nederlands. In tegenstelling tot een half jaar geleden, babbelt hij ons nu de oren van het hoofd. De uitspraak van de letter 'k' blijft een beetje moeizaam; maar ik maak me nog geen zorgen. Het komt allemaal wel goed met onze flinke kapoen. Dat bewees het ludieke rapport dat hij deze week ontving van de directrice van de kinderopvang. Op taal, wiskunde, grove en fijne motoriek scoort Cas zeer goed. Op turnen en expressie uitstekend. Op luisteren en gedrag:'goed'. Dat kan dus nog beter, maar het is tenminste niet slecht of onvoldoende :-). 

Op Siel haar rapport van de montessori school is het nog even wachten; maar het rapport van de Nederlandse school was uitstekend. Een grote pluim voor ons meisje. Siel is intussen gebeten door de leren-fietsen-op-twee-wielen-microbe. Het lukt helaas nog niet zo heel goed omdat haar nieuwe fiets in Qatar helaas een beetje te groot is. Ze kan net met de tippen op de grond en heeft hierdoor niet voldoende zelfvertrouwen. Op Cas zijn fiets zou het misschien wel lukken' maar 'mama, dat is een jongensfiets' is hier het probleem :-).

Die zomervakantie nadert met rasse schreden. België is momenteel in de ban van de verkiezingen. Wij brachten gisteren reeds onze stem uit. Moge de beste winnen en eindelijk ons land terug in de goede richting duwen!

 

09:24 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-05-10

De omgekeerde wereld!

Wie vandaag dit berichtje leest, zal ook zeker een blik werpen op de weerkalender van deze blog. Ja hoor, je ziet het goed! Geen stralend zonnetje, maar een dikke grijze regenwolk. En af en toe zelfs een beetje regen. Vorig jaar hadden we hoogstens vier dagen regen, maar dit jaar staat de natuur duidelijk op zijn kop! Enkele weken geleden kregen we al een heus onweer over ons heen. Aangezien er in Qatar zo goed als geen riolering is, stonden de straten in een mum van tijd helemaal blank. En ook toen Europa voor één keer tevergeefs hunkerde naar een goede regenbui, die het vulkaanstof uit de hemel zou spoelen; vielen de regendruppels in Qatar speels op onze neuzen. Toen zeiden we nog lachend: "Ach ja, nu staat het land weer droog voor minstens 8 maanden!" Maar dat was blijkbaar buiten de weergoden gerekend! De neerslagkans voor vandaag is 75 %.

Vandaag dus tijd voor een binnenactiviteit. We kozen voor Café Ceramique. Een café waar ik met al dat bezoek tegenwoordig vaste klant ben! Hier kan je mooie kunstwerkjes beschilderen en een week later komen ophalen. Door het bakken in de oven krijgt de verf een mooie glans en komen de kleuren beter tot hun recht. Niet goedkoop, maar wel een aanrader... Het Cafe ceramique kan je vinden in The mall op D-ring road.

08:46 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-02-10

Een Zandstorm-verjaardag voor Siel

Januari 2010 werd afgesloten met een België-dag, georganiseerd door Compass-school en de Globetrotter. De kinderen brachten een toneeltje over het leven van Ambiorix. Onze Tongerse held is nu bekend tot ver over de landsgrenzen. Nadien speelden de Belgische en Nederlandse kinderen allerlei typisch Belgische spelletjes, ondermeer van Studio 100. Versgebakken wafels en frietjes van ‘Frietkot Ambiorix’ mochten uiteraard niet ontbreken. Het werd een geslaagde culturele dag!

Op 3 februari arriveerden Oma en Opa. Groot feest voor de kindjes, want oma maakt dagelijks verse soep en heeft speciale soepballetjes mee vanuit België. Het weer is spijtig genoeg niet van de partij. Uiteraard niet te vergelijken met België, maar de temperatuur is de laatste week  gezakt naar zo’n 20°C en de zon zit verstopt achter zandwolken, veroorzaakt door een lastige zandstorm. Gelukkig worden we afgeleid door de festiviteiten van de maand februari. Vrijdag 5 februari ging Siel naar het feestje van de 6-jarige Marlo en zaterdag was het haar beurt om te feesten. Ons meisje vierde haar 5de verjaardag. We sneden de taart aan in het bijzijn van Cas, Rediet, Oma, Opa en vriendinnetje Clemence. Papa was wegens een werkbezoek in Abu Dhabi helaas niet van de partij. Zaterdag 13 februari geeft Siel een verjaardagsfeest voor 25 vriendjes. Hopelijk laat papa zich dan wel even zien J. Eén week later, op 20 februari, is het tenslotte de beurt aan onze flinke Cas, die al 3 jaar wordt. Hij kijkt er nu reeds naar uit!

Deze week staat er nog meer op het programma. Tom Boonen is namenlijk weer in het land en won de rit van eergisteren in de ‘Tour of Qatar’. Reden genoeg om hem gisteren aan te moedigen bij aankomst in het gezellige vissersdorpje Al-Khor. Al-khor ligt op zo’n 45 km. van Doha. We waren een kwartier voor de aankomst van de renners aan de finish en zoals ze het zouden zeggen in Vlaanderen: “Er was geen kat”. Een handvol Belgen (waaronder onze ambassadeur en zijn echtgenote), een 10-tal Indiërs en wat Qatari. Verder nog wat mensen van de organisatie en een hoop journalisten. Daarbovenop eindigde Tom Bonnen niet als eerste, maar als 14de. We mogen echter niet klagen, want de andere Belgische renners doen het echt niet slecht. Geert Steurs staat momenteel op de 2de plaats in het eindklassement. Tom Boonen op de 3de plaats. Vrijdag volgt dan de eindrit en zal er ongetwijfeld veel zwart-geel-rood te bewonderen zijn op Doha’s Corniche. We hopen uiteraard dat er terug een Belg als eerste zal eindigen. Voor Tom Boonen zou het reeds de 4de keer zijn dat hij de grote winnaar wordt van ‘The Tour of Qatar’.

Voor de wielerfans:

http://www.letour.fr/2010/TQA/LIVE/fr/400/images.html

We houden jullie op de hoogte.....

08:18 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-01-10

Toon je goede hart. Steun Haiti!

De hele maand januari mag je nog ‘gelukkig nieuwjaar’ wensen, maar daarna moet het gedaan zijn. Bij deze dus bijna op de valreep onze beste wensen voor 2010.

In de eerste dagen van dit nieuwe jaar zijn we vooral erg geschrokken door het drama in Haiti. We proberen net als vele anderen ons steentje bij te dragen voor dringende hulp en wederopbouw. Een Vlaams-Haitiaans koppel dat we toevallig goed kennen, was gelukkig in België op het moment van de aardbeving. Onze vrienden hebben echter het trieste nieuws gekregen dat enkele familieleden overleden zijn en dat de rest van de familie dakloos is en dringende hulp nodig heeft. Vandaar dat we besloten hebben om deze familie te steunen, omdat we zo zeker weten dat onze centen goed zullen besteed worden. We hopen uiteraard dat jullie, de lezers van de blog, dit voorbeeld volgen; zodat de familie van Lies en Joe vlug terug in veiligheid is, voldoende eten en een dak boven hun hoofd heeft. Jullie financiële steun is meer dan welkom. In verband met dit initiatief wordt er op 7 februari 2007 een spaghettidag georganiseerd in zaal concordia te Tongeren. Als je in de buurt woont, ga dan zeker langs! Ik wil nog even benadrukken dat het gaat over een privé-initiatief waar ik alle vertrouwen in heb, maar waarvoor je geen fiscaal attest kan bekomen.

Storten kan op rekeningnummer: 001-54119794-92 op naam van Benjamain-Dewallef, met vermelding ‘Steun Haiti’ . Jullie mogen er zeker van zijn dat jullie bijdrage in goede handen is en dat Lies en Joe geen Eurocent zullen verspillen aan futiliteiten. Dat beloof ik jullie met de hand op het hart. Alvast bedankt!

Uiteraard willen jullie ook wel weten wat er met ons gebeurd is in de afgelopen maanden. Wel, in december 2009 was het voor ons een echte feestmaand:

·         Sinterklaas kwam naar Doha met zijn Hummer, want zijn paard had een maandelijks probleempje

·         Nona kwam op bezoek en had een hele valies vol Sinterklaaskadootjes mee

·         Lotte, Stephanie en Noura vierden hun verjaardag met een superleuk feestje

·         Samen met Koen, Mieke, Lotte, Senne, Kris, Annemie, J-M, Joke en Dimi vierden we kerst in het Gasteinertal te Oostenrijk, alwaar we van 19 tot 26 december genoten van een ontspannende skivakantie.

·         De laatste dagen van december werden gevuld met Kerstfeestjes en etentjes bij familie en goede vrienden

·         Uiteindelijk sloten we de feestmaand op 31 december 2009 af ten huize Rudy en Tiny. Hier klonken we in gezelschap van hele goede vrienden op een hoopvol, gezond en gelukkig 2010.

 Sinds 2 januari 2010 zijn we terug in het lekker warme Doha. Overdag blijven we genieten van een heerlijke 24°C. Zwemmen zit er echter nog niet in, want de verwarming van het zwembad is nu al meer dan 2 maanden stuk en de koude nachten zorgen ervoor dat het water toch erg koud aanvoelt. De school is weer gestart, net als de balletles, zwemles en Nederlandse school van Siel en natuurlijk ook de turnklas van Cas.

Op 15 januari 2010 was er de jaarlijkse kerstboomverbranding van DSA. 100 volwassenen en 80 kinderen genoten bij de Singing Sand Dunes van een heerlijke kop warme chocolademelk, kruidige gluhwein of echte Hollandse Snert = erwtensoep. Verder voorzagen we marshmellows en hot-dogs. Iedereen was tevreden, het vuur brandde goed en ’s avonds kropen we moe maar voldaan in ons bedje. Tom en ik namen dit jaar de organisatie over van Ingeborg en Thomas. Geen lachertje, want er kruipt best wat werk in. Gelukkig konden we voor de soep en het aanbrengen van hout rekenen op hulp van Tanja, Erwin, Lisette, Caroline en Judith.

Onze kindjes tellen intussen af naar de komst van Oma en Opa op 2 februari, de 5de verjaardag van Siel op 6 februari en de 3de verjaardag van Cas op 20 februari. Uiteraard laten we jullie weten hoe de feestmaand februari verlopen is. Hopelijk tegen dan ook beter nieuws uit het mooie, maar ontzettend zwaar getroffen Haiti!

Steun een familie in Haïti

 

08:11 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-11-09

Regen in Qatar!

Nu ja, regen. Eerder wat gemiezer, maar gisteren vielen er echt wel enkele druppels uit de lucht. Siel reageerde echt verontwaardigd met : "in Qatar regent het toch nooit". Tja, wel dus.... Onze buren voorspellen intussen reeds hevige regenval op maandag, maar ik geloof er niet veel van. Het is wel veel kouder geworden op een week tijd, maar met een minimum van 25 graden mogen we eigenlijk niet klagen! Het zwembadwater moet wel stilletjesaan verwarmd worden en net nu is de waterverwarming stuk. Tja, luxeproblemen noemen we dat, dus daar gaan we zeker niet van wakker liggen.

We hebben vorig weekend afscheid genomen van twee dankbare bezoekers: Charlotte en Jimmy. Met ongeveer tien dagen Qatar en drie dagen Dubai hopen we dat ze nu een realistische kijk gekregen hebben over het leven in het Midden-Oosten. In Qatar bezochten ze het museum van Islamitische kunst, het Islamitisch centrum 'Fanar', het WTA-damestornooi, Cafe Ceramique, Souq Waqif,'the Pearl' 'the Inland Sea' met bijbehorende woestijntocht, de kamelenmarkt, enkele grote hotels en winkelcentra en de Zoo. Verder gingen ze mee op pad in ons dagelijks leven: de gymklas van Cas, de scholen van de kinderen, de DSA-activiteiten, de balletles en zwemles van Siel, ... Onze avontuurlijke bezoekers trokken er ook een paar keer op uit met de taxi, maar noch in Qatar, noch in Dubai hadden ze veel succes en bereikten dus nooit de gewenste bestemming. In Qatar misten ze zo de oefenwedstrijden voor de moto GP: 'The 8 hours of Doha'. In Dubai vond de taxichauffeur het hotel niet en dumpte hun dus maar in de parkeergarage van de dichtsbijzijnde shopping mall. Gelukkig stond er een winkelkarretje waarmee ze al hun bagage konden vervoeren. Het zal wel een komisch gezicht geweest zijn om met uitzicht op Ski Dubai twee toeristen te zien met een winkelkarretje vol valiezen :-). Hopelijk kunnen ze er intussen toch een beetje mee lachen.

In Dubai stond opnieuw 'the mall of the Emirates' met 'Ski Dubai' op het programma. Ook een heerlijke vol-au-vent met frietjes en voor de meesten een frisse Duvel mocht niet ontbreken. In 'the Belgian Cafe' kan je terecht voor zulke typsch Belgische lekkernijen. Voor het eerst bezochten we de grootste mall van het Midden-Oosten: 'the Dubai Mall'. Ik kan het met niets vergelijken, maar het was indrukwekkend! 

Intussen wachten we hoopvol op de komst van Nona. Wegens rugproblemen was de komst even erg onzeker, maar nu zijn we bijna zeker dat ze zal komen. Siel is op de hoogte en hoopt stilletjes dat hond Fei ook meekomt. Tot Cas dringt het nog niet echt door, want toen ik vroeg wie er bijna aankwam, kreeg ik prompt te horen: 'Sinterklaas'. Volgende week hebben we hier drie dagen verlof vanwege Eid Al adha. De school van Cas sluit echter vijf dagen en de school van Siel zelfs de hele week.

Op facebook had ik velen onder jullie jullie reeds ingelicht, maar in mijn vorig verslag ben ik het helemaal vergeten: Siel had onlangs haar eerste zwemwedstrijd en eindigde op de 1ste plaats. In de balletles mocht ze een klasje hoger naar de 5- en 6-jarigen en op school verloopt ook alles voortreffelijk. Wij zijn dus terecht fiere ouders....

De verkleedpartijen van Halloween en de lampionnentocht van Sint-Maarten liggen intussen ver achter ons. De kindjes kijken dus hoopvol uit naar de komst van Sinterklaas en zijn Pieten. Het Sint-journaal op BVN wordt dit jaar helaas veel te laat op de avond uitgezonden. Degene die de programmatie bij BVN opmaakt heeft ongetwijfeld geen jonge kinderen!!!! Een CD met Sintliedjes en online kleurplaten brengen toch enige vreugde in de jonge kinderhartjes. 

In Doha stonden er de laatste tijd best wel veel sportieve activiteiten op het programma. Zo gingen we naar de halve finales van het WTA-damestornooi. Hier zagen we de Williams-zusjes, Wozniacki en Jankovic aan het werk. De moto GP en de topwedstrijd tussen voetbalclubs Engeland-Brazilie lieten we aan ons voorbijgaan, wegens het bezoek aan Dubai en een drink op de Belgische ambassade ter ere van de Belgische dag van de Dynastie.

We tellen intussen niet enkel af naar de komst van Nona en Sinterklaas, maar ook naar ons skivakantie van 19 december tot 26 december. Dit wordt gevolgd door een korte vakantie in Belgie tussen 26 december en 2 januari. Prettige vooruitzichten!

Onze oude PC heeft het begeven en werd vervangen door een Apple. Op onze nieuwe PC tracht ik jullie nu te laten meegenieten van enkele foto's...

P1040477

P1040480

P1040484

 

P1040504

 

 

 

 

P1040591

P1040596

P1040618

P1040622

 

P1040665

P1040673

P1040681

P1040706

P1040725

P1040727

 

P1040753

P1040782

P1040793

P1040796

 

P1040876

P1040881

 

 

P1040910

 

 

P1040924

P1040929

P1040932

P1040936

P1040938

 

 

 

 

P1040979

P1040980

P1040986

P1040988

 

P1040999

P1050001

P1050011

P1050016

 

 

 

09:02 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-10-09

Herfst, welke herfst?

Het vorige verslag stopte met BBQ’s, dus zullen we daar ook maar mee beginnen, niet? Vrijdag hebben wij hier niets moeten doen. De mannen – lees: Tom en Koen – gingen een brunch voorbereiden en de vrouwen – lees: Mieke en ik – mochten eens lekker nietsdoen. Het werd uiteindelijk een heerlijke BBQ, enkel verstoord door de vervelende seizoensvliegen. Ja, dan is het eindelijk aangenaam weer om buiten te zitten, maar dan terroriseren die beesten het land :-). Een mogelijke oplossing zijn blijkbaar citronella-sticks, dus daar ga ik weldra naar op zoek. Andere tips zijn welkom!

 

Hier gaat intussen alles erg goed. Er zijn wel veel zieken in de buurt, dus we moeten hout vasthouden. Onlangs kloeg Tom van keelpijn. We zijn dan maar meteen naar de apotheek gelopen voor wat voorzorgsmaatregelen: vitamines, keelpastilles, hoestsiroop, ... Dit heeft gelukkig meteen geholpen. Nu hebben we alletwee een lichte vorm van buikgriep, maar zeker niet erg genoeg om er last van te hebben. Het vermelden eigenlijk niet waard. Siel is de laatste dagen wat prikkelbaar en begint te hoesten, dus daar zou wel iets kunnen sluimeren. Afwachten maar....

 

Cas en Siel doen het beiden erg goed op school. Net voor haar bevalling vertelde Miss Sharon dat ze erg blij was met zo’n braaf meisje in de klas. Ze was verbaasd omdat Siel soms erg volwassen reageert voor haar leeftijd en was tevens erg  onder de indruk van haar creatieve vaardigheden. Als mama is dat uiteraard leuk  om te horen. Miss Sharon is intussen bevallen van een jongetje, waarvan de naam volgens Siel veel te moeilijk is :-). Ik moet hem jullie schuldig blijven. De nieuwe juf, Miss Sophia was al meteen goedgekeurd. Het is een rustige dame van middelbare leeftijd, die door Siel meteen in de armen gesloten werd. Dat gebeurt niet vaak!

 

Cas zit nu in het kleuterklasje van de ‘Small World Nursery’. Dit klasje is enkel voor kindjes die al goed instructies kunnen opvolgen en zich langer dan 10 minuten kunnen concentreren op één activiteit. Hij zit nu bij de Arubaanse en zodoende Nederlandstalige juf Nella. Het is erg leuk dat zij hem altijd kan verstaan. Ze herhaalt met hem dan ook erg vaak nieuwe Engelse woorden. We zien zijn woordenschat elke dag groeien en de structuur doet hem blijkbaar ook veel goed.

 

Verder zijn we in de wolken met onze nieuwe hulp. Natuurlijk missen we Kristin, maar Rediet (lees 'redeight') is echt een waardige vervangster. Haar Engels is stukken beter en ze onthoudt erg goed. Verder is ze erg strikt met de kinderen en verliest ze hen geen minuut uit het oog. Dat is voor ons een hele geruststelling. Ze lacht wel wat minder dan ons Kristin, maar die lach komt misschien nog wel wanneer ze ons wat beter kent.

De naschoolse activiteiten verlopen prima. Ik heb Cas ingeschreven voor het peuterturnen. Wegens andere verplichtingen kunnen we momenteel maar tweemaal per maand gaan, maar ik hoop hierin vlug verandering te brengen. Cas vindt de activiteiten superleuk en voor mij is het ook eens leuk om alleen met mijn zoon op pad te gaan.

 

Het zal velen onder jullie verbazen dat ik sinds twee weken gestart ben met Franse les. Vier uur per week ga ik naar de conversaties-klas in het culturele Centrum. (Lees: Classe de Conversation dans le Centre Culturel Francophone).  Ik wil al langer mijn schoolse Franse bijschaven. Oefenen is dan de raad, maar ik heb echt een mentale blokkage om Frans te spreken met bekenden. Het ontbreekt me hier nochtans niet aan Franstalige vriendinnen of buren. Maar de voertaal is Engels. Ik had zelfs verzwegen dat ik wat Frans kon. Maar enkele weken geleden nam ik dus al mijn moed bij elkaar en belde naar het Franse Culturele Centrum. Avondlessen waren gelukkig geen probleem. Ik moest eerst een mondeling examen doen om te zien bij welk niveau ik kon aansluiten. Beginners zitten in niveau 1 en gevorderden in niveau 7. Hierna volgt de ‘Classe de conversations’ om het Frans bij te schaven. Ik had mezelf ingeschat bij niveau 5 en was dan ook erg verbaasd toen men mij zei dat ik niets meer zou bijleren, maar beter rechtstreeks naar de conversaties kon gaan. Mijn medeleerlingen hebben wel alle niveaus doorlopen en op grammaticaal vlak staan ze duidelijk verder dan mezelf. Op verbaal vlak gaat het bij mij dan weer wat beter. We vullen elkaar dus goed aan.

Het zijn stuk voor stuk erg interessante personen uit volgende landen: Qatar, Griekenland, Tunesië, Egypte, Engeland, Australië, USA en Libanon. De leerkracht, Mrs. Fatma, is van Algerijnse origine. Een mix van de wereld dus J. uiteraard heb ik dit alles verteld aan mijn Franstalige buren en vriendinnen, die nu doodleuk Frans beginnen spreken. Ah ja, ik versta hen blijkbaar toch. Ik blijf voorlopig toch nog even Engels spreken...

 

Mijn bestuursfunctie binnen DSA heb ik ook dit jaar weer opgenomen. Er is weer een erg leuke en afwisselende kalender uitgedokterd. Zo is er volgende week de welkomstborrel en half november komt de Nederlandse cabaretier Theo Maassen. Verder staan er nog een strandloop, woestijntocht, Sint-Maarten feest,... op het programma. De eerste kindernamiddag naar de zoo is reeds achter de rug. Samen met een andere mama en tien flinke kinderen trok ik richting Doha Zoo voor een namiddag dierenplezier.

Verder stonder er op het programma: verjaardagsfeestjes en ravotnamiddagen met de vriendjes en vriendinnetjes, gezellige etentjes onder volwassenen en natuurlijk werken, werken en werken :-). Daarvoor zijn we tenslotte hier!

 

Van echte seizoenen is hier geen sprake. Ik was dan ook erg verbaasd toen ik van mijn broer vernam dat het 's nachts al aan het vriezen is in België. We mogen dus nog gelukkig zijn met onze aangename 35 °C. Vanuit Qatar schenken we jullie in elk geval een warme knuffel!

Tenslotte sturen we voor iedereen die de afgelopen maanden jarig was drie dikke zoenen! En vooral voor Oma, die vandaag een kaarsje meer mag uitblazen. Dikke proficiat!

Zo, nu zijn jullie weer op de hoogte en kunnen de klachten van ongeduldige lezers geseponeerd worden :-).

15:12 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-09-09

Het leven zoals het is....Qatar


Maar goed dat we goed uitgerust uit België terugkwamen. Van die rust is nu geen spoor meer te bekennen. In het vorige verslag schreef ik nog dat alles goed is met Kristin. Helaas is Kristin vorige week zondag wegens familiale problemen vertrokken. Spijtig uiteraard, want we waren al goed gewend aan elkaar en de kinderen waren dol op onze hulp in het huishouden. Het afscheid was dan ook niet makkelijk. Daarenboven viel haar vertrek samen met de eerste dag van de vakantie. Gelukkig was het zondag, maandag en dinsdag ook voor ons verlof. Reden voor deze vrije dagen was de afsluiting van de Ramadan: Eid Al Fitr. Maar vanaf woensdag was het weer werken geblazen. Dus, geen opvang voor de kinderen.

De kinderen meenemen naar het werk was geen optie, dus nam ik het werk maar mee naar huis :-). Dat was goed voor enkele dagen, maar mag ook niet te lang duren! De zorg voor de kinderen, het huishouden, het entertainen van de kinderen, het werk, de feestjes, de uitstapjes, de toch niet te onderschatten warmte, .... beginnen stilletjesaan hun tol te eisen mbt mama's humeur :-).

Gelukkig kwam er al vlug een oplossing! Morgenochtend start Rehiet (Read). Een eveneens Ethiopisch meisje. Ze spreekt veel beter Engels, komt volwassener over, heeft ervaring bij een Britse en Schotse familie en ziet het helemaal zitten. Daarenboven krijgt ze toestemming van haar sponsor en waren de kinderen al meteen dol op haar! Wat willen we nog meer?

De week in omgevlogen. Ik heb maar meteen eens een grote schoonmaak gehouden, de kinderen hebben dagelijks gezwommen en gespeeld met de buurkinderen, er stond tweemaal Zuhoor op het programma (dinner op einde van een vastendag), gisteren deden we een prachtige uitstap naar Zekreet, Siel en Cas gingen samen naar het feestje van Liz-Anne, we imiteerden Oma door lekkere pudding te maken, We gingen samen met Rachida en Harris naar de binnenspeeltuin,.... Van verveling dus geen sprake.

Morgen is de vakantie ten einde. Terug naar school en meteen ook de start van de Nederlandse les. De zwemles is voor Siel reeds met succes van start gegaan. Ze mag een klasje hoger!

De warmte neemt rustig af, dus de tijd van de BBQ's is in aantocht!

 P1030783

P1030785

P1030792

P1030800

P1030904

P1030842

P1030848

P1030879

P1030881

P1030906

 P1030913

P1040230

13:15 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-09-09

We pakken de draad terug op!

Onze vakantie in België zit er weer op. Het was zalig! Druk, maar toch ontspannend. Warm, maar soms ook koud. Hectisch, maar toch soms nietsdoen.

We hebben enorm genoten van alle bezoekjes van en aan familieleden en vrienden, BBQ's met vrienden, vakantie aan zee, de wondere wereld van Disneyland Parijs, de fijne dagen met de grootouders, het ritje met de BMW 1200 GS voor Tom zijn verjaardag, de groepsdag en het Breughelbuffet van de Scouts, het ritje op de tractor met Dimi, het huwelijk van Ankatrien en Ruben, de overige huwelijksfeesten, het spelen met de buurkinderen, het ongestoord eten van varkensvlees, het drinken van alcohol op een terrasje, de wandelingen in de natuur, de Kroningsfeesten in Tongeren, de werken aan onze woning, de frietjesavonden op donderdag, ... Ongetwijfeld ben ik weer ergens iets vergeten.

Zoals altijd hebben we sommige mensen helaas niet gezien. Dit kunnen we hopelijk goedmaken bij één van de volgende bezoekjes aan het toch wel mooie België.

De Belgische zomer was fantastisch. Uiteraard in niets te vergelijken met de zomerhitte in Qatar. De vochtigheid was volgens de 'achterblijvers' in Qatar ongelooflijk en de bijhorende warmte met momenten ondraaglijk. Vanaf 22 augustus was het dan ook nog Ramadan. Dit betekent dus dat je niets mag drinken of eten in het openbaar.

Aangezien mijn zus trouwde op 11 september en we dat voor geen geld van de wereld wilden missen, hebben we een groot deel van de hitte en Ramadan gemist. Geloof me, we zijn er niet rouwig om :-). Sinds 13 september zijn we terug in Doha. Voor Tom was het de eerste keer in jaren dat hij nog eens een volledige vakantie kon nemen. Daarenboven nog iets van zijn overtallige vakantie en we komen aan een optelsom van 5 volledige weken. De moeite, maar hij verdient dit zeker en vast. Tijdens de vakantie was hij toch een dag of vier terug te vinden in de kantoren van Iemants te Arendonk. Een werkpaard blijft tenslotte een werkpaard hé.

Sinds gisteren ben ik ook terug aan de slag en dat doet toch wel deugd. Na mijn overstap uit de non-profit had ik nooit gedacht dat ik met volle teugen van ander werk zou kunnen genieten, maar deze job heeft het tegendeel bewezen.

Siel is vandaag voor de eerste keer naar school gegaan. Ze zit nu in de 'reception-class' bij Miss Sharon. Een superlieve juf, die al meteen het hart van onze dochter gestolen heeft. Tot onze spijt, maar haar vreugde, is miss Sharon reeds 7 of 8 maanden in verwachting. Hopelijk is de vervangjuf even lief. Maar dat zijn zorgen voor later. Zoals verwacht hebben ze de vorige klas van Siel opgesplitst. Momenteel zijn er maar twee jongetjes die ze kent. En haar grote vriend Sven is er helaas niet bij. Dit was even een grote teleurstelling, maar gelukkig heeft ze al haar goede vriendjes van vorig jaar al terug gezien. Met Maya zit Siel bovendien op ballet, met Liz Anne volgt ze Nederlandse les en met Suraya gaat ze paardrijden. En Sven, die mag gerust eens komen spelen. Dat is al afgesproken met zijn mama...

Siel was vandaag alvast superflink op school en heeft goed meegewerkt en geluisterd. Ze zal heus wel nieuwe klasvriendjes en - vriendinnetjes maken, daar twijfelen we niet aan.

Ook voor Cas was het vandaag terug de eerste dag in de kinderopvang. Voor hem niet veel verandering. Al zijn goede vriendjes zijn er nog, de juffen zijn ook onveranderd. Ze moesten enkel wennen aan een babbelende, bijna droge en zelfstandig etende Cas. Maar geloof me, daar waren ze zeer blij mee :-).

Nu de belangrijkste zaken terug vertrouwd zijn, wordt het tijd voor de nevenactiviteiten. Voor papa is dit zijn wekelijks spelletje golf, voor mama wordt dit sporten in Aspire en zich inzetten voor the Dutch Speaking Association (DSA) in Qatar, voor Cas proberen we een plaatsje vast te krijgen bij het peuterturnen. En voor Siel een hele waslijst: Nederlandse les, zwemles, balletles en pony rijden. We weten dus wat gedaan :-).

Misschien ook nog even melden dat met de poezen alles in orde is. Charlie en Niké waren kittens toen we vertrokken, maar zijn nu heuse katers; die erg graag buiten vertoeven. Met Kristin gaat ook alles supergoed. Ze heeft erg goed voor de katten, het huis en de tuin gezorgd en heeft intussen haar Engels erg goed bijgeschaafd.

Zo, nu zijn jullie meteen op de hoogte van het reilen en zeilen van de afgelopen maanden. Fotootjes volgen later... Nu gaan we even genieten van een frisse of beter gezegd lauwe duik in het zwembad.

 

PS: Cas is verlost van zijn watervrees!

16:22 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-07-09

10, 9, 8, 7, 6, .....

Ja hoor, het aftellen is begonnen. Siel heeft nog 4 dagen les, mama moet nog 7 dagen werken, Cas nog zeven keer naar de nursery en binnen 10 dagen wacht papa een rustige periode in Qatar. Op gezinsvlak dan toch. Ik besef goed genoeg dat ik hem nu een vrijgeleide geef om 16 uren per dag te werken; maar intussen weet ik al langer dan vandaag dat ik daar toch niets aan kan veranderen? Dit schreef ik dus zeven dagen geleden, en toen werd mijn aandacht opgeslorpt door afscheidskado's voor leerkrachten, laatste opdrachten op het werk, een zieke Cas,...

Intussen is het nog maar 2 nachtjes slapen. Een kleine optelsom leert jullie dat we hier vertrekken op 7 juli en aankomen in Brussel op 8 juli. Daar wacht ons een heerlijk lange en hopelijk toch een beetje zonnige vakantie. Tom vervoegt ons op 5 augustus. Pas na het huwelijk van Ankatrien en Ruben op 11 september vliegen we terug richting Qatar. Net op tijd om het einde van de Ramadan mee te maken :-).

Siel heeft heel duidelijk door wat er gaat gebeuren en neemt Cas helemaal mee in haar enthousiasme. Die kleine jongen begrijpt er niets meer van. Zo stond Siel de laatste 2 weken al zeker 5 keer met haar valiesje aan de deur. "Kom, Cas we gaan naar België." Hierop doet Cas zijn schoentjes aan en gaat samen met Siel (hand in hand) aan de deur staan. Maar dat is buiten de roet van mama gerekend. "Neen kindjes, het is nog ziet zover. Nog eventjes geduld." Hierop volgt een simultaan gejammer. En dat zo'n driemaal per week. Leuk hé :-).

Enfin, iedereen begint hier langzaamaan te vertrekken, dus zijn alle winkelrekken goed gevuld, zijn er geen files meer, moet ik de solden met niet te veel mensen delen, moet je geen reservaties maken in de restaurants,... Zo zijn er nog wel wat voordelen.

Siel haar laatste schooldag was op 1 juli, maar aangezien veel gezinnen al vanaf midden juni wegvluchten voor de hitte, kreeg ze reeds op 14 juni haar rapport. Wat zijn we in de wolken met de resultaten. Ons meisje heeft haar vakantie echt wel verdiend! Voor de geïnteresseerden brengen we een kopie van het rapport mee. Verder was er de laatste balletdag met een mooie demonstratie, het schoolfeest van de Globetrotter en de speelnamiddagen met vriendjes en vriendinnetjes. Lotte en Senne kwamen twee nachtjes logeren, dus dat was dikke pret voor alle kinderen.

In tussentijd probeer ik Cas zindelijk te krijgen en ja hoor, eindelijk met succes. Onze kapoen weet nu duidelijk wat hij moet doen, dus nu nog even intensief trainen en op naar een pamperloos bestaan...

Zijn woordenschat gaat nu met rasse schreden vooruit. Echt fijn om te zien hoe hij de woorden perfect probeert uit te spreken. Heel lang niets van zich laten horen, maar het onverstaanbaar baby-gebrabbel dat we zo'n drie jaren geleden van Siel mochten aanhoren, slaat hij dan ook over :-). 

Cas moet wel nog wat leren over het begrip dierenliefde. Onze 2 katten zijn zo verschrikkelijk lief voor kinderen. Ze mogen ze overal naartoe dragen, maar niet in de vuibak en niet in het zwembad! Vooral het zwembadavontuur vond de kat maar niets. Ik was dan ook erg boos, dus hij heeft zijn lesje wel geleerd. Eén ding is zeker: onze jongen zit dus echt vol kattekwaad :-). Zo stout als hij voor die beestjes is, zo lief is hij sinds kort voor zijn zus. En de liefde is wederzijds! Samen eten, samen slapen, samen spelen, samen kleuren, samen wenen, samen in bad,... Echt leuk om die twee kapoenen bezig te zien.

Nu liggen ze lekker te slapen. Het moment dat ze werkelijk met hun valiesje aan de deur mogen staan komt steeds dichterbij! We kijken er naar uit!

P1000578

P1000586

P1000587

P1000594

P1000604

P1000606

P1000635

P1000560

P1000704

P1000724

P1000774

P1000775

P1000797

P1000804

P1000841

P1000845

P1000848

P1000864

P1000867

P1000869

P1000870

P1000871

20:50 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

31-05-09

Rennen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan...

Wat vliegt de tijd voorbij! Ons bezoekje aan België komt steeds dichterbij. Siel kan er maar niet over zwijgen: "Lukas moet nog eens komen slapen en ze gaat spelen met Naomi en ze wil naar plop met Nona en ze wil zwemmen met Bon en ze wil besjes plukken met oma en ze wil met méke naar het bos". En zo gaat het maar door :-). Jullie zijn dus gewaarschuwd...

Cas doet even enthousiast mee, maar dan op zijn eigen manier. Hij zegt bijvoorbeeld opa en dan zwaait hij met zijn arm door de lucht. Ondertussen maakt hij het geluid van een vliegtuig. Vrij vertaald is dit dus: "Ik ga met het vliegtuig naar Opa". Verder passeren ook Nona, Oma, Bon en Bonne de revue. De rest is nog wat moeilijk om uit te spreken.

Als de feestjes en uitstapjes aan dit tempo blijven komen, dan zal het heel vlug 8 juli zijn. Het is ook stilletjesaan tijd om afscheid te nemen van de wekelijkse activiteiten: 20 juni stopt de Nederlandse school, 19 juni de zwemles en 9 juni is het al de laatste balletles. Siel is druk aan het oefenen voor haar ballet-demonstratie.

Ze kreeg ook al haar rapport op de Nederlandse school. Bovendien een zeer goed rapport, dus mama en papa waren terecht heel erg fier. De enige aandachtspuntjes waren: leren haar beurt afwachten en niet klikken. Tiens, dat heb ik precies nog ergens gehoord :-).

Verder was er ook reeds het eindexamen voor de zwemles. Siel heeft met succes level 3 beëindigd. In januari startte ze op level 1, dus dat was een heel mooi resultaat. Misschien even een woordje uitleg:

Level 1 = Watergewenning

Level 2 = basistechnieken schoolslag, leren inspringen, leren drijven voor 5 seconden, 25 meter kunnen zwemmen mbv een kickboard, hoofd 5 seconden onder water houden.

Level 3 = basistechnieken crawl en vlinderslag, dingen opduiken, drijven voor minstens 10 seconden, 25 meter zwemmen in schoolslag, hoofd 10 seconden onder water.

Hierna volgt level 4 tot 6. Siel was heel erg fier tijdens de diploma-uiteiking. Al heeft ze soms wat tegengeprutteld om tweemaal per week naar de zwemles te gaan, toch denk ik dat ze nu wel heel blij is met hetgeen ze bereikt heeft. Intussen heb ik op de website van de stad Hasselt gezien dat ze zwemkampen voor kleuters aanbieden. Dat is misschien iets leuks voor ons meisje? We zullen wel zien.

Volgend jaar staan zwemles, balletles en Nederlandse les terug op het programma! Daarnaast heeft Siel een liefde voor pony's ontwikkeld. Haar vriendinnetjes Suraya gaat regelmatig een ritje maken op een pony. Vorige week nodigden haar ouders Siel plotseling uit om hen te vervoegen. Gisterennamiddag om 17u. was het dan eindelijk zo ver. Na een half uurtje rijden kwamen we aan bij de 'Al Shahaniya Stables', de paardenstallen van Sheikh Faisal Al Thani. Siel was dadelijk verkocht bij het zien van de pony's en paarden. Meteen kregen we haar betoverende glimlach te zien. Die werd nog groter toen haar papa plotseling uit de struiken te voorschijn kwam. De hal van Iemants staat namelijk op een steenworp afstand van de manège. Siel vond het ponyrijden zo leuk dat ik maar even ben gaan informeren naar prijzen en lestijden. Ze beginnen terug in oktober en de prijs viel zeer goed mee. Het ritje van die dag was zelfs gratis. Cas en Kristin hebben ondertussen genoten van een lange wandeling door de bossen. Echt zalig! Wie nu nog klaagt dat er in Qatar geen groen te vinden is, die kan ik van antwoord dienen :-).

De activiteiten van DSA lopen ook op hun einde. Dinsdag is er een afscheidsdrink voor de bestuursleden ten huize Coosemans en 11 juni sluiten we de kindernamiddagen af met een Nederlandstalige filmnamiddag. Afgelopen maand genoten we met DSA van een heerlijke Dhow trip aan Doha's Corniche.

Tom heeft nog wekelijks een golfsessie en daarnaast genieten we van BBq's onder Vlamingen, bezoekjes van vriendjes en vriendinnetjes, plonzen in het zwembad, ...

Cas produceert in tussentijd eindelijk wat verstaanbare klanken. Verder is het een echte jongen: klimmen, springen, lopen, fietsen,... Niets is wild genoeg voor onze kapoen. Aangezien hij hier zo van geniet zullen we in september starten met kleuterturnen. De mama mag gezellig mee. Tegen dan heb ik hopelijk wat meer uithoudingsvermogen, want vandaag ga ik me inschrijven in de ladies sports club. Deze is gelegen in het grote sportcentrum schuin tegenover onze compound. Ze bieden er allerhande groepslessen aan: spinning, stepaerobic, krachttraining, pilates, yoga, ritmisch dansen, aquafit, BBB,... Er zal zeker wel iets bijzijn dat ik tof vind. Ik hou jullie op de hoogte.

Misschien denken jullie. Amaai, wat een haastig leven. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik ervan geniet. We houden onze agenda heel goed in de gaten en waken erover dat vrijdag een familiedag blijft. Verder zorgen we voor niet meer dan één activiteit per dag. Wonderwel lukt dit prima :-).

Voor de rest missen we uiteraard onze familie en vrienden in België, maar we weten dat het weerzien in het verschiet ligt. Eerst nog wat verjaardagsfeestjes en dan vliegen we naar jullie. Na de eerste hittegolf waren we allemaal wat vermoeid en misschien zelfs wat prikkelbaar; maar intussen zijn we al weer gewend aan de temperaturen van +45°C. Tijdens de middaguren zijn we wel genoodzaakt tot binnenactiviteiten: koekjes bakken, knutselen, kleuren, binnenspeeltuin, filmpje kijken, blog bijwerken... We vervelen ons niet :-).

We laten jullie naar gewoonte meegenieten van enkele foto's....

P1000369

P1000412

P1000417

P1000422

P1000428

 

P1000455

P1000469

P1000473

P1000491

P1000500

P1000507

P1000512

P1000514

P1000516

P1000522

P1000519

P1000528

P1000537

20:44 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-05-09

Weekendje Abu Dhabi en Dubai

Zoals de meesten onder jullie ongetwijfeld wel weten, was Iemants de laatste maanden hard in de weer voor het Ferrari Experience Project in Abu Dhabi. Willen jullie er meer over weten, dan stel ik voor dat jullie even 'googlen' :-). Youtube is de laatste tijd een populair medium op deze blog, ook nu laat ik jullie weer meegenieten van een filmpje omtrent dit prestigieuze project: http://www.youtube.com/watch?v=x6lpDyYycoE

Iemants Qatar heeft voor dit project staal gemodificeerd en aangeleverd aan ons team in Abu Dhabi. In dit emiraat was een heel Iemants-team aanwezig voor de montage van dit staal op de FE-site. Aangezien de laatste vracht vanuit Qatar richting Abu Dhabi vertrok op 6 mei, trokken we op uitnodiging van Iemants met alle Iemants-Qatar-Belgen richting Abu Dhabi. De secretaresse moest wel haar eigen ticket en overnachting betalen, maar dat had ik er graag voor over :-).

Op donderdag bezochten we de site een eerste maal en verkenden we Abu Dhabi. Het project is erg impressionant. Abu Dhabi daarentegen vond ik een erg grijze en ongeorganiseerde stad. Zo op het eerste zicht kon het me zeker niet bekoren. De gebouwen leken oud, de mensen minder fier over hun stad, het verkeer nog chaotischer dan in Doha. Het hotel waar Tom en ik verbleven: het Sheraton resort viel dan weer erg goed mee.

De mannen van Iemants Abu Dhabi hadden net die dag een wandelend buffet georganiseerd in de werkhal. Dit als afscheid van de lokale arbeidskrachten. Met veel plezier schoven wij mee aan voor heerlijke traditionele hapjes. 's Avonds werd er afgesproken in de Abu Dhabi Mall voor een Italiaanse maaltijd. Nadien verkenden we het Abu Dhabi-nachtleven. Pas toen begreep ik waarom al die vrijgezellen het in Abu Dhabi zo naar hun zin hebben :-). Dit gezegd zijnde lijkt Qatar me ideaal voor gezinnen, maar mag het bruisende nachtleven van Abu Dhabi er best zijn voor al die bachelors!

De volgende dag zouden we met de mensen van Iemants Qatar op verkenning gaan in Dubai. Met een lichtjes houten kop schoof ik aan voor het ontbijfbuffet in het Sheraton. De kater was meteen verdwenen bij het zien van al dat lekkers! Reeds tijdens het ontbijt stuurden we een berichtje aan onze collega's: Dominique, Marnix en Michel. We zouden hen twintig minuten later oppikken.

Stipt om negen uur stonden we aan de deur te wachten, maar tien minuten later vertrokken we met ons tweetjes voor een rit van zo'n 100 kilimeter richting Dubai. We waren ervan overtuigd dat de anderen een echte houten kop hadden en hun roes nog wel zouden uitslapen tot aan het middaggebed. Later bleek echter dat twee van de drie mannen wakker waren. Eén had zijn gsm niet bij en de andere had het bericht niet gehoord. De meesten gaven wel toe dat ze een bezoek aan Dubai toch zouden hebben overgeslaan vanwege het gemiaaw in hun hoofd. Wij deden dus een 'Hanske'! Dit is een uitvinding van de collega's in Abu Dhabi. Eén bepaalde collega, Hans, had ook eens iedereen uitgenodigd voor een bezoek aan Dubai. Ze waren blijkbaar allemaal erg enthousiast, maar toen puntje bij paaltje kwam is hij de volgende dag alleen vertrokken richting Dubai. Dit noemt dus sinds die dag een 'Hanske doen' :-).

In tegenstelling tot Abu Dhabi vond ik Dubai vernieuwend, exotisch, adembenenend, proper; maar vooral groots. Ik ben heel blij dat ik het gezien heb, maar was ook heel blij dat ik kon terugkeren naar Qatar. Dubai is simpelweg te groot. Al heb ik er geen twijfels over dat we ons daar ook wel zouden aanpassen!

In Dubai bezochten we ondermeer het mooie hotel Burj Al Arab, Ski Dubai in the Mall of The emirates, hotel Atlantis met een levensgroot aquarium (gelegen op het werldberoemde palm Island). De hoogste toren ter wereld: Burj Dubai mocht uiteraard ook niet ontbreken. Kers op de taart was een bezoekje aan het Belgisch café waar Tom genoot van een Duvel en we samen een 'bierplankje' verorberden.

Moe maar voldaan keerden we vrij laat terug richting Abu Dhabi. We gingen niet in op de uitnodigng om terug te gaan feesten, maar bestelden room service en bleven de rest van de avond in de hotelkamer.

Zaterdag was het werken geblazen. Om kwart voor zeven uur 's ochtends kwamen we als laatste aan op de site. Ik hielp hier een beetje met administratiewerk en nadien nam Peter ons mee voor een gedetailleerd site bezoek.

's Middags aten we in het zeer voortreffelijke site restaurant van Aldar-Besix. Nadien vertrokken we richting luchthaven waar ik nog ruimschoots de tijd had om wat kadootjes te kopen voor onze kapoentjes. Die hadden ons tenslotte meer dan 48 uren moeten missen.

Gelukkig was er veel telefonisch contact met Qatar en kon ik rekenen op Mieke, die elke dag een kijkje ging nemen. Op zaterdag mochten de kindjes dan ook nog eens gaan spelen bij Koen en Mieke thuis. Hier gingen we hen ophalen en we moeten jullie zeker niet vertellen dat het een zeer prettig weerzien was :-).

Ik heb al voor mezelf uitgemaakt dat een volgend tripje in de regio richting Oman zal gaan. dan gaan we hoogstwaarschijnlijk wat langer en mogen de kindjes meegaan. Dit is echter toekomstmuziek voor het najaar. Eerst wacht ons een zeer lange vakantie in België. Ik zal met de kindjes landen op 8 juli om 10u.30 in Zaventem. Net op tijd voor de Kroningsfeesten te Tongeren. Vertrekken doen we pas na het huwelijksfeest van mijn zus. Ze trouwt op 11 september met Ruben! Ons vertrek richting Qatar wordt momenteel gepland op 13 september.

Weer een hele boterham en ik heb nog een heel brood dat staat te wachten :-). Kwestie van deze boterham te verteren kunnen jullie misschien even meekijken naar volgende foto's van ons bezoek aan twee van de zeven Verenigde Arabische Emiraten.....

100_7350

100_7354

100_7356

100_7357

100_7381

P1000178

P1000183

P1000187

P1000195

P1000209

P1000210

P1000232

P1000233

P1000238

P1000239

P1000257

P1000258

P1000259

P1000263

P1000268

P1000270

P1000271

P1000272

P1000276

P1000278

P1000282

P1000286

P1000288

P1000289

P1000292

P1000295

P1000296

P1000300

P1000302

P1000304

P1000306

P1000311

P1000319

P1000325

P1000326

 

P1000327

P1000338

P1000339

P1000351

 

 

 

13:20 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-05-09

Blik op Qatar

Op Youtube vond ik volgend prachtig filmpje over Qatar:

http://www.youtube.com/watch?v=vmpFg2tLKRY

Zeker de moeite waard! Heb je nog even tijd? Kijk dan zeker naar deze video's over Qatar:

http://www.youtube.com/watch?v=QTwLMMflPs8

 http://www.youtube.com/watch?v=mij7TBwbwBE&feature=related

19:06 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Wanneer ken je Qatar?

Veel mensen vroegen me reeds naar echte wetenswaardigheden over Qatar. Wel, ik wil jullie volgende tekst dan ook niet onthouden. Aanvullingen zijn welkom!

Je beseft dat je al lang genoeg in Qatar rondloopt wanneer...

  • je niet meer opkijkt van een geit op de passagierszetel
  • je niet langer denkt dat ieders voornaam ‘Al’ is
  • je een sweater wenst bij 25°C
  • ‘huishouden doen’ betekent dat je een lijst geeft aan de hulp
  • je denkt dat snelheidsbeperkingen enkel als advies gegeven worden
  • je verwacht dat elke politieagent rondrijdt met een BMW
  • je beseft dat je op raketafstand van Irak woont, maar dat elke raket hoogstwaarschijnlijk de andere kant zal opgaan
  • je je winkelkar gewoon achter één of andere wagen parkeert
  • je een nanoseconde definieert als de tijd waarin het licht op groen springt en de auto achter je begint te toeteren
  • je bij elke aankoop naar een korting begint te vragen
  • je automatisch aanneemt dat de winkels openblijven tot middernacht
  • je doorhebt dat ‘wadi bashing’ geen misdaad is in de Verenigde Arabische Emiraten, maar betekent dat je met een jeep door een droge rivierbedding gaat crossen.
  • je links afslaat vanaf het uiterst rechtse baanvak
  • de helft van de auto’s op een parking met ronkende motor, doch zonder chauffeur, te draaien staan
  • je vrienden bij een uitnodiging voor een BBQ een stratenplan stuurt ipv een adres
  • je denkt dat ‘mamsir’ een Engelstalig begrip is
  • je het volkomen normaal vindt om iemand te zien picnicken midden op een rond punt
  • je exact weet voor welk bedrag je deze maand nog alcohol mag kopen
  • je bij het afrekenen van je boodschappen staat te wachten tot er iemand komt opdagen om je boodschappen in te pakken
  • de maankalender terug te vinden is op je beeldscherm, zodat je weet om hoelaat je de volgende ochtend gewekt zal worden door het ochtendgebed
  • je nooit meer ervan uitgaat dat het weekend bestaat uit twee dagen
  • je nooit meer zondag zegt wanneer je vrijdag bedoelt
  • je er niet aan denkt om te vragen waarom je iets wel of niet mag doen
  • je na het shoppen een volledig propere auto terugvindt en voor deze carwash slechts 2€ betaalt
  • je bij iedereen zomaar in het zwembad kan springen
  • in de file staan betekent dat 10 auto’s naast ipv achter elkaar staan om de weg op te rijden
  • je je echtgenoot niet mag kussen in het openbaar, maar wel de mannen elkaar ziet begroeten met een zoen en nadien hand in hand ziet wegwandelen
  • je niets meer voor zeker aanneemt, maar alles laat afhangen van Allah
  • je 12 pasfoto’s in je portefeuille draagt gewoon ‘voor het geval dat’...
  • je weet dat je gedaan hebt met werken wanneer het middaggebed start
  • je ‘Inshallah’ begint te zeggen wanneer je bedoelt ‘nooit van z’n leven’
  • je geld kan afhalen vanaf je auto
  • alle Amerikaanse films een uur ipv anderhalf uur duren omdat alle kusscènes en vrijpartijen uit de film geknipt worden
  • je zonder probleem een politiewagen kan inhalen aan 130 km/h
  • je je portefeuille zonder probleem drie uren op straat mag laten liggen
  • problemen met je airco of claxon meer aandacht vragen dan een probleem met je remmen
  • je niet meer opkijkt van een huurwoning van gemiddeld 4000€/maand
  • je een toren van +300 meter een torentje begint te vinden
  • je beseft dat ‘habibi’ niet de president van Indonesië is, maar gewoon vriend betekent in het Arabisch
  • je niet kan kiezen uit één van de acht shoppingcentra in een straal van 5km rondom je woning
  • je niet elke Arabier aanziet voor een terrorist, maar je eerder versteld staat van hun vriendelijkheid en elegantie
  • je pas echt beseft wat het is om te leven in een multi-culturele samenleving wanneer je ziet hoeveel nationaliteiten er in Qatar vreedzaam samenleven
  • de speelgoedwinkels soms drie maanden zo goed als leeg zijn omdat de containers met speelgoed tegengehouden worden in de haven
  • je drie dagen op een jaar een regenbui mag verwachten en hier ook effectief naar uitkijkt
  • je beseft dat het gras niet altijd groener is aan de andere kant van de wereld en dat het in België belange zo slecht niet is

17:17 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-05-09

De zomer is in aantocht

Vanuit België bereikte ons enkele weken geleden het leuke bericht dat er echte zomertemperaturen werden waargenomen. Heerlijk, niet? April was ook in Qatar een echte zomermaand, met temperaturen tussen 30 en 40°C en in het begin van de maand zelfs nog wat regendruppels. Intussen loopt de temperatuur op naar +40°C, dus kunnen we die 'aangenaam' langzaamaan achterwege laten.

Mei en juni beloven lekker warm te worden, maar we klagen absoluut niet. Dat weerkundig gegeven wisten we toen we voor dit avontuur kozen. Gelukkig hebben we de hele namiddag schaduw in de tuin, dus kunnen de kindjes naar hartelust zwemmen en spelen. Ja, ze hebben toch even moeten wennen na al dat bezoek. Met bezoekers in huis is er tenslotte altijd wat te doen en is van verveling absoluut geen sprake. Thomas, Annelies en Pieter waren bovendien erg dankbare bezoekers. Ik richt dus even een woordje aan hen: "Kom gerust nog een keertje af! En bedankt voor de chocolaatjes. Die heb ik eergisteren toevallig ontdekt, toen ik de kamer inspecteerde voor de overnachting van onze baas. Gelukkig dat hij kwam, want anders zouden die lekkere chocolaatjes daar misschien gelegen hebben tot aan ons volgende bezoek in oktober/november :-)".

Op werkgebied verloopt alles erg goed. Dit weekend gaan we een weekendje naar Abu Dhabi met alle collega's van Qatar. Ik hoop jullie dan nadien wat foto's te tonen van het prestigieuze project waaraan Iemants meewerkt: The Ferrari Experience Project. Hierover later meer.

De kindjes blijven dus voor het eerst twee dagen en nachten onder de hoede van Kristin. Ik ben haar al enkele dagen aan het briefen. Ik moet zeggen dat ze echt grote vorderingen maakt in haar kennis van de Engelse taal. En ik vertrouw erop dat ze goed voor onze kindjes zal zorgen. Eigenlijk vertrek ik met een gerust hart en dat is al veel waard, niet? Desalniettemin zal ik wat hulp inroepen van vrienden binnen en buiten de compound en heb ik ervoor gezorgd dat de eigenaar van een lokale shop elke dag vers brood brengt. Verhongeren zullen ze dus niet :-). Ik kijk er in elk geval naar uit om Abu Dhabi eindelijk eens te zien.

Naast de wekelijkse vaste activiteiten zoals zwemles, balletles en Nederlandse les voor Siel, is Siel enkele keren bij een vriendinnetje gaan spelen. Maar ook Cas had een leuke speelnamiddag met zijn vriendje Harris. Harris' mama spreekt ook Nederlands en deze leuke jongen zit in dezelfde nursery als Cas. Terwijl de kindjes speelden had ik een erg leuke babbel met de mama van Harris, Rachida. Zeker voor herhaling vatbaar.

En dan was er natuurlijk Pasen. Samen met enkele andere dames staken we voor DSA een heuse paas-speurtocht in elkaar in Souq Waqif, de oude souqs (die eigenlijk nieuw zijn :-). Siel en Cas hadden het reuze naar hun zin. Enkele dagen later was het tijd voor de echte eitjeszoektocht. Buiten was het echter zo warm, dat de eitjes noodgedwongen binnen verstopt waren :-). Voor de kinderen was het in elk geval erg leuk, al hebben ze deze maand dus veel te veel chocolade gegeten! Ik heb me voorgenomen om in de maand mei alvast geen chocolade meer te kopen. Maar, dan vind ik er toevallig in de logeerkamer :-). Wat hadden die kindjes dus weer geluk.

Gelukkig heb ik twee goede tandenpoetsertjes. Dit werd tevens beaamd op de halfjaarlijkse tandartsvisite, waar de kindjes superbraaf waren. En vandaag kreeg Siel nogmaals die bevestiging, want de tandarts kwam op bezoek in de klas. Wel erg voor twee kindjes die niet goed poetsten. Siel heeft sinds haar thuiskomst van school al zeker vijf keer gezegd dat sommige vriendjes 'dirty teeth' hebben. Niet echt een goede pedagogische aanpak, vind ik zelf :-(.

Overige activiteiten waren een hele namiddag shoppen met mijn ventje op 11 april, een superleuk bedankingsetentje voor iedereen die zich inzet voor DSA, een Nederlandstalige filmavond en een teddy Bears picnic op de school van Siel. Verder bekeken we vol belangstelling de foto's van Bon en Rina in Haïti. Wat een gezellige foto's, superleuk om te zien.

Ik ben er zeker van dat ik heel wat dingen vergeet, maar dat is dan ook mijn eigen fout. Ik moet maar wat meer werk maken van mijn blog! De komende twee maanden staan ons nog heel wat leuke zaken te wachten: een uitstap naar Zekreet, een weekendje Abu Dhabi, een BBQ, een dhow cruise, een filmnamiddag voor de kindjes, .... Hierover meer in een volgend blogverslag!

 

 

19:43 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

07-04-09

Woordenstorm!

Tja, zoveel te vertellen. Alle evenementen waarover ik in het bericht van 7 februari sprak, liggen nu reeds een hele tijd achter ons. Eerst was er het verjaardagsfeestje van Siel. Het was een groot succes, maar het huis was nadien één grote puinhoop. Gelukkig hadden we even voordien eindelijk een geschikte hulp voor het huishouden gevonden. Kristin woont nu al bijna twee maanden bij ons. Het huishouden is sindsdien prima in orde. Ze moet enkel nog wat strenger worden op de kinderen en haar Engels wat bijschaven. Maar de aanpassing in ons gezin is prima verlopen. Hierover later meer...

Na het feestje van Siel, was het uiteraard de beurt aan Cas. Zijn feestje werd in de kinderopvang georganiseerd en hij vond het super. Eén van de kinderverzorgsters is afkomstig uit Aruba, in de Nederlandse Antillen. Zij zong 'lang zal ze leven' voor onze jongen. Geweldig, niet? De avond voor de afreis naar Oostenrijk ging ik met Martine en haar zus naar de musical 'Grease', gebracht door toneelkring 'The Doha Players'. De balletlerares van Siel, Paula, nam hierin de choreografie voor haar rekening. Groot was mijn verbazing toen ik zag dat Paula zelf een volledige rol op zich nam. Dat had ze zolang kunnen verzwijgen. De musical was prachtig. Bij een volgende voorstelling van de Doha Players ben ik zeker weer van de partij.

Van 21 tot 28 februari trokken we naar Oostenrijk voor een deugddoende wintervakantie. Het hotel was ideaal voor een gezin met 2 kleine kinderen. Het werd een prettig samenzijn met de broers van Tom, neefje Lukas en nichtje Lotte. De tweede helft van de week kon Tom terug halsbrekende toeren uithalen op de latten in het gezelschap van onze vrienden (zie foto). Ook Siel stond met succes op de latten en heeft de smaak helemaal te pakken. Wat hebben we genoten van de koude, maar gezellige tijd.

Maart was de maand van bezoekjes en regen. Eerst was er het bezoek van Oma en Opa. Een geweldig leuke tijd met allerhande bezoekjes, genieten van de kleinkinderen, zwempartijtjes. Eén van de hoogtepunten vond ik onze namiddag in Café Ceramique waar we keramiek mochten beschilderen. Oma noemde het al lachend 'bezigheidstherapie'. Opa maakte prachtige kunstwerkjes. Ik dacht eerlijk gezegd dat we ze niet meer zouden terugzien en dat ik bij afhaling zou horen: "mevrouw, ze zijn verloren.'  of "mevrouw, ze zijn gebroken in de oven". Maar ik was mis. Alle kunstwerkjes waren in perfecte staat. Prachtig! Oma en opa sloten de vakantie af in een bewolkt en regenachtig Qatar. Nona en Jan arriveerden dezelfde dag nog in een bewolkt en regenachtig Qatar. Ik heb de tel niet bijgehouden, maar ik denk dat ze 5 van de 11 dagen regen gezien hebben. Gelukkig niet constant en ze vonden het (denk ik) ook helemaal niet erg. Ook Nona en Jan hingen de toerist uit, maar ze toonden me ook wat nieuwe zaken. Zo brachten ze me naar de Indische Souqs, alwaar ik een ophangsysteem vond voor mijn Arabisch wandtapijt dat ik kocht in oktober 2008. Tot grote spijt van Tom hangt het nu eindelijk aan de muur. Ik vind het prachtig!

Zowel Oma, Opa, Nona als Jan bezochten de Souqs, het nieuwe museum of Islamic art, nieuwe hal van Iemants en het prestigieuze project 'the Pearl'. Hieronder vinden jullie hieromtrent wat foto's. Verder ook nog foto's van het schoolbezoek van Siel aan de zoo van Doha.

Deze week vierde Senne zijn zevende verjaardag. Mieke organiseerden een erg leuk feestje voor het feestvarkentje. Siel en Cas hadden het ook hier erg naar hun zin.

Deze week maken we ons klaar voor een spetterende eitjeszoektocht met de Dutch Speaking Association of Qatar. Als mede-organisatrice ken ik het programma en ik kan dus nu al meedelen dat de kindjes zich niet gaan vervelen.  

Ik wens iedereen alvast een zalig Pasen!

 IMG_0408

 

IMG_3700

IMG_3702

IMG_3747

P1000020

P1000021

P1000022

P1000023

P1000025

P1000026

P1000035

P1000036

 

22:06 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Fout in weblog!

Zoals velen onder jullie ongetwijfeld gemerkt hebben, zit er een fout in de weblog. Wanneer je de blog probeert af te sluiten, verschijnt er een schermpje met de vermelding: "fout in script op regel 53". Het is zeker en vast geen virus, maar ik heb er ook niet meteen een oplossing voor. Als iemand raad weet, geef aub even een seintje. Het enige dat ik weet is: als je lang genoeg op 'ja' blijft klikken (een keer of 20), dan verdwijnt het scherm en sluit de blog uiteindelijk af. Ik blijf zoeken naar een oplossing. Zoeken jullie even mee? Alvast bedankt :-).

16:52 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Beeldenstorm!

Foei, wat is het weer lang geleden dat ik nog iets liet horen via de weblog! Shame on me. Om het al een beetje goed te maken vat ik de afgelopen maanden alvast samen in beelden. 100_6439

 

100_6440

100_6468

100_6815

 

 

100_6866

 

100_6930

100_6937

 

 

100_6991

 

100_6999

100_7003

 

 

100_7026

100_7030

 

 

 

 

 

100_7132

100_7134

 

 

 

100_7185

100_7208

100_7213

100_7214

100_7221

 

 

 

100_7286

100_7299

100_7305

 

P1000147

P1000280

P1000282

 

P1000286

16:44 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-02-09

Sport in Qatar!

De afgelopen weken in Qatar kan je best omschrijven als sportieve weken. Siel begon met haar zwemles en had sportdag op school. Ikzelf ben elke woensdag van januari een goede wandeling gaan maken met de dames van het aquafit-klasje. Voor de aquafit was het totnogtoe namenlijk net niet warm genoeg. Daarnaast was er het tennistoernooi van de heren en de 'Tour of Qatar' en tenslotte zijn er nog Tom zijn golf-vrijdagen.

Terug naar Siel. Ze is intussen een echte waterrat en mocht al na een aantal zwemlessen een klasje hoger. Al moet ik toegeven dat ze nu toch wat achterop hinkelt. Niet erg hoor, zo leert ze ook eens dat ze niet altijd de beste kan zijn :-). Misschien schatten de zweminstructeurs haar iets ouder dan ze werkelijk is. Vorige week was ze namenlijk nog maar drie jaar, maar sinds gisteren is ons meisje 'drie jaar genoeg'. Haar verjaardag werd uitbundig gevierd met kadootjes in de vroege ochtend, nadien haar favoriete 'koffietje' uit de Starbucks, dan een bezoekje aan de 'Tour of Qatar' en uiteindelijk sloten we de dag af met een bezoekje aan McDonalds in het gezelschap van Koen, Mieke, Lotte en Senne. De hele dag werden we overspoeld door telefoontjes, skype-gesprekken, berichtjes op facebook, sms'jes en e-cards. Super! Bedankt allemaal. Het heeft er zeker toe bijgedragen dat Siel gisteren een wonderlijke verjaardag beleefd heeft.

Vorige week bracht ons meisje haar eerste schoolrapport van dit jaar mee naar huis. Ze scoorde op alles goed en soms zelfs boven haar niveau, maar moet dringend werk maken van haar sociale vaardigheden. Vooral de begrippen delen, beurt afwachten en samenspelen moeten dringend nog eens bijgeschaafd worden. Maar de commentaar van de juf en de schooldirectrice waren voor de rest zeer lovend, dus waren/zijn we terecht fiere ouders.

En Cas, die begint weliswaar langzaam maar zeker te spreken. Soms kan ik er echt iets van maken en als ik woordjes voorzeg, zegt hij ze toch vrij vaak correct na. Soms heeft hij duidelijk niet veel zin in dat spelletje en dat laat hij dan ook duidelijk merken :-).

Heel af en toe laten onze kindjes ook eens zien dat ze vol met kattekwaad zitten. Siel was laatst blijkbaar wat jaloers op onze tante Marleen, dus nam ze de schaar en.......knipte ze niet alleen haar eigen haartjes, maar ook die van Cas wat bij. Cas gaat dus voorlopig door het leven als 'Paterke Cas' en Siel heeft een (blijkbaar moderne) froufrou. Eigenlijk valt het nog best mee, het past nu gewoon niet meer allemaal in haar staartje en dat was net zo gemakkelijk wanneer ze naar de zwem- of balletles moest. Nu moet ik weer speldjes in haar haar steken en dat neemt natuurlijk weer wat meer tijd in beslag. En laat nu tijd net hetgene zijn wat ik tegenwoordig meer dan eens tekort kom! Vandaar dat jullie zo lang hebben moeten wachten op dit berichtje :-).

Op het werk is het erg druk. Niet alleen in Qatar, maar ook in Abu Dhabi. Hierdoor heeft Tom van de afgelopen zes weken ongeveer de helft in Abu Dhabi doorgebracht. Dit betekent dan weer dat echt het hele huishouden op mijn schouders terecht komt en dat is naast het werk en de sociale bezigheden best zwaar. Misschien ook omdat ik zo uitkeek naar de komst van Vanita. We hebben echter zeer grote problemen met de toekenning van haar visum. Ik kreeg zelfs te horen dat het nog wel eens enkele weken zou kunnen duren en dat zie ik echt niet zitten. Toevallig kwam er zo'n twee weken geleden een meisje aanbellen die op zoek was naar een job als nanny/hulp in het huishouden. We hebben Rachel (dat meisje) dan gisteren gecontacteerd en vanavond komt ze reeds op gesprek. Het kan dus nog alle kanten uit, maar er is hoop.

Op sportief vlak hebben we de 'Qatar Open'; het tennistoernooi voor de heren in stilte laten passeren. We hadden toch geen tijd om te gaan kijken :-). De afgelopen week was er dan de Tour of Qatar; een best wel grote wielerronde waar Tom Boonen reeds tweemaal de eindwinnaar was. Gisteren besloten we dus ook maar richting Corniche af te zakken om de slotrit te bekijken. Er was best veel volk en ik zag vooral veel Belgische vlaggen, hoedjes,.... Sommige Noorderburen waren plots geneutraliseerde Belgen en dat was best grappig hé. En Tom Boonen werd ook dit weer de eindwinnaar. Spijtig genoeg werd het hele tourgebeuren overschaduwd door het plotse en erg trieste overlijden van Frederiek Nolf. Omwille dat dit gebeuren werd de rit van donderdag geneutraliseerd, dat vond ik een erg mooi gebaar. Donderdagavond waren we dan uitgenodigd in de ambtswoning van de Belgische ambassadeur en zijn echtgenote. We zagen wel niet veel bekende renners (ik ken eigenlijk alleen Tom Boonen), maar het werd een gezellige avond met vele intussen bekende gezichten van Belgische expats in Qatar.

Ook voor de DSA was het best een drukke maand. Enerzijds was er Siel haar eerste kindernamiddag, die ik mee hielp organiseren. Het werd een verlaat nieuwjaarsfeestje. Daarnaast was er een kerstboomverbranding met (denk ik) twee kerstbomen. Thomas en Ingeborg hadden er een waar spektakel van gemaakt met heerlijke gluhwein, hot-dogs en twee immense vuurhaarden. De kinderen amuseerden zich op 'the singing sand dunes', terwijl de volwassenen gezellig konden bijkletsen. En Ilse haar heerlijke erwtensoep (met mayonnaise :-)) was echt een kers op de taart. Tom was die dag in Abu Dhabi, dus was ik met zijn jeep tot daar gereden. Achteraf gezien een goede keuze, want zo konden Siel, Cas, Lotte en Senne gezellig een filmpje kijken toen het buiten te donker en koud werd.

De komende weken worden niet bepaald minder druk, maar er staan wel leuke zaken op de agenda. Zo wil ik graag naar de musical 'Grease' gaan kijken, gebracht door de Doha Players. Voor deze musical heeft mijn vriendin Paula (tevens Siels balletlerares) de choregrafie van gedaan. Daarnaast staat er op 12 februari een speurtocht naar de Liefde op het programma voor de kinderen van de DSA (van vier tot zes jaar). Op 17 februari zal ik Siel haar feestje voor de klasgenoten organiseren, maar eerst gaat Siel op 14 februari naar het verjaardagsfeestje van haar 'vriendje' Sven. Die twee zijn echt twee handen op één buik. Zo lief om te zien. Het feestje zal doorgaan in Café Ceramique, waar de kinderen hun eigen tas of kommetje kunnen beschilderen. Ik wil daar al langer eens naartoe gaan en dit is dus de ideale gelegenheid. En voor Siel worden het hele drukke tijden, want morgen krijgt ze voor de eerste keer Nederlandse les als na-schoolse activiteit. Ik laat jullie zeker weten hoe het verlopen is. Ik weet in elk geval dat ze zeker in goede handen zal zijn bij juf Marijke en juf Margriet.

En zo komt onze geplande skivakantie in Tirol stilletjes dichterbij. Van 21 tot 28 februari kunnen onze longen zich vullen met heerlijke berglucht. We zullen er zoveel mensen terugzien: Lukas, Lotte, Jan, Peter, Kris, Annemie, Joke, Dimi, JM, Christel, Rudy, Tiny, Kim, Inge en Stijn. Wat kijken we er naar uit. En ik heb zonet vernomen dat Wim en Annekatrien misschien ook van de partij zullen zijn. Helemaal super! Aaaaah, eigenlijk wou ik al dat het de 21ste februari was!

15:04 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-01-09

Wat gebeurde er ten huize Coosemans sinds 28 november 2008?

Deze titel typte ik ook reeds een uurtje geleden. Een mooi en lang verslag dat bijna af was werd echter 2 minuten geleden gewoon afgesloten door Skynet. Zomaar, zonder reden?! Ja, daar word ik boos van! Maar vol goede moed begin ik terug opnieuw. Ditmaal in Word. Dat lijkt me veiliger.

Op 28 november vierden we de intrede van Sinterklaas in Doha. Een groot kinderfestijn georganiseerd door de DSA, de Globetrotter (Nederlands als naschoolse activiteit) en Compass (School gesponsord door Shell met dus veel Nederlandstalige leerlingen). Siel en Cas genoten van het gezelschap van andere kindjes, de spelletjes, de sinterklaasliedjes, het uitzonderlijk mooie weer en het kadootje, maar bleven op een veilige afstand van Sint en Piet.

Dan brak de laatste schoolweek van 2008 aan. Maar liefst vier fast-foodfeestjes stonden op het programma voor onze kindjes. tweemaal McDonalds en tweemaal Burger King in één week. Lang leve de Amerikaanse eetcultuur in het Midden-Oosten. Het traditionele verjaardagsfeest van Lotte was dan ook een welkome afwisseling. Siel keek erg uit naar dit feestje, maar was even vergeten dat Lotte toch wel zes jaren ouder is dan zij. Ze was dan ook een beetje overweldigd door de grote meisjes en stoere jongens. Mieke had nochtans een mooi feest in elkaar gestoken, daarom vond ik het erg spijtig, maar forceren heeft ook geen zin.

Siel ging ook nog een paar dagen spelen bij haar vriendinnetje Suraya. Intussen vulde ik dozen en valiezen. Dozen? Ja, inderdaad. Voor de verandering gaan we nogmaals verhuizen naar een andere woning zo’n 500 meter verderop (in vogelvlucht). Reden hiervoor is dat een vaste en flexibile babysit, Carolina, besloten heeft om terug te keren naar de Filipijnen. Terug naar man en kinderen is uiteraard een beslissing die we enkel toejuichen. Vol goede moed ginnen we dus op zoek naar een waardige vervangster. Helaas zonder resultaat. Op school sprak ik hierover met een Belgische moeder, die me vertelde dat ze vanaf 15 december zou verhuizen naar Marokko. Haar huis met inwonende oppas kwam dus beschikbaar. Tom en ik gingen echter niet over een nachtje ijs, maar bespraken dit gegeven zeer uitgebreid. Uiteindelijk besloten we ervoor te gaan. Ik verhuisde net voor mijn verlof in België alle kleine zaken naar de nieuwe woning en Tom verhuisde na ons vertrek de bedden, tafels, stoelen, kasten, zetel,...

Het waren dus drukke tijden op werk – en privégebied, maar dat was nog niets in vergelijking met de drukke periode die ons in België te wachten stond. Even een kort relaas: bezoek van Sam en Saartje. Kraambezoek aan Lieze en Fien. Sinterklaas bij de (over)grootouders, vrijgezellenfeest van (toen bijna) schoonzus Annemie. Logeerpartijtje neefje Lukas. Bezoekje aan de beste kapster van België. Etentje met Raf en Daniëlle. Frietjesavond met Carmen en Sven. Tot tweemaal toe een bezoek aan winterland. Gezellig bijkletsen met mijn lieve Tammy en kennismaking met haar Vincent. Kerstconcert van Lukas en Anouk in de Tongerse Basiliek. Het huwelijk van mijn broer Kris met zijn  Annemie. Onze kindjes die bruidskindjes mochten zijn voor het stralende bruidspaar. Twee dagen zee met als hoogtepunt het etentje met vrienden uit de studententijd:  Gregory, Joëlle en later op de avond ook Charlotte. Bezoek aan de Zoo van Antwerpen en Samson&Gert Kerstshow. Zoals elk jaar een erg leuk Kerstfeest met heerlijke feesttafel bij de Familie Coosemans. Kerstavond met Brecht, Véronique, Bonne, Nona en Jan. Fotoshoot bij fotograaf Molenaers, resultaat de bewonderen vanaf juli 2009. Bezoek van Dimi en Sandra. En tenslotte een heerlijk etentje met Nona en Jan in restaurant Stadhuys te Sittard.

Moe, maar voldaan sloten we onze voordeur te Hasselt op vrijdagochtend 26 december.   In Zaventem wachtte ons nog een leuke verrassing. Bon & Rina en Oma & Opa stonden ons op te wachten. Nog eens laatste tas koffie en dan richting Qatar. Ditmaal met een dagvlucht en met hulp van Tom. Wat een verschil. Het gaf me zelfs tijd om te mijmeren over de afgelopen kerstperiode in België. Zoveel heerlijke etentjes, zoveel blij weerzien, zoveel feestjes, 30 kilo extra bagage door al die kadootjes, .... Maar ook weer zoveel tijd tekort om nog meer mensen terug te zien of meer tijd te spenderen met goede vrienden. Sofie, Dina, Tammy, Liliane, Dimi en Sandra. In de zomer zijn we er weer voor een langere periode. Nu misschien een magere troost, maar toch iets om naar uit te kijken?

Terug in Qatar was er geen tijd om lang te mijmeren. We gingen meteen naar ons nieuwe huis. Cas kon de volgende dag terug naar de opvang en Siel ging gezellig mee werken met mama en papa. Kleuren en film kijken van 8-12u. Wat wil een driejarige nog meer? In de namiddag pakten we dozen en valiezen uit en verkenden we de omgeving. Dan was het fijn wachten om de thuiskomst van onze papa. In de vakantie kan dat, want dat mogen de kindjes langer opblijven. Tegen 31 december was ons huis voldoende toonbaar, dus vierden we Nieuwjaar gezellig thuis in het bijzijn van Koen, Mieke, Lotte, Senne, collega Marnix en collega Roberto.

Op één januari werden we door Q-music gecontacteerd voor een kort gesprekje over nieuwjaar vieren in het buitenland. Als Q-fan vond ik dat wel speciaal.

Twee januari stond een Nieuwjaarsborrel ten huize Anieke en Marijn op het programma. Erg gezellig, maar iets te druk voor onze Cas, die al sinds 31 december met buikgriep rondloopt. Vandaag lijkt hij eindelijk genezen. Hopelijk blijft onze Siel gespaard, want mijn werkagenda vraagt om mijn volle aandacht en onze oppas Vanita is momenteel nog bij haar familie in India. We verwachten haar op 20 januari. Ze zal een welkome hulp zijn, want zo’n leven zonder babysittende buurmeisjes, grootouders en vrienden. Dat voel je toch hoor. Ik denk dat we tegen 20 januari met veel plezier de kindjes aan Vanita toevertrouwen voor een avondje onder ons tweetjes.

Morgen vallen we na een maand eindelijk terug in de alledaagse routine. Siel naar school, Cas naar de opvang, mama naar het werk. Papa uiteraard ook, maar dan van ’s morgens vroeg tot laat in de avond. Siel haar balletles zal ook terug starten en vanaf deze week krijgt ze tweemaal per week een halfuurtje zwemles. In tussentijd houden we de kindjes goed in de gaten met al die zwembaden in de buurt. Lieve grootouders, jullie kunnen gerust zijn!    

15:00 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-01-09

Een beetje laat, maar beter laat dan nooit...

...bezorgen we onze poëtische nieuwjaarswensen voor de lieve familieleden, vrienden of toevallige lezers in België of waar dan ook ter wereld:

"Hier zitten we dan in het verre Qatar.
Meer dan 4000 km van jullie verwijderd, maar in gedachten toch zo tastbaar. 
Een bloemetje, kusje of geschenkje geven wordt wat moeilijk. 
Maar we houden er reeds eentje klaar.
Want slechts weinig is er nodig. Een fijne gedachte, een eenvoudig gebaar
en de stille overtuiging, 
dat het goed is te leven op de drempel van het nieuwe jaar.
Ook Siel en Cas hebben een woordje voor jullie klaar:
Liefde, vriendschap, vreugde, goede gezondheid, warmte, 
knuffels, zon, familie, feest en vrienden. 
Een mix van al deze mooie zaken wordt ons recept voor een geslaagd 2009. 
Wij delen het graag met jou. 
Test je het uit?"
100_6580
100_6506
100_6591

Wij viertjes wensen jou/jullie een geweldig 2009 
en hopen binnen een jaar te mogen terugblikken op:
mooie en boeiende verhalen, 
tranen van vreugde, 
leuke familiefeestjes,
ontroerende herinneringen,
fijne werkervaringen,
vele kraambezoekjes,
nieuwe ontmoetingen
en toch dezelfde mooie en uitgebreide vriendenkring!

                                                    

18:14 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-11-08

Verslag van de ontmoeting met de Sheikh

Zoals eerder vermeld zou Opa een verslagje schrijven over de toevallige ontmoeting met een sheikh. Ik laat jullie met veel plezier meegenieten van dit prachtig en uitzonderlijk verhaal. Met illustraties, want Opa is een man zijn woord. Zeker weten!

Het verhaal:

Zondag 16 november. ’s Morgens, vroeg op! In de compound  was er op dat uur al enige drukte van mensen die naar het werk gingen

P1000417

 schets 1 “de compound”

Tom was al rond kwart na zes vertrokken naar Abu Dhabi en wij, Oma en Opa, zouden samen met Kim om kwart voor zeven de kleinkinderen, Siel naar school en Cas naar de nursery brengen. Op weg naar haar werk en na een helse autorit in het hectische verkeer, dropte Kim ons aan de “corniche” van Doha.

Heerlijk is het om in de vroegte, weg van het drukke verkeer, te flaneren tijdens die prachtige wandeling langs het water. Het zicht op “West bay”, waar internationale bouwconcerns wolkenkrabbers aan het optrekken zijn, is adembenemend.

 P1000418

schets 2 “de skyline West Bay

Heel wat Qatari, zowel dames als heren, lopen hier op de ‘corniche’ hun dagelijks gezondheidsparcours af. Zalig! Langs het enorme paleis van de Emir slenterden we verder naar”East Bay”, het oude gedeelte van de stad. Hier bevindt zich het hart van een bruisend stadsleven. Druk verkeer, soeks, allerhande bedrijfjes, burelen, banken, restaurants, cafeetjes, kortom alles wat je vinden kan in een grootstad elders in de wereld. Eén bepaald gebouw dat we tijdens een vorige wandeling hadden opgemerkt intrigeerde ons omwille van zijn bijzondere architectuur. Dit gebouw, Fanar genoemd, is namelijk opgetrokken in spiraalvorm, heel bijzonder.

P1000419

schets 3 “ de Fanartoren”

Naast een grote bank en andere burelen is er het ‘Qatar Centrum van Islamitische Cultuur’ in ondergebracht. Wij naar binnen. Aan één van de aanwezige  personeelsleden vroegen  we beleefdheidshalve of het centrum te bezoeken was. Met een enthousiast “sure sir” en het aanbieden van “Arabic coffee” was het ijs onmiddellijk gebroken en werden we rondgeleid door een heel vriendelijke en onderlegde heer van Filippijnse nationaliteit. Toen de gids merkte dat ik een bijzondere interesse toonde voor de Arabische kalligrafie vroeg hij ons of we onze naam zouden willen geschreven zien in het Arabisch. Tot onze verrassing mochten we hem vergezellen naar de persoon die dat voor ons zou doen. Onze namen en die van Siel en Cas werden opgeschreven en overhandigd aan het hoofd van de dienst “Media en informatie”.  Deze heer bleek een Sjeik te zijn. Op zijn bureel werd ons prompt door zijn medewerkers thee en fruitsap aangeboden. Wat een vriendelijkheid en gastvrijheid. Dit kan je in onze contreien gewoonweg niet voorstellen, we kunnen er nog heel wat van leren.  De sjeik “himself” zou onze namen in Arabisch schrift op daarvoor speciaal gedrukte formulieren  neerschrijven. Op mijn vraag of het niet stoorde dat ik van dichtbij toekeek was hij blijkbaar wel vereerd door mijn interesse. Ik was erg onder de indruk van de vaste hand waarmee hij onze namen omtoverde in ongelooflijk sierlijke Arabisch letters.

 P1000420

Arabisch schrift

Dit was magie voor mij. Daarop haalde ik spontaan mijn schetsboekje uit en vroeg hem of hij er zijn naam in Arabisch schrift in zou willen schrijven.  Toen hij mijn schetsboekje zag werd het hem duidelijk waarom ik zo geïnteresseerd was in zijn schrijfkunst en zo ontstond er een wederzijds gevoel van sympathie en waardering. Verrast en heel enthousiast vroeg hij mij onmiddellijk of het toegelaten was om de schets van de “Fanar” te scannen. Hij zou daar dan postkaarten van laten maken, uiteraard  zonder commerciële bedoelingen of winstbejag, enkel ter bevordering van het ‘Qatar Islamic Cultureel centrum’. Dit kon ik niet weigeren. Toen hij informeerde hoe lang we nog in Doha zouden blijven was hij erg teleurgesteld dat we de volgende morgen heel vroeg reeds vertrokken naar België. Er werd afgesproken dat we moesten terugkomen naar Qatar en dat we elkaar dan opnieuw zouden ontmoeten voor verdere kennismaking. Ik was uiteraard vereerd. Jammer genoeg moesten we vroegtijdig afscheid nemen want we hadden afgesproken met Kim om als afsluiting van ons bezoek aan Doha een heel bijzonder winkeltje te bezoeken in de soek waar je alle mogelijke soorten kruiden en specifieke lokale specialiteiten kunt aanschaffen.

En ... Kim, Tom, Siel, Cas en Sjeik, ja we komen heel graag terug, zeker weten. Het was te mooi.

 

12:42 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

22-11-08

The star of the show!

Siel had gisteren haar allereerste ballet-optreden in het Ramada hotel. Vol spanning wachtten we af hoe ze het er vanaf zou brengen: plankenkoorts? verlegen? stoer? angstig? Niets van dat alles: Siel was Siel. Ze voerde alles zeer goed uit en voor ons was ze uiteraard de ster van de avond. Het was een prachtige en groots opgevatte show, die bijna 2 uren in beslag nam. Dat was voor Cas iets te lang en ook Siel stond na afloop tijdens de 'finale' iets of wat tegen haar zin op het podium. Totdat danslerares Paula zich over haar ontfermde. Siel was erg onder de indruk en heeft vandaag nog veel verteld over 'the teddybears picnic'. Tom maakte ook een fillmpje. Ik weet niet hoe ik het gewoon op onze blog kan plaatsen, dus heb ik het maar meteen op you tube gezet :-). Je vindt het iva volgende link:

http://www.youtube.com/watch?v=Ia58IEIEYBM


P1000115

 

P1000116

100_6416

100_6422

100_6424

100_6425

100_6427

100_6434

21:14 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Het bezoek van Oma en Opa Coosemans

Oma en Opa waren hier veertien dagen op bezoek. Veertien dagen feest: uitstapjes, zwemmen, bezoekjes aan sheikhs, Sint-Maarten vieren met de DSA, dineren met uitzicht op 'Doha's skyline', verkenningen van de souqs, bewonderen van 'shopping malls', knuffelen met de kleinkinderen, luieren aan de 'Inland Sea' na een hobbelige woestijntocht, 'International day' met parade op 'the Montessori School' van Siel, dieren bewonderen in de Zoo...

Verder maakten ze 2 primeurs mee: het eerste bezoek aan het Pearl project en het pilootproject 'leren recycleren' dat nu in Doha loopt. Op een vijftal plaatsen in de stad staan sorteer-containers, oa in de Zoo en aan de ingang van de publieke parken. Indien ze goed gebruikt worden, zullen er meerdere volgen. Tot voor kort werd in Doha niets gerecycleerd. Ik wil niet weten wat ze met hun afval deden!!

Oma en Opa beleefden drukke tijden. Te veel om op te noemen, maar te weinig dagen om alles te zien. Ze komen terug! Ze moeten terugkomen, want ze hebben een rendez-vous met een Sheikh. Meer hierover in het verslag dat Oma en Opa voor de blog zullen schrijven.

In tussentijd hier een selectie van hun mooiste kiekjes....

 P1000093

P1000096

P1000111P1000118

P1000119

P1000122

P1000133

P1000144

P1000152

P1000155

P1000156

P1000162

P1000163

P1000165

P1000168

P1000170

P1000172

P1000176

P1000182

P1000192

P1000196

P1000210

P1000234

P1000240

P1000242

P1000252

P1000259

P1000261

P1000266

P1000268

P1000273

P1000285

P1000287

P1000343

P1000294

P1000297

P1000303

P1000313

P1000315

P1000327

P1000328

P1000334

P1000329

19:30 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-11-08

Nog meer blijde verwachting...

Nu zijn jullie nieuwsgierig hé???? Ik zal jullie ballon maar meteen doorprikken... Neen, geen derde Coosemansje op komst bij Tom en Kim. Wij zijn weliswaar in blijde verwachting van....Oma en Opa. Morgen in de late voormiddag mogen we Oma en Opa eindelijk verwelkomen in Qatar. Nu Bon nog en dan zijn alle grootouders eens op bezoek geweest. Hint, hint :-).

Eerst nog even een klein verslagje van de afgelopen twee weken: Tom was er meer wel, dan niet. Niet zo leuk uiteraard, maar ook geen ramp hoor. Dat hoort er nu eenmaal bij. Hij heeft erg genoten van zijn bezoek aan België. Meteen de dag na aankomst in Doha stond een werkbezoek aan Abu Dhabi op het menu en vorige week was de man des huizes weer vier dagen van huis. Ook nu stonden de Verenigde Arabische Emiraten op het programma.

Gelukkig was Tom er wel in het weekend, want er was weer een DSA-duinentrip gepland. Met 28 jeeps trokken we richting de prachtige 'Inland Sea'. Het werd een rit van twee uren, dan lekker lunchen, zwemmen en genieten. Tegen 16u. trokken we terug richting Doha.

Siel is druk aan het oefenen voor haar eerste ballet-optreden op 22 november. Paula heeft prachtige berenkostuumpjes laten maken. We kijken er allemaal naar uit en proberen Siel zo goed mogelijk te helpen. Oma komt met haar jarenlange ballet-ervaring als geroepen.

Door al dat verkleden was Cas een beetje jaloers geworden. Gelukkig wordt er in Qatar ook Halloween gevierd. Geniet maar even mee!!!!

100_6386

100_6388

100_6390

100_6391

100_6399

100_6408

100_6409

100_6411

 

Ook buurkindjes Lotte en Senne waren 'in the mood' voor 'trick or treat'.

16:32 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Welkom in de familie, lieve Laurine.

Zoals de meesten onder jullie reeds gelezen hebben in voorgaande berichten, was de familie Coosemans in blijde verwachting. 29 oktober bereikte ons het fijne nieuws dat Laurine eindelijk uit mama Ina's buik gekropen was. Een flinke meid van meer dan 4 kilo. Dat zit duidelijk in de familie!

Lieve Ina, Jan, Lotte en Lien. Wij hopen dat de aanpassing aan jullie nieuwe gezin voorspoedig verloopt. We wensen jullie uiteraard een goede nachtrust en een blije, maar vooral gezonde baby toe! Ik kan al niet wachten om Laurine eens fijn te knuffelen in december!

Nogmaals drie dikke zoenen aan de fiere ouders en supertrotse zussen!

Veel liefs,

Nonkel Tom, Tante Kim, Siel en Cas

P1000072

15:30 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-10-08

De goeie oude tijd

Eerst en vooral een gelukkige verjaardag aan Oma. Drie zoenen volgen binnen een tiental dagen, wanneer jullie hier op bezoek zijn! Ik wil me op voorhand al excuseren aan Sofie voor de lange post, want je vond de vorige al erg uitgebreid. Hopelijk hou ik je niet van je sollicitaties af :-). En als we dan toch aan het verontschuldigen zijn....Ook een welgemeende sorry aan Carmen. Ik moest je beetnemen van mijn ventje. Het was opgezet spel! Vergeef me aub :-). Carmen is één van onze vrienden die de afgelopen drie dagen plots Tom Coosemans voor haar neus zag staan! Jawel, Tom was even terug in Belgenland en heeft de meesten onder jullie bewust niets laten weten. Dat zal wel even schrikken geweest zijn, maar hopelijk achteraf gezien ook een leuke verrassing. Carmen, hij zat dus niet in Abu Dhabi. Hopelijk hebben de frietjes toch gesmaakt :-). Morgenavond is mijn lieve man weer even terug en donderdag reist hij een dagje naar Abu Dhabi.

Voor mezelf staat er donderdag een DSA-kindernamiddag op het programma. Deze maand organiseren we een piratenzoektocht in de zoo. Maar liest 52 piraatjes hebben zich aangemeld. Schip Ahoy! Vrijdag trekken we dan gezellig op woestijntocht met de DSA. We weten weer wat gedaan.

De laatste maanden kreeg ik meermaals het verzoek om me in te schrijven op Facebook. Een online netwerk dat je helpt contacten te leggen/herstellen met (oude) bekenden. Nu ben ik dus een 'facebooker' en het bevalt me best. Mijn lieve Tom trouwens ook, zoek ons maar eens op!

Al die namen van oude klasgenoten, café-vrienden, kennissen en ex-collega's zien verschijnen doet me terugdenken aan fijne herinneringen en gebeurtenissen. En als we dan toch bezig zijn over 'the good old times', dan past het e-mailtje dat ik vandaag van Linda ontving echt wel in dit bericht. Ik wil bij deze nogmaals benadrukken dat ik niet de auteur ben van onderstaande tekst (tussen aanhalingstekens). Als ik auteursrechten moet betalen, dan stuur je maar een brief naar PO 24496 te Doha, State of Qatar. Lezen jullie even mee?

" Toen ik nog een kind was, ergerde ik me kapot aan volwassenen met hun flauwekul hoe moeilijk zij het wel niet hebben gehad toen ze nog jong waren: zij moesten elke dag 15 kilometer naar school fietsen in de regen en tegen de wind in naar hun te kleine en te oude klaslokaal waar ze alleen maar achten of hoger haalden ondanks hun fulltime bijbaantje bij de plaatselijke boer voor een paar centjes per uur om er maar voor te zorgen dat de familie niet van de honger omkwam!

Ik herinner me dat ik mezelf toen beloofde dat, als ik volwassen was, er geen kans bestond dat ik kinderen zulke onzin voor hun neus zou houden over hoe moeilijk ik het vroeger had en over hoe makkelijk zij het tegenwoordig hebben.

Maar........ nu ik een bepaalde leeftijd heb bereikt, kan ik het toch niet laten om eens goed om me heen te kijken naar de jeugd van tegenwoordig.

Jullie hebben het verdomme zo makkelijk! Ik bedoel, vergeleken met mijn jeugd is die van jullie een krankzinnig paradijs! Ik haat het te moeten zeggen, maar jullie jeugd van tegenwoordig, weten niet hoe goed jullie het wel niet hebben.

Toen ik nog een kind was, hadden we nog geen internet. Als we iets wilden weten moesten we naar die takke bibliotheek fietsen en moesten we het zelf opzoeken in een boek.

Er was toen nog geen e-mail. Wij moesten een brief schrijven met pen en papier, en je moest naar de andere kant van de straat lopen om die brief in die brievenbus te stoppen en pas een week later ontving die ander je brief .

Als je op de brommer weg moest, moest je dat ding gewoon aantrappen, en als dat niet lukte er naast hollen om hem aan de praat te krijgen. Je moest je hand gewoon uitsteken als je de hoek om moest. En er zat een bel aan het stuur.

Toen waren er nog geen Cd's, MP3's of Napsters en Kazaa's. Als je muziek wilde stelen moest je helemaal naar de platenwinkel. Of je zat bij de radio te wachten met je cassetterecorder om een nummer op te nemen wat toch nooit lukte omdat die idiote DJ altijd erdoor praatte bij het begin van een nummer en het zo helemaal verziekte. En had je geld dan kocht je het singeltje van enkele franken(ach ja, die Belgische frank...) en kreeg je alleen dat wat je kocht + een B kant. Geen bonustracks, remixen en 20 andere uitvoeringen waar eigenlijk niets aan is. Je moest voor het andere nummer zelf de plaat omdraaien en de platenspeler weer opstarten.

En porno? Downloaden? Je moest je oudere broer of een oudere jongen in de buurt omkopen om het bij de krantenzaak een Penthouse of Playboy te kopen. Het was deze optie of jezelf ophitsen bij de lingerie bladzijden uit de Wehkamp Catalogus. Dat waren de opties waaruit je kon kiezen!

Wij hadden geen leuke dingetjes zoals 'tweede lijn'! Als je aan de telefoon was en iemand anders wilde je bellen kreeg deze een ingesprektoon. En wij hadden ook geen nummer-herkenning! Als de telefoon ging, had je geen idee wie er belde, het kon je baas zijn, je moeder, een verkoper, je drugs dealer of nog erger je schoonmoeder!? Je wist het niet! Jahaa, je moest de telefoon gewoon opnemen en de gok wagen!

En we hadden geen GSM. Als je van huis was, was je gewoon onbereikbaar tot je aankwam daar waar je zijn moest. En toen de GSM op de markt kwam, moest je daar een steekwagen bij kopen om het toestel mobiel te kunnen vervoeren. En als je stoer als je kon, het apparaat aan de hand mee sjouwde, moest je direct daarna langs een chiropractor om je weer rechtop te laten lopen!

En wij hadden geen stoere Sony Playstation met high-resolution 3-D graphics!
Wij hadden een Atari 2600 of een spectrum of een commodore 64!!
Met spelletjes zoals 'Space Invaders' en 'Asteroids' en 'Pacman' en de beeldkwaliteit was gewoon waardeloos! Je mannetje was gewoon een klein zenuw vierkantje!! Je moest je fantasie gebruiken om er iets beters van te maken! En er waren geen uitgebreide levels en mooie uitgewerkte achtergronden! Wij hadden één achtergrond, voor altijd! En je kon nooit winnen, want het spelletje werd steeds moeilijker en het ging gewoon sneller in de volgende levels totdat je dood was!

Als je naar de bioscoop ging, stonden alle stoelen gewoon nog op dezelfde hoogte!Als er dan een grote persoon voor je ging zitten was je eraan voor de moeite en zag je geen steek! Natuurlijk hadden we televisie, maar toen hadden we maar 5 zenders: BRT 1 & 2, Nederland 1 & 2 en een Duitse zender waar je toch nooit naar keek. Als je wilde weten wat er op tv was, moest je een klein boekje gebruiken dat tv-gids heette of je moest in de krant kijken! Er was toen geen Cartoon Network en zo. Als we tekenfilms wilden zien, kon dat alleen maar op zaterdagochtend! Hoor je verdorie wat ik zeg? Wij moesten een hele week wachten voordat we weer tekenfilms konden zien!

Video was er wel, Video2000, Betamax of VHS. Ze kostten een godsvermogen en wogen hun prijs in kilo's. Omdat er verschillende systemen waren, kon je niet even een VHS videootje lenen die je schoolvriend had gehuurd als jij Betamax thuis had.
En toen kon je niet bij elke straatkrant verkoper een dvdtje huren of kopen; je moest nog naar een halfcriminele videotheek om een videootje te huren, terwijl je het risico liep dat de eigenaar van die tent 's avonds met zijn ledenbestand op pad ging om videospelers te scoren. Of dat de videotheek na een maand niet meer bestond: opgeheven omdat de eigenaar illegaal videootjes kopieerde, of inderdaad betrapt werd bij het inbreken en stelen van een videospeler. En weg was je borg. 
Bovendien owee als je de gehuurde video niet terug gespoeld had, dan kreeg je een boete!

Dat bedoel ik dus! Jullie snotapen hebben het gewoon te makkelijk. Jullie zijn gewoon verwend! Je had het nog geen 5 minuten volgehouden in mijn tijd!
Verwend Kind!!!"


HERKENNEN JULLIE HIER IETS IN?

WAT HADDEN WE TOCH EEN FIJNE JEUGD, NIETWAAR?

IK VERLANG ER SOMS WEL NAAR TERUG....

100_0005
 

100_0139

20:27 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-10-08

Het alledaagse leven in Qatar!

Sinds mijn laatste bezoek is er weer heel wat gebeurd. Er waren een hoop jarigen: Nona, Tante Marleen, Tante'ke, Lukas, nonkel Brecht en Jan. We wensen jullie allemaal een fantastisch jaar vol vreugde en plezier én uiteraard in een goede gezondheid. Verder kregen we het blijde nieuws dat Sofie afgestudeerd is. Een hele dikke proficiat en een grote high five van Tom. Als één van de lezers toevallig een vacature voor een hele goede psychologe heeft, geef dan even een seintje!

Nu wachten we - een beetje ongeduldig :-) - op fantastisch nieuws uit Xhoris! Siel is zo benieuwd en vraagt constant of het babytje van Tante Ina en Nonkel Jan al geboren is... Maar ik vermoed dat Ina en Jan hun handen nog voller hebben met het ongeduld van onze lieve nichtjes. Lieve Lotte en Lien, nog heel even geduld en dan kunnen jullie je zusje knuffelen, kussen en verzorgen! Wat wordt dat een mooie tijd. Ik bedenk net dat het nu misschien al zo ver is :-).

Zondag 12 oktober wuifden we Nona en Méke uit. Na een vakantie van 11 dagen in het zonnige Qatar, vlogen ze terug naar huis. Het was een leuke vakantie vol shoppen, zwemmen, zonnen, hartelijk eten en lachen & bezoekjes aan de typische bezienswaardigheden. Op 1 oktober kwamen hier 2 bleekschoten toe en 11 dagen later leek het wel of ze in Noord-Afrika geboren zijn :-). Eigenlijk was het bezoek zeer welkom, want het is een drukke periode en nu heb ik ook af en toe een namiddag kunnen werken dankzij mijn 2 top-babysitters.

De dag dat ze vertrokken kwam ook Raf toe, dus leek het hier even een hotel: lakens wassen, kamer poetsen,.... Maar voor de werkpaarden (Tom en Raf) doen we alles hé. Het werk zelf loopt voortreffelijk.

Verder stonden er nog leuke activiteiten op het programma: de kindernamiddag van DSA was met 20 ingeschreven kinderen een groot succes. Volgende week trekken we met de kinderen richting Zoo voor een heuse piratentocht. Ship Ahoy Maatjes!

Samen met Koen en Mieke trokken we naar het Iftar-buffet in het Ritz-Carlton. Ik ben blij dat we dit gedaan hebben, want dit voldeed volledig aan mijn verwachtingen. Het eten was zeer lekker en typisch Arabisch, de zaal was perfect aangekleed en leek een echte Ramadan-tent en er was heel wat randanimatie. Even later stond er een barbeque op het programma bij de familie De Rooy. Het werd een zeer gezellige avond met zer lekkere wijn!!! (daar moet ik geen tekeningetje bij maken hé :-)).

Lekkere wijn was ook voorzien op de welkomstborrel van DSA in de woning/tuin van Caroline. Buiten alle verwachtingen waren er 107 inschrijvingen (vorig jaar 40!). We leerden weer wat nieuwe mensen kennen, maakten persoonlijk kennis met mensen die we totnogtoe enkel virtueel kenden en ontmoeten uiteraard ook vrienden en kennissen. Het werd opnieuw een zeer aangename avond waarvan je weldra foto's kan bekijken op www.dsaqatar.org

Vrijdagavond staar er een optreden van de Nederlandstalige cabaretiers Anuar en Jandino op het programma. Ze kwamen gisteren reeds aan in Doha en ik ging hen samen met Ilse verwelkomen mét 'meeneemarabier'! Wat later op de avond kwam Tom ons vervoegen. De kennismaking verliep zeer soepel en ik kan nu alvast de humor van die 2 mannen op prijs stellen en ben dus benieuwd naar hun show. Ik hou jullie op de hoogte!

Jullie zijn ongetwijfeld ook benieuwd naar de verhalen van onze kindjes? Wel, Siel en Cas zijn nog steeds 2 hele lieve kapoenen. Gisteren was het oudercontact op de school van Siel en ik was na afloop zo trots, dat ik bijna vleugeltjes kreeg. Miss Nafisa liet me verstaan dat we zeer trots mogen zijn op onze dochter: ze kan alles wat ze op deze leeftijd moet kunnen en op sommige vlakken springt ze een stukje boven de anderen uit: tekenen en kleuren, opruimen, liedjes onthouden, sport en babbelen :-). Haar Engels verloopt ook prima. Volgens de juf kan ze  zich prima verstaanbaar maken. Het enige waar de juf bij Siel extra aandacht aan geeft is het jammeren. Siel heeft nogal de neiging om heel snel beginnen te jammeren en de juf benadrukt nu steeds dat Siel een groot meisje en dat ze wat geduld moet hebben. Een aanpak die ik enkel kan toejuichen! Ik ben ook blij dat ik miss Nafisa wat beter leerde kennen. Ik zie haar enkel aan de klasdeur tijdens het brengen en halen van Siel en ze is altijd heel druk bezig met de andere ouders. Hierdoor hebben we nog niet vaak met elkaar gesproken, maar ik hoorde wel van Siel dat ze Miss Nafisa een hele lieve juf vond en dat kan ik na gisteren enkel beamen. Ze is zeer gemotiveerd en doet haar werk duidelijk met hart en ziel. Ik kreeg ook een uitgebreide uitleg over de Montessori-methode, die gebruikt wordt op school en was best onder de indruk. Zo leerde ik dat de school er zeer bewust zelf voor gekozen heeft om de 2, 3 en 4 -jarigen in dezelfde klas te zetten. Voor de geïnteresseerden: http://nl.wikipedia.org/wiki/Montessorionderwijs

Dat was gisteren. Vandaag ziet de dag er helemaal anders uit, want onze lieve Siel is opgestaan met hoge koorts en veel hoofdpijn. Nona en Oma even geruststellen: "ik zie geen uitslag en geen nekstijfheid. De koorts is ook gedaald door de Junifen en haar eetlust is nog steeds goed". Vanmorgen was Siel echt ellendig, dus besloten we haar niet naar school te brengen. Spijtig genoeg mist ze nu de schoolfoto en dat vindt vooral mama heel erg :-(. Maar we hebben al een klasfoto met de beren en poppen getrokken en misschien kan ik binnenkort zelf een klasfoto trekken tijdens een sportdag of zo.... Het is het einde van de wereld ook niet en het toont nogmaals aan hoe onvoorspelbaar dit leventje is!

 

 

10:02 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-09-08

Het regent in Qatar!

Nu zijn jullie zeker benieuwd? Wel, het regent klachten. Mijn persoonlijke mailbox wordt de laatste tijd overspoeld door ontevreden blog-lezers. Enkele goede vrienden en zelfs een familielid lieten weten dat ze vol ongeduld elke dag de blog openen, maar teleurgesteld moeten vaststellen dat er geen nieuw bericht is. Zijn jullie ons vergeten klinkt het, net niet :-).

Oké, genoeg melodramatisch geleuter. Hier volgt het bericht! Ja, jullie hebben gelijk. De frequentie van berichten is niet meer vergelijkbaar met een jaar geleden. Toen kwamen we hier pas toe en was alles nieuw. Er was dus zoveel te vertellen, maar als ik nu opnieuw een bericht ga wijden aan de Ramadan, Eid en Garangao; dan val ik spijtig geoeg gewoon in herhaling, dus verwijs ik jullie even door naar het archief van september 2007 :-).

Het heeft dus echt niets te maken met vergeten. Integendeel, wij denken dagelijks aan onze dierbaren in België. Deze week in het bijzonder aan Bon (mijn papa), Bonne (mijn oma), Sam (ons vriendje dat vier jaar werd) en Sandra (onze hele goede vriendin). Wat hebben ze gemeen? Wel, ze waren allemaal jarig tussen 12 september en 19 september. Dat verdient uiteraard een welgemeend applaus.

 

 

 

 

 

 

Terug naar de orde van de dag. Wat hebben we te vertellen over ons leven in Qatar?

Wel, Siel doet het voortreffelijk op school. We moeten ons geen illusies maken. Het zal zeker niet de stilste en braafste leerling zijn, maar de juf is wel tevreden. Siel doet goed mee en de juf staat toch een beetje versteld van haar lenigheid en fijne motoriek. We hopen dat Siel vlug haar naam juist leert schrijven, maar dan moeten we eerst de juiste schrijfwijze duidelijk maken aan de juf. Totnogtoe zagen we reeds verschijnen: Sail, Seal, Seil, Siël en gelukkig ook enkele malen Siel. Onze meid trekt het zich allemaal niet aan en vertelt honderduit over Juf Nafisa en Juf Silvia. Het lijken me beiden erg lieve en gemotiveerde juffen, dus dat zit zeker goed. Het leerplan ziet er ook zeer gevarieerd uit. Op zondag en donderdag hebben ze turnles, op maandag leren ze Arabisch, op dinsdag is er muziekles en op woensdag trekken ze naar de schoolbibliotheek. Allemaal zaken die we enkel kunnen toejuichen.

Cas heeft het ook nog steeds erg naar zijn zin in de nursery. Velen zijn geïnteresseerd ivm zijn taalvooruitgang, maar het blijft voorlopig bij: mama, papa, kijk, kijk daar, bal en oei. Nog niet veel vorderingen, maar we maken ons geen zorgen. Hij is tenslotte nog maar 19 maanden. We zien duidelijk dat hij heel veel begrijpt, zijn motoriek zit op schema en hij is beresterk. Dat babbelen zal wel komen....

Op het werk verloopt alles goed. Het is lekker druk, zo hebben we het graag. Tom heeft net een tekstje geschreven voor de nieuwsbrief van Iemants België. Ik zal zijn toestemming eens vragen om het hier te posten, dan zijn jullie ook meteen op de hoogte.

Op sportief vlak zijn we er allemaal eens goed ingevlogen. Siel gaat vanaf heden elke dinsdagnamiddag een half uurtje dansen. De Nieuw-Zeelandse Paula (een mama van op school) geeft al geruime tijd dansles in het Ramada Hotel. Ik leerde Paula vorig jaar wat beter kennen en toen had ze al voorgesteld om Siel te laten meeturnen. Ik heb er eens uitgebreid met Siel over gesproken en ze zag het helemaal zitten om te leren dansen zoals de echte prinsesjes. Vol goede moed trokken we vorige dinsdag richting Ramada. Siel sloot meteen aan bij de andere kindjes en we kochten bij Paula een echt dansrokje. Daarnaast kreeg Siel Paula's eerste dansschoentjes. Dat vonden we een heel erg lief gebaar. Na afloop van de les vertelde Paula dat Siel erg goed had meegedaan, dus ook de mama was erg tevreden.

Tom gaat voortaan elke vrijdagmiddag (onze weekenddag, remember) golfen met een groep Zuid-Afrikanen. Ze doen een 'nine hole parcours' en hij heeft naar eigen zeggen al veel vorderingen gemaakt. Daarnaast probeert hij per week nog een uurtje te squashen met buurman François en nogmaals een uurtje golfen met buurman Koen.

En ikzelf ben volledig gebeten door de Pilates en Aquafit-microbe. Ik krijg van beide sporten een hoop energie. Sinds 2 weken gaat Mieke mee naar de Pilates en dat maakt het er uiteraard alleen maar leuker op. Daarnaast probeer ik driemaal per week met de kindjes richting zwembad te trekken. Maar dat kan je niet echt zwemmen noemen. Eerder wat geploeter :-).

Het zwemmen gebeurt nog steeds heel vroeg tijdens het weekend of heel laat tijdens de weekdagen. We worden er dus weer niet bruiner van. Ik vermeld dit even omdat ik toch meermaals de reactie kreeg dat men ons bruiner verwacht had tijdens ons bezoek in de zomervakantie. Helaas pindakaas.... Wanneer de zon schijnt zijn we meestal aan het werken of is het onverantwoord om te gaan liggen bakken. De thermometer geeft nog steeds een vrij onaangename 39°C aan. Maar niet getreurd, de koelere maanden met aangername temperaturen zijn in aantocht.

Eerst laten we nog even de Ramadan passeren. Je kan best stellen dat het tijdens deze vastenperiode buitengewoon saai is in Doha. De winkels zijn gesloten op de normale uren en openen pas om 20u. Sluiten doen ze pas om 1u. 's nachts. Daar hebben wij als werkend gezin met twee kleine kindjes dus werkelijk NIETS aan. Desalniettemin hebben we respect voor de cultuur waarin we vertoeven. We besloten ons dus eens te wagen aan een Iftar-buffet. In het gezelschap van Koen & Mieke en François & Caroline trokken we richting Hotel La Cigale. Het buffet was best lekker en speciaal. Maar de randanimatie trok op niets. Er was er eigenlijk gewoon geen. Gelukkig konden we er zelf genoeg sfeer inbrengen en het was zeker een geslaagd samen-zijn.

Tenslotte heb ik de laatste tijd ook redelijk wat werk gestoken in de organisatie van de DSA-activiteiten. Bij het begin van dit werkjaar wordt de kalender opgemaakt. Zo was er een vergadering met het bestuur, één met de subcomitées en tenslotte ook nog het opstellen van de kalender voor de kindernamiddagen. Op het programma voor dit jaar staan ondermeer: cabaret, woestijntocht, welkomstborrel, koffieochtenden, een quiz, een dhow trip, een kerstboomverbranding,... In de meeste activiteiten kruipt wel wat voorbereiding, maar gelukkig kunnen we rekenen op een uitgebreid en gemotiveerd bestuur. En ik klaag zeker niet, want zo'n zaken organiseren vind ik superleuk.

De tijd die nog rest wordt volledig ingevuld door het huishouden, boodschappen doen, spelen met de kindjes, werkplanningen maken en blogberichtjes schrijven. En eerlijk gezegd....Zo nu en dan plof ik 's avonds ook eens gewoon lekker in de zetel voor een avondje TV. Dat moet ook kunnen, niet?

In afwachting op de foto's van Siel in haar balletkostuum, kunnen jullie even vaststellen dat onze kapoenen nog steeds dezelfde lachebekjes zijn!

 100_0001

 

15:19 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |