29-11-07

Voorbereidingen voor de 'National Day' op school

De School van Siel organiseert vandaag de 'National Day'. Er werd aan alle kinderen gevraagd om een brief te maken met wetenswaardigheden over hun land, een typische lekkernij mee te brengen van het land van herkomst én te verschijnen met de vlag van het land of als alternatief de klederdracht aan te passen aan het land van herkomst.

Zoals je kan zien op het einde van dit bericht, was het opstellen van de brief geen enkel probleem. Iets interessants vertellen over ons mooie België was dan ook vlug gebeurd. Aangezien we geen vlag van België hebben, moesten we op zoek naar een zwart, geel èn rood kledingstuk. Zwarte schoenen en een rood T-shirt waren hier binnenshuis reeds te vinden, dus moesten we enkel op zoek gaan naar een gele broek. Ook geen probleem, al zou ik het anders nooit gekocht hebben :-). Net iets te flashy!

Maar dan de lekkernij... We kozen voor typisch Belgische wafels. Niet zo moeilijk te maken en vol enthousiasme kochten we in het begin van de week dus een wafelijzer. Tom was me voor met het uittesten en de eerste vier wafels waren heerlijk. Aangezien de 'National Day' op donderdag gepland was, besloot ik woensdagochtend op zoek te gaan naar alle ingrediënten. Bloem, vanillesuiker, suiker, bakpoeder, boter,... allemaal geen probleem. Ik maakte me al een beetje zorgen, toen ik merkte dat de Carrefour geen eieren meer had. Op andere dagen staan de rekken er namelijk vol van. Even later bleek dat er net nu de vogelpest uitgebroken is in Saudi-Arabië. Er zijn dus nergens in Doha nog eieren te vinden. Daar kwam ik achter na een zoektocht van 2 uren. 

Gisteravond dus maar vlug op zoek naar wafels en uiteindelijk Luikse wafels gevonden in de Carrefour. Het was er superdruk en dan zijn de mensen soms echt onbeschoft. Aan de kassa's stonden vreselijk lange rijen. Plotseling kwam er een dame met Burka en een leeg snoeppapiertje voor me staan. Ze liet uitschijnen dat ze enkel dat moest betalen, dus liet ik haar vriendelijk voorgaan. Nog geen twee minuten later hetzelfde tafereel en ook die dame liet ik voorgaan. En plots toveren ze onder hun Burka allerlei kledingstukken en koopwaar vandaan. Al die beveiligingscodes verwijderen nam meer dan een kwartier in beslag, Dus ik voelde me echt bedrogen. De dame aan de kassa had blijkbaar iets tegen westerlingen, dus ze smeet mijn koopwaar echt naar me toe na het inscannen. Ik werd er echt woedend van, want ik probeer steeds supervriendelijk te zijn. Enfin, ik vond dat ik na deze beproeving wel een Starbucks-koffie verdiend had en was daar eindelijk aan de beurt, toen er een grote Arabier zomaar voor me kwam staan en bestelde. Ik heb dus eens heel hard gekucht en hij bekeek me heel nonchalant van boven tot onder. Ik heb hem gewoon geantwoord: 'thank you for taking my place. That's very kind of you' en hem een superlieve glimlach toegestuurd. Hij wist even niet waar kijken en zijn zelfingenomenheid smolt als sneeuw voor de zon. Dan terug huiswaarts, waar al die Arabieren met hun levensgrote 4WD de verkeersregels aan hun laars lappen en daartegen kan ik uiteraard niets beginnen met mijn lage auto :-). Een eerste off-day dus! Enfin, een nachtje slapen en alles is weer vergeten...

We zijn benieuwd naar de 'National Day' op donderdag en het sinterklaasfeest van de DSA op vrijdag.

Kwestie van het 'sociaal-zijn' niet te verleren, ben ik toegetreden tot het DSA-bestuur. Ik kijk er erg naar uit om mee te helpen aan de organisatie van de verschillende activiteiten. Wordt ongetwijfeld vervolgd...

100_5215

De brief over België. Even meedelen wat er in staat: "Hello, My name is Siel. I am from Belgium. De Belgian flag is black, yellow and red. Belgium is famous because of its 'Belgian chocolate' and 'Brussels Waffles'. In Belgium it's really cold. Now I live in Qatar. I go to school with Miss Roshini and Miss Dolores and I like to swim."

21:54 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-11-07

De Zoo van Doha

Zoals eerder vermeld, waren we donderdagavond uitgenodigd bij Ilse en Wim voor een thanksgiving-diner. Ilse bereidde een heerlijk maal met (uiteraard) kalkoen, aangevuld met verschillende bijgerechten zoals gratin, appelmoes, warme saus obv kersen, boontjes,... In het totaal was er een aangenaam gezelschap van tien volwassenen, het merendeel Vlaamstalige expats. Voldoende ingrediënten dus om er een supergezellige avond van te maken en dat werd het ook. Met dank aan de gastvrouw en gastheer!

Zoals de titel al laat vermoeden brachten we een bezoekje aan de Zoo. Voor de toegangsprijs moesten we het alvast niet laten: 1€/volwassene en 0,40€ voor Siel. Cas mocht gratis binnen. Eénmaal binnen bleek de Zoo best wel indrukwekkend. Siel viel van de ene verbazing in de andere bij het zien van de giraffen, olifanten, neushoorn, alligator, apen, roofdieren, zebra's, struisvogels, steenbokken, Oryxen (= Nationaal dier van Qatar). Het enige wat we gek genoeg niet zagen waren kamelen en dromedarissen. We konden met eigen ogen waarnemen dat de dieren goed verzorgd zijn en het hoogtepunt van de namiddag was de mama-aap, die haar kleine baby kwam tonen aan ons. Zeker vijf minuten hebben we hen bewonderd en de aap genoot er zichtbaar van. Cas had intussen meer bewondering voor zijn voeten en speelde zo ook een beetje voor aap :-).

Naast het diergedeelte is er ook een speelzone voor de kinderen, een wandelpark, een cafetaria en uiteraard een Moskee :-). Maar de kinderen kregen al genoeg indrukken te verwerken in het dierenpark, dus bij het vallen van de duisternis besloten we wijselijk huiswaarts te keren en de andere opties een volgende keer uit te testen. Want die volgende keer zal er zeker komen!

100_5034

100_5039

Zie je de toren?

100_5042

100_5043

100_5056

100_5064

De Mascotte van 'the Asian Gemes 2006'

100_5059
De Oryx

100_5066

Een praatje met Mevrouw Struisvogel

100_5079

100_5121

100_5089

100_5095

100_5097
Trotse ouders met hun baby!
100_5123

Onzen aap!
100_5110


100_5127

07:48 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-11-07

Happy Thanksgiving to you all!

Vanavond zijn we uitgenodigd bij Ilse en Wim om 'Thanksgiving' te vieren. Voor de geïnteresseerden geef ik even een woordje uitleg bij dit dankfeest. Op het internet vind je uiteraard ontzettend veel informatie. Van daaruit maakte ik volgende samenvatting:

"Het verhaal achter de 'Thanksgiving' is eenvoudig. De Pelgrims, die vanwege hun geloof waren vervolgd in Engeland en die na hun vertrek naar Nederland ook daar niet erg gelukkig waren, charterden een schip, de 'Mayflower', en voeren naar het nieuwe continent. Ze hadden grote moeite om de eerste winter te overleven want het weer in 'New England' was nu niet direct vriendelijk voor naïeve nieuwkomers. maar ze bouwden blokhutten en jaagden om aan eten te komen. In de lente leerden ze van de Indianen hoe ze maïs konden planten en hoe ze de grond konden bemesten met vis. Ze leerden ook andere Indiaanse voedingsmiddelen te planten. Toen de oogst binnen was, na de zomer, organiseerden de Pelgrims een feest van dank waar ook de Indianen waren uitgenodigd. Ze aten de maïs, bonen, squash en de pompoenen die ze hadden geleerd om te verbouwen, en op tafel stonden ook kalkoenen en ander lokaal wild. Ze dankten God voor hun nieuwe land, hun nieuwe leven en de rijkdom die hij hen had gegeven. En waarschijnlijk ook voor het simpele feit dat ze nog in leven waren. 'Thanksgiving Day' is momenteel een nationale feestdag in de Verenigde Staten en Canada, waarop dank wordt gezegd voor de oogst en voor allerlei andere goede dingen. In de Verenigde Staten wordt deze dag gevierd op de vierde donderdag in november. In Canada, waar de oogst eerder in het jaar valt, wordt het op de tweede maandag in oktober gevierd. Het eten speelt een grote rol: het is traditie om op 'Thanksgiving Day' kalkoen te eten en er wordt dan ook aan deze dag gerefereerd als 'Turkey Day' (Kalkoendag)".

 

18-11-07

Op safari in de woestijn

Sinds gisteren kunnen jullie de foto’s bewonderen van onze eerste woestijntrip. Hier volgt het beloofde reisverslag...

Nhet volladen van onze wagen met voedingswaren, liters water, planken (indien we vast komen te zitten), kinderen, WC-papier, strandspullen,... vertrokken we om tien uur vanuit onze compound.Om elf uur was het voor alle deelnemende DSA’ers verzamelen geblazen aan het Sealine Beach Resort in Messaieed, waar een twintigtal 4WD opdaagden. De woestijnsafari werd in goede banen geleid door Rob Stevens, die iedereen  in groepen verdeelde van beginners tot gevorderden.  Aangezien Tom reeds enige woestijnervaring kon opdoen tijdens zijn éénjarig verblijf in Egypte, werden wij ondergebracht bij de middenklasse. Ter voorbereiding kregen we de nodige richtlijnen voor een veilige tocht en werden de banden afgelaten tot ongeveer 17 psi (1,5 kg.) voor een  - soms dolle - rit door de woestijn. Eenmaal de bewoonde wereld achter ons gelaten, opende het dierenrijk zijn deuren. Dromedarissen en zeemeerminnen passeerden de revue. Een andere groep kreeg zelfs twee visarenden te zien. Deze foto’s zijn te bewonderen op www.dsaqatar.org onder de rubriek ‘ooggetuigen’. Het werd een aangename tocht tussen en over de mulle zandduinen, die ons uiteindelijk bracht naar ‘Khor Al Adaid’, ook bekend als ‘the Inland Sea’. Aangezien er weinig uitgravingen aan te pas kwamen, was iedereen net na het middaguur geïnstalleerd op het mooie strand. Strandstoelen, parasols, zonnetenten, handdoeken, zwemkledij en picknicks kwamen uit het niets te tevoorschijn. Vermits de thermometer op dat moment ruim 33°C aangaf, was een verkwikkende zeeduik sterk aan te raden. Net als vele DSA’ers verkozen wij deze afkoelingsmethode. Cas genoot ondertussen van de airco van onze jeep, waar hij zijn middagdutje deed. Bij het vallen van de duisternis werd het strand mooi opgeruimd en de terugtocht ingezet. Onderweg waren we getuige van een prachtig gekleurde zonsondergang. Iedereen bereikte zonder problemen terug het vertrekpunt en nadat de banden zich opnieuw met lucht gevuld hadden, keerden we nog nagenietend huiswaarts. Een woestijnervaring rijker en vol verwachting uitkijkend naar een soortgelijke activiteit!

Verder kunnen we jullie melden dat:

  • Cas zich volop begint recht te trekken aan alles wat hij tegenkomt

  • Siel terug aan de beterhand is

  • Tom genoodzaakt is tot thuiswerk, aangezien zijn kantoor wordt afgebroken = tijdelijke site-offices aan de Aspire Sports City Tower

  • Siel een spuitje gekregen heeft tijdens de ‘Immunization Campaign’ van de plaatselijke gezondsorganisatie en zij na afloop 2 lolly's en een armband kreeg. Dit gebaar bombardeert elke dokter meteen tot haar nieuwe vriend :-)

  • Sinterklaas via BVN-tv ook Qatar bereikt heeft

  • ik een nieuwe bezigheid gevonden heb als reporter van de DSA

  • wij over een dikke maand (23 december – 23 januari) het mooie België onveilig komen maken en dan hopen jullie allemaal in levende lijve te zien

  • het hier intussen ruim half elf is, dus dat wij stilletjesaan ons warme nestje gaan opzoeken!

20:47 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-11-07

Onze eerste woestijntrip

Vrijdag 16 november 2007 beleefden we onze eerste woestijntrip in het gezelschap van heel wat DSA'ers. Tekst en uitleg volgen morgen, maar we laten jullie alvast meegenieten van deze unieke ervaring via onderstaande sfeerbeelden.

100_4897

100_4899

100_4901


100_4903


100_4908


100_4913


100_4914


100_4916

100_4919

100_4922

100_4930


100_4940

100_4945

100_4948


100_4952


100_4954


100_4955


100_4958


100_4961


100_4966


100_4967


100_4974


100_4976


100_4981


100_4982


100_4985


100_4989


100_4995


100_5001


100_5004


100_5008


100_5009


100_5013


100_5021


100_5027

20:41 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

14-11-07

Qatarese nieuwsberichten!

Prins Filip en Prinses Mathilde zijn veilig vertrokken en vanuit België krijgen we verschillende reacties i.v.m. Tom’s televisieoptreden in het VRT-journaal en het VTM-programma ‘Royalty’. Mijn 'Prins' blijft heel bescheiden onder deze massale mediabelangstelling :-).

De avond van onze huwelijksverjaardag wachtte me een aangename verrassing. Tom had vanalles in petto. 'Ding dong' , om half acht ging plotseling de deurbel. Carolina, onze babysit, stond voor de deur en Tom stuurde me stante pede naar onze slaapkamer, waar mijn outfit klaarlag. De autorit doorheen Doha bracht ons naar het Sheraton hotel, waar we dineerden in het ‘Al Shaheen restaurant’. Deze romantische eetgelegenheid bevindt zich op de panoramische dakverdieping met uitzicht op de Corniche. Een fantastische ‘surprise’ van mijn lieve echtgenoot.

Op dinsdagavond 13 november 2007 pakte de DSA uit met een zeer geslaagde kaas– en wijnavond. Het gezellige Mövenpick hotel in de nabijheid van Doha’s Corniche, deed prima dienst als locatie voor dit eetfestijn. De club kreeg er een volledig hoekgedeelte in ‘het Seasons restaurant’ ter beschikking, waar de organisatoren zo’n veertig DSA’ers konden spijzen en laven!
Het buffet serveerde ons de meest uitgelezen kazen en degelijke tafelwijnen, vergezeld van heerlijke salades en een verleidelijke waaier van warme vlees- en visgerechten. Op meerdere tafels verschenen '
caquelons' met gesmolten kaas op spiritus-brandertjes, ook bekend als 'fondues'. Naast de opperste concentratie om ons stukje stokbrood  op de fonduevork niet te verliezen in de gesmolten kaas, was er voldoende tijd om een gezellige babbel te slaan met onze tafelgenoten! Daarnaast was er de mogelijkheid om te racletten en konden we dit alles afsluiten met de nodige hoeveelheid zoetigheid van het dessertenbuffet. Met andere woorden: “een lekkere en geslaagde avond”!

Vanmiddag trokken we dan richting Siel haar school voor het oudercontact. Miss Roshini liet ons weten dat Siel het bijzonder goed doet op school. Ze is zelfs fier op haar en wij uiteraard ook. Haar Engels gaat goed vooruit, wat we ook merken aan de talrijke Engelstalige kinderliedjes die ons meisje thuis uitbundig zingt. Maar wat ons nog het meest plezier doet, is de beleefdheid; die Siel blijkbaar in de klas toont: “sorry, please, good morning, see you tomorrow, thank you,...”. Hiervoor kregen ook wij een pluim van de lieve Miss. Maar ere wie ere toekomt, want de grote vooruitgang is toch duidelijk op rekening te schrijven van Miss Roshini zelf. Siel komt elke week naar huis met talrijke tekeningen, knutselwerkjes en haar ‘songbook’. Maar bovenal gaat ze nu supergraag naar school en dat doet ons uiteraard het meeste plezier!

Vrijdag staat er een woestijntrip met de DSA op het programma. We kijken erg uit naar deze nieuwe ervaring!

De afgelopen week bereikten ons vanuit België helaas ook het minder goede nieuws, dat een familielid en twee goede kennissen problemen hebben met hun gezondheid. Wij wensen hun veel sterkte toe!

Kleinere ziektekiemen hebben helaas ook Qatar bereikt. Siel sukkelt met een buikgriep, die gepaard gaat met vrij hoge koorts. Vandaag hielden we haar thuis van school en dat zal hoogstwaarschijnlijk ook morgen het geval zijn. Cas heeft een neusverkoudheid, die we toch goed in het oog gaan moeten houden en heeft blijkbaar ook zijn papa aangestoken. Ikzelf blijf voorlopig gespaard van al die ziektekiemen. Hout vasthouden dus!

17:12 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-11-07

Vandaag is het onze 'vruchten bruiloft'

Sinds vier jaar geleden, zeilt ons huwelijksbootje over de zee van het leven. Onderweg kwamen we veel zon, maar af en toe ook wat wolken tegen. Maar gelukkig zijn we van stormen gespaard gebleven. Een ontstuimende rivier bracht ons kort geleden naar dit warme land vol plezier, waar stormen even zeldzaam zijn als een lekker pintje bier! Ons bootje heeft dit alles goed doorstaan en dit getuigt dat onze liefde voor altijd zal blijven bestaan.

8 november 2003 is een datum die voor altijd in ons geheugen gegrift staat. Dat is namelijk onze huwelijksdag. Een prachtige herfstdag met fantastische herinneringen.

Dit is ondertussen reeds vier jaar geleden. Even de symbolische balans opmaken van deze vier huwelijksjaren:

  • 1 huwelijk: gelukkig hé :-) 
  • 2 kinderen: Siel en Cas 
  • 3 woonplaatsen: Katarinaplein, Bosvijverstraat en Samrya Gardens
  • 4 vakanties: Mauritius, Oostenrijk (2x) en de kust

Na een kleine zoektocht op de electronische snelweg - het internet - naar de betekenis van de verschillende huwelijksverjaardagen leerden we dat we al papier, katoen en leer in ons bezit hebben. Dit huwelijksjaar staat in het teken van 'de vruchten'. En we kijken uit naar onze houten bruiloft!

Tom verraste me vanmiddag met een prachtige bos bloemen, wat kan een echtgenote nog meer wensen? Vanavond blijven we gezellig thuis met de kindjes, al zal er zeker een flesje wijn gekraakt worden wanneer die twee kapoenen in hun bedje liggen!

11FC6F41D-E631-9530-5714586F4B7E6F73

 

 

16:07 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

De afgelopen week in beeld!

 100_4751 100_4752

100_4755

100_4761

100_4764

100_4765

100_4771

100_4772

100_4778

DSC02688

DSC02692

DSC02694

100_4749

DSC02695

DSC02639

DSC02646

DSC02661

DSC02669

100_4719

DSC02675

100_4728

100_4740


100_4741

DSC02625

DSC02750

DSC02778

DSC02792

DSC02815


DSC02820

DSC02818

100_4714

100_4707

100_4692

DSC02736

DSC02739

DSC02742

16:02 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-11-07

Bezoek van Carmen, Sven, Prins Filip en Prinses Mathilde

Sven en Carmen zijn veilig gearriveerd in Doha, na een goede vlucht met 'Al Italia' tot Rome en 'Qatar Airways' voor het traject Rome-Doha. Sinds hun aankomst op dinsdagochtend 31 oktober om 6u.00 hebben we een vrij druk programma afgewerkt. We brachten een bezoekje aan de shoppingmall, de immense duinen en het strand van Messaieed. Tom nam onze bezoekers ook mee voor een ritje door Doha 'by night' en de volgende dag bezocht hij met Sven de befaamde Sport City Tower en de Industriële site van Doha. Ondertussen deden Carmen en ikzelf onze inkopen in de Carrefour.

Op donderdagavond gingen we met ons viertjes uiteten in een Chinees restaurant en nadien verkenden we 'the Rydges', een club in Doha waar enkel westerlingen welkom zijn. Carmen en Sven maakten de dansvloer onveilig en we hebben heel wat afgelachen met een aantal opdringerige Amerikanen.

Voor de rest genieten we uiteraard van het najaarszonnetje bij het zwembad! De temperatuur stijgt momenteel nog tot zo'n 30°C en we merken toch duidelijk het verschil met onze eerste Qatarese (warme) dagen in September. Vanmiddag trekken Sven en Carmen richting 'The City Center Mall', het grootste Shoppingcenter van Doha. Ik vermoed hen niet terug te zien voor vanavond omstreeks 20u., want met zijn drie verdiepingen is dit winkelcentrum echt wel de moeite.

En Tom? Die is gisteren op het vliegtuig gestapt richting Bahrein voor de Prinselijke missie. Van 3 tot 8 november 2007 begeeft een Belgische economische missie zich naar Bahrein en Qatar, onder het voorzitterschap van onze Kroonprins Filip, Erevoorzitter van het Agentschap voor Buitenlandse Handel.

Tijdens deze missie zal de nadruk gelegd worden op enkele sleutelthema’s, zoals logistiek, leefmilieu, bouw, informatica, luxeproducten, uitrustingsgoederen, baggerwerken, havenactiviteiten, energie, diamant- en bankdiensten.

In Doha zullen de 3 gewestelijke agentschappen voor de buitenlandse handel samen een seminarie organiseren met als titel “Belgium building better”, speciaal gewijd aan de bouwsector. Dit seminarie is opgebouwd rond volgende drie thema’s: Architectuur en Stedenbouw – Sportinfrastructuur – Luchthaveninfrastructuur. Uiteraard staat ook een bezoekje aan de Sports City Tower op het programma.

Prinses Mathilde vergezelt haar echtgenoot, maar van haar agenda zijn we niet op de hoogte. Siel is best wel onder de indruk van de verhalen van de echte Prinses en vraagt de laatste dagen uitzonderlijk vaak naar haar eigen (sneeuwwitje)-prinsessenkleed. Een geweldig cadeau dat ze kreeg van Nonkel Jan en Tante Ina.

Een uitgebreid verslag van Tom zijn avonturen volgt ongetwijfeld tijdens één van de komende dagen.

Ik kan jullie ook melden dat ik sinds eergisteren mijn ID-kaart van Qatar in handen heb. Nu kan ik eindelijk mijn Qatari rijbewijs gaan aanvragen. Maar ondertussen heeft Tom me reeds voorzien van een huurwagen. Ik ben dus eindelijk terug mobiel en dankbaar voor de herwonnen vrijheid die zo'n voertuig met zich meebrengt.

Tenslotte wil ik jullie nog even meedelen dat ik geen berichtjes kan ontvangen op mijn Belgische GSM-nummer. Ik vermoed dat ik ze pas zal ontvangen bij aankomst in België op 23 december. Dit even ter informatie, zodat jullie niet denken 'uit het oog, uit het hart'. Maar stuur gerust een mailtje wanneer jullie leuke nieuwtjes hebben!

 

09:33 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |