26-03-08

Mabrook, Mabrook, Mabrook!


Voor de geïnteresseerden: Mabrook is het Arabische woord voor Proficiat en tegenwoordig hebben wij heel wat 'mabrooks' uit te delen! We zullen er eens invliegen...

Proficiat aan:

Lien voor haar zesde verjaardag!

Jan en Ina voor hun blijde nieuws...

Isabelle en Dries voor de geboorte van Karsten

Lukas voor de goede punten. Anouk en Lotte uiteraard ook hé :-)

Kathy en Steven voor de geboorte van Imani

Wim en Annekatrien voor hun kadootje dat ze verwachten rond 2 september

Peter en Tine, die hun 2de kapoen mogen verwelkomen rond 26 september

Tammy voor haar nieuwe uitdaging in Brasserie Tinto

En aan iedereen die we vergeten, maar die ook een proficiat verwacht..........zeggen wij in koor.............

gefeliciteerd

 

20:15 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-03-08

Reisverslag Qatar

100_5817
Nona en Anita kwamen aan in Qatar op zondagavond 9 maart voor een vakantie vol zon, cultuur, familie, avontuur en natuur. En nu zitten die dames hier al moe, maar voldaan in de zetel te wachten om huiswaarts te keren. De tijd is omgevlogen. Het was voor hun een indrukwekkende kennismaking met onze tweede thuis. We laten jullie even meegenieten van het drukke programma van de afgelopen 12 dagen.

Aangezien ik elke ochtend ook nog dien te werken, trokken de dames na het ontbijt richting zwembad. Ik kon ze pas terug verwachten tegen 12u., wanneer het tijd was om de kindjes te gaan halen op school en in de kinderopvang. Wat was Siel blij en verrast om haar Nona te zien aan de school! Van Anita kreeg Siel een prachtig prinsessenkleed, dus toen kon haar geluk helemaal niet meer op.

In de namiddag stond er steeds een uitstap op het programma. Zo trokken we naar shoppingmalls, de Zoo, de kamelenmarkt, het vissersdorpje Al Khor, de duinen en zee in Messaieed, de Corniche voor een mooie wandeling, de gloednieuwe eerste Katholieke kerk van Qatar en de authentieke 'Souq Waqif'. Dit laatste was voor mezelf echt wel een hoogtepunt in de afgelopen  dagen. Ik had hier erg naar uitgekeken en was uiteraard blij met het aanbod van Ilse om ons rond te leiden in de Souqs. Ilse kende heel wat achtergrondinformatie en wist ons de leukste plekjes aan de duiden. We vonden het zo interessant dat we enkele dagen later nog eens terugkeerden.

Hilarisch was het bezoek aan de Kerk vanochtend. Nona, Anita, Cas en ikzelf ondernamen enkele dagen voordien reeds een poging om tot bij de Kerk te raken. Deze Kerk ligt echt in het midden van de woestijn en er is geen sprake van een deftige weg. Tijdens onze eerste poging geraakten we bij de Kerk, die nog omgeven was door een werfschutting. Maar de ingang konden we gek genoeg niet vinden, dus keerden we toch ietwat teleurgesteld huiswaarts in het schemerdonker. Vanochtend ondernamen we een nieuwe poging met Tom als chauffeur. Blijkbaar was er net een misviering gepland én bovendien kon men de kruisweg bewandelen. Het is tenslotte de 'goede week voor Pasen'. Een drukte van jewelste dus en bijna onmogelijk om er te geraken. Maar het is ons gelukt en het was zeker en vast de moeite.

We lieten onze bezoekers ook uitgebreid kennismaken met de plaatselijke keuken. Zo benutten we enkele keren de maaltijd in de foodcorner van de shoppingmall, maar lieten we ook eten thuisbezorgen. De culinaire hoogtepunten waren het dinner in het panoramisch restaurant van het Sheraton-hotel en het etentje van gisterenavond in de Souq Waqif. Hier kozen we allevier voor een typisch gerecht uit het Midden-Oosten: 'Baby camel with saffran rice'.  Eventjes de knop omdraaien bij de gedachte aan wat er op je bord ligt, maar het was heerlijk! En tenslotte zijn de Arabian Camels (dromedarissen) hier even talrijk aanwezig als de konijnen in ons thuisland....

Nona en Anita werden hier ook een beetje aan het werk gezet. Zo hielpen ze mee om de DSA-paasactiviteit voor een kleine 50 Nederlandstalige kinderen in goede banen te leiden. Minder prettig was hun rol als privé-verpleegsters voor ons gezin. Tijdens hun bezoek werden Tom, Cas en ikzelf geveld door een Bronchitis. Ook Siel kende wat koortsige dagen, maar we zijn bijna allemaal genezen. Enkel Tom ondervindt nog hinder, maar we hopen dat dit ook vlug opgelost zal zijn. Positief aan deze ervaring is het feit dat we nu eindelijk een dokter hebben in Qatar én dat onze huisapotheek bijna vervijfvoudigd is :-).

Er zijn ongetwijfeld ervaringen die ik hier vergeet te noteren, maar degenen die Nona en Anita kennen, mogen zeker een uitgebreid reisverslag aanhoren in de komende weken/dagen. Hieronder volgt een zeer uitgebreide foto-reportage van hun bezoek...

SPA51266

100_5825

SPA50891

SPA50944

SPA50932

SPA50936

SPA50939

SPA51021
SPA51031

SPA51204

SPA51175

SPA51154

SPA51168

100_5880

SPA51292

SPA51294

100_5838

100_5839

100_5845

100_5850

100_5853

100_5855

SPA51105

SPA51115

SPA51118

SPA51360

SPA51361

SPA51390

100_5898

100_5900

100_5901

SPA51261

SPA51401

SPA51412

SPA51416

SPA51413

SPA51446

19:46 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-03-08

Inshallah

Vanavond arriveren - hopelijk - mijn mama en Anita in Qatar. Waarom hopelijk? Omdat die twee jeugdvriendinnen er zelfs in slagen om tijdens een treinreis Antwerpen - Tongeren, het station van Tongeren te missen... :-).

We hebben een heel programma uitgewerkt met een bezoek aan de souqs, de zoo, de zee, de duinen, de Corniche, Doha by night, .... Het zullen dus drukke dagen worden, maar we kijken er enorm naar uit.

De afgelopen tien dagen stonden in het teken van werken, DSA en het gezin. Cas maakt de laatste weken enorme vorderingen. Hij begint - eindelijk - te stappen mbv een loopwagentje. Sinds vorige week kan hij wuiven en vanmiddag klapte hij ineens spontaan in zijn handjes. Dit werd op zoveel gejuich onthaald door Siel en mezelf, dat onze jongen sindsdien bijna niet meer opgehouden is met zijn applaus voor zichzelf.

Voor Siel was er de afgelopen week een oudernamiddag op school. Onze dochter doet het prima en werkt zeer goed mee. De kleuterjuf heeft ons wel aangeraden om ook thuis Engels te spreken. Maar aangezien we niet willen dat Siel 'het Vlaams' verleerd, hebben we besloten om alles zo veel mogelijk in de twee talen te zeggen. Vrij vermoeiend, maar we willen alleen maar het beste voor ons meisje.

Het werk verloopt voortreffelijk, al zijn we het woord 'Inshallah' een beetje beu gehoord. Bij elk telefoongesprek krijg je hier te horen: "je zal het hebben binnen een week, Inshallah". Dit woord betekent 'als Allah het wil' en Allah wilt volgens onze lokale zakenpartners precies niet zoveel doen wanneer het de bureaucratie aanbelangt. Maar de projecten waar Tom momenteel aan werkt, zitten op schema en dat is toch wel zeer belangrijk. Hij heeft het enorm druk, maar ik zal hem toch nog eens vragen om hier in het kort te komen neerpennen waar hij precies mee bezig is. Misschien volgende week, Inshallah :-).

De DSA organiseerde 29 februari een strandloop in 'Zekreet'. De rit naar dit mooie plaatsje in het Westen van Qatar, nam een goed anderhalf uur in beslag. Maar we kwamen voorbij een oude filmset 'FilmCity', waar een heleboel struisvogels rondliepen en nadien zagen we een prachtig natuurverschijnsel. Mooie krijtrotsen, waarvan sommigen zo uitgehold waren, dat je ze het best kan vergelijken met een reusachtige 'champignon'. Maar we waren onderweg naar de strandloop, dus er was niet zo heel veel tijd voor wat 'sightseeing'.

Eénmaal aangekomen op het strand was het tijd voor het loopwerk, maar niet voor ons. Wij hadden ons ingeschreven als toeschouwers. Spijtig genoeg stond er een zeer strakke wind, dus namen we na een uurtje reeds afscheid van de anderen en besloten rustig terug te rijden en dat natuurverschijnsel eens van dichtbij te gaan bekijken. Het was echt prachtig,.... Ik moet nog even wat opzoekingswerk doen, maar via Google kwam ik op een weblog terecht met mooie foto's: http://www.bugbitten.com/blogs/Asia/DIANANL/Zekreet.html

Op onze foto's moeten jullie nog even wachten, want net nu bleken de batterijen van mijn fototoestel leeg te zijn. Grrrrrr.... Gelukkig kon Tom wat foto's trekken met zijn GSM, maar die hebben we nog niet overgezet op onze computer.

Donderdagavond was er opnieuw een DSA-activiteit: "de mosselavond in Messaieed". Het was even afwachten of de Zeeuwse mosselen door de douane zouden geraken, maar donderdagochtend kwam het verlossende berichtje. De mosselen waren in het land! 's Avonds gingen we eerst Koen en Mieke ophalen en nadien vertrokken we naar de Al Banush Club in Messaieed.

De mosselen waren overheerlijk klaargemaakt door Bert, de Nederlandse kok van dienst. Hij koos voor een zeer geslaagde bereiding op basis van bier én wijn. We smulden dat het een lieve lust was... Er was namelijk twee kilo per persoon voorzien! Tel daar nog een voorgerecht en een dessert bij en je weet meteen wie deze week liever niet op de weegschaal gaat staan :-). Neen, het is niet Tom....

De foto's van de afgelopen 10 dagen zullen te bewonderen zijn in één van de komende berichten. INSHALLAH!

 

14:46 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Bedankt, Merci, Thank you...

Eerst en vooral willen we iedereen bedanken, die ons een reactie stuurde naar aanleiding van het artikel - over ons leven in Qatar - dat vorige week verscheen in Het Belang van Limburg.

De eerste tekenen van leven kwamen van de fiere grootouders en andere familieleden. Die hadden het artikel niet zo groot verwacht en wij eerlijk gezegd ook niet :-).

Dan enkele reacties van zeer goede vrienden. Saartje, geen nood hoor...We hebben nog geen plannen om hier eeuwig te blijven wonen. In de zomervakantie zie je ons weer verschijnen.

Verder kwamen we via het artikel in contact met oude bekenden en volslagen onbekenden. Heel leuk was de reactie van een Limburgs koppel waarvan de kinderen ook Siel en Cas noemen. En zeg nu zelf, het zijn niet meteen de meest voorkomende namen hé... Ellen, wat leuk dat je regelmatig komt meelezen op onze blog. Ik vond het fijn om je in de kerstvakantie nog eens te ontmoeten...

Wim en Sven waren dan weer enkele van die oude bekenden, die plots uit het niets kwamen opduiken. Ik vind het enorm leuk dat jullie de tijd namen om te reageren. Wim, ik weet nog wie je bent hoor! En Sven, bedankt voor de foto's van je geweldige gezin. Ik mail je binnenkort zeker nog eens terug. Rudi, ik moet van Tom laten weten, dat er hier zeer veel nood is aan volleyballers. Ik denk zelfs dat ze hier in Qatar niet weten hoe een volleybal eruit ziet! Misschien kan jij het hun komen uitleggen.

Tenslotte zijn er nog heel wat vrienden en familieleden van buiten de provincie Limburg, die blijkbaar niet in staat waren het Belang van Limburg te vinden. Tja, Tom repliceert hierop dat kwaliteit moeilijk te vinden is :-).

Rob, Leen en alle anderen: speciaal voor jullie heb ik getracht het artikel in de linkerkolom te plaatsen. Jullie zien hier een link, waarop je moet 'dubbelklikken'. Hopelijk lukt dit, indien het niet lukt, geef dan even een seintje. Via een medeblogger kreeg ik nog een andere oplossing aangereikt, maar hier krijg ik steeds een foutmelding. Toch bedankt voor je hulp, André... Indien iemand een makkelijke manier kent om een pdf-bestand op een weblog te plaatsen, dan hoor ik het graag.

En last but not least: Sylvia, moest je hier nog eens komen piepen. Bedankt voor de leuke babbel en het fantastische artikel. Dit blijft een mooi en tastbaar aandenken aan ons buitenlands avontuur.

14:01 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |