21-09-08

Het regent in Qatar!

Nu zijn jullie zeker benieuwd? Wel, het regent klachten. Mijn persoonlijke mailbox wordt de laatste tijd overspoeld door ontevreden blog-lezers. Enkele goede vrienden en zelfs een familielid lieten weten dat ze vol ongeduld elke dag de blog openen, maar teleurgesteld moeten vaststellen dat er geen nieuw bericht is. Zijn jullie ons vergeten klinkt het, net niet :-).

Oké, genoeg melodramatisch geleuter. Hier volgt het bericht! Ja, jullie hebben gelijk. De frequentie van berichten is niet meer vergelijkbaar met een jaar geleden. Toen kwamen we hier pas toe en was alles nieuw. Er was dus zoveel te vertellen, maar als ik nu opnieuw een bericht ga wijden aan de Ramadan, Eid en Garangao; dan val ik spijtig geoeg gewoon in herhaling, dus verwijs ik jullie even door naar het archief van september 2007 :-).

Het heeft dus echt niets te maken met vergeten. Integendeel, wij denken dagelijks aan onze dierbaren in België. Deze week in het bijzonder aan Bon (mijn papa), Bonne (mijn oma), Sam (ons vriendje dat vier jaar werd) en Sandra (onze hele goede vriendin). Wat hebben ze gemeen? Wel, ze waren allemaal jarig tussen 12 september en 19 september. Dat verdient uiteraard een welgemeend applaus.

 

 

 

 

 

 

Terug naar de orde van de dag. Wat hebben we te vertellen over ons leven in Qatar?

Wel, Siel doet het voortreffelijk op school. We moeten ons geen illusies maken. Het zal zeker niet de stilste en braafste leerling zijn, maar de juf is wel tevreden. Siel doet goed mee en de juf staat toch een beetje versteld van haar lenigheid en fijne motoriek. We hopen dat Siel vlug haar naam juist leert schrijven, maar dan moeten we eerst de juiste schrijfwijze duidelijk maken aan de juf. Totnogtoe zagen we reeds verschijnen: Sail, Seal, Seil, Siël en gelukkig ook enkele malen Siel. Onze meid trekt het zich allemaal niet aan en vertelt honderduit over Juf Nafisa en Juf Silvia. Het lijken me beiden erg lieve en gemotiveerde juffen, dus dat zit zeker goed. Het leerplan ziet er ook zeer gevarieerd uit. Op zondag en donderdag hebben ze turnles, op maandag leren ze Arabisch, op dinsdag is er muziekles en op woensdag trekken ze naar de schoolbibliotheek. Allemaal zaken die we enkel kunnen toejuichen.

Cas heeft het ook nog steeds erg naar zijn zin in de nursery. Velen zijn geïnteresseerd ivm zijn taalvooruitgang, maar het blijft voorlopig bij: mama, papa, kijk, kijk daar, bal en oei. Nog niet veel vorderingen, maar we maken ons geen zorgen. Hij is tenslotte nog maar 19 maanden. We zien duidelijk dat hij heel veel begrijpt, zijn motoriek zit op schema en hij is beresterk. Dat babbelen zal wel komen....

Op het werk verloopt alles goed. Het is lekker druk, zo hebben we het graag. Tom heeft net een tekstje geschreven voor de nieuwsbrief van Iemants België. Ik zal zijn toestemming eens vragen om het hier te posten, dan zijn jullie ook meteen op de hoogte.

Op sportief vlak zijn we er allemaal eens goed ingevlogen. Siel gaat vanaf heden elke dinsdagnamiddag een half uurtje dansen. De Nieuw-Zeelandse Paula (een mama van op school) geeft al geruime tijd dansles in het Ramada Hotel. Ik leerde Paula vorig jaar wat beter kennen en toen had ze al voorgesteld om Siel te laten meeturnen. Ik heb er eens uitgebreid met Siel over gesproken en ze zag het helemaal zitten om te leren dansen zoals de echte prinsesjes. Vol goede moed trokken we vorige dinsdag richting Ramada. Siel sloot meteen aan bij de andere kindjes en we kochten bij Paula een echt dansrokje. Daarnaast kreeg Siel Paula's eerste dansschoentjes. Dat vonden we een heel erg lief gebaar. Na afloop van de les vertelde Paula dat Siel erg goed had meegedaan, dus ook de mama was erg tevreden.

Tom gaat voortaan elke vrijdagmiddag (onze weekenddag, remember) golfen met een groep Zuid-Afrikanen. Ze doen een 'nine hole parcours' en hij heeft naar eigen zeggen al veel vorderingen gemaakt. Daarnaast probeert hij per week nog een uurtje te squashen met buurman François en nogmaals een uurtje golfen met buurman Koen.

En ikzelf ben volledig gebeten door de Pilates en Aquafit-microbe. Ik krijg van beide sporten een hoop energie. Sinds 2 weken gaat Mieke mee naar de Pilates en dat maakt het er uiteraard alleen maar leuker op. Daarnaast probeer ik driemaal per week met de kindjes richting zwembad te trekken. Maar dat kan je niet echt zwemmen noemen. Eerder wat geploeter :-).

Het zwemmen gebeurt nog steeds heel vroeg tijdens het weekend of heel laat tijdens de weekdagen. We worden er dus weer niet bruiner van. Ik vermeld dit even omdat ik toch meermaals de reactie kreeg dat men ons bruiner verwacht had tijdens ons bezoek in de zomervakantie. Helaas pindakaas.... Wanneer de zon schijnt zijn we meestal aan het werken of is het onverantwoord om te gaan liggen bakken. De thermometer geeft nog steeds een vrij onaangename 39°C aan. Maar niet getreurd, de koelere maanden met aangername temperaturen zijn in aantocht.

Eerst laten we nog even de Ramadan passeren. Je kan best stellen dat het tijdens deze vastenperiode buitengewoon saai is in Doha. De winkels zijn gesloten op de normale uren en openen pas om 20u. Sluiten doen ze pas om 1u. 's nachts. Daar hebben wij als werkend gezin met twee kleine kindjes dus werkelijk NIETS aan. Desalniettemin hebben we respect voor de cultuur waarin we vertoeven. We besloten ons dus eens te wagen aan een Iftar-buffet. In het gezelschap van Koen & Mieke en François & Caroline trokken we richting Hotel La Cigale. Het buffet was best lekker en speciaal. Maar de randanimatie trok op niets. Er was er eigenlijk gewoon geen. Gelukkig konden we er zelf genoeg sfeer inbrengen en het was zeker een geslaagd samen-zijn.

Tenslotte heb ik de laatste tijd ook redelijk wat werk gestoken in de organisatie van de DSA-activiteiten. Bij het begin van dit werkjaar wordt de kalender opgemaakt. Zo was er een vergadering met het bestuur, één met de subcomitées en tenslotte ook nog het opstellen van de kalender voor de kindernamiddagen. Op het programma voor dit jaar staan ondermeer: cabaret, woestijntocht, welkomstborrel, koffieochtenden, een quiz, een dhow trip, een kerstboomverbranding,... In de meeste activiteiten kruipt wel wat voorbereiding, maar gelukkig kunnen we rekenen op een uitgebreid en gemotiveerd bestuur. En ik klaag zeker niet, want zo'n zaken organiseren vind ik superleuk.

De tijd die nog rest wordt volledig ingevuld door het huishouden, boodschappen doen, spelen met de kindjes, werkplanningen maken en blogberichtjes schrijven. En eerlijk gezegd....Zo nu en dan plof ik 's avonds ook eens gewoon lekker in de zetel voor een avondje TV. Dat moet ook kunnen, niet?

In afwachting op de foto's van Siel in haar balletkostuum, kunnen jullie even vaststellen dat onze kapoenen nog steeds dezelfde lachebekjes zijn!

 100_0001

 

15:19 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-09-08

Fien is geboren!

Vanochtend ontvingen we een zeer leuk sms'je uit het verre België. Onze goede vrienden Wim en Annekatrien zijn de trotse ouders geworden van een klein meisje.

Via deze weg willen we Fien welkom heten op deze wondere wereld. Een bezoekje zit er nog niet dadelijk in, al zal dat één van onze eerste agendapunten zijn tijdens onze kerstvakantie.

Wim en Annekatrien, geniet met volle teugen van dit kleine wonder!

Veel liefs en nogmaals drie dikke zoenen uit het verre Qatar...

16:33 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-09-08

Ramadan Kareem

Je merkt het, de voltallige familie Coosemans is terug aanwezig in Qatar. Op de dag nadat de Ramadan van start ging, stapten wij uit het vliegtuig van Qatar Airways. We vlogen voor het eerst met deze maatschappij en het viel reuze mee. In het begin wou Cas niet echt slapen, maar nadien kwam een stewardess die me eerst erg boos gemaakt had met het voorstel om ons vier lege stoelen te geven. Zo verliep de reis toch iets comfortabeler. Voor zover zo'n lange vliegreis comfortabel kan zijn voor een mama met haar peuter en kleuter :-). Meteen bij het uitstappen werden we opgewacht door een hostess van de luchthaven en begeleid naar de lounge. Deze dame ging onze bagage uitzoeken en zorgde voor de douane-controle. Toen dit alles in orde was, moesten we enkel nog het gebouw uitwandelen, alwaar Tom ons stond op te wachten. Wat waren de kindjes in de wolken! We waren de lange vliegruis en het slaaptekort meteen vergeten.

Uiteraard willen we jullie nog even op het hart drukken dat we het echt naar onze zin gehad hebben in het mooie België. Het deed echt deugd om zoveel vrienden en familieleden terug te zien. een paar vrienden zoals Nele, Gregory, Charlotte, Joëlle en Dina zijn we misgelopen. Jammer, maar volgende keer beter :-). Schrijf alvast in jullie agenda dat we van 10 december tot 26 december België opnieuw komen omarmen.

Terug naar Qatar! Oooh, wat doet het deugd om terug te zijn. De zon, het zwembad, de nieuwe trampoline, het werk, de structuur, de familie terug herenigd, tijd voor alledaagse zaken, .... kortom, puur genieten. Het eerste wat me is opgevallen is, is het extra werk. We gaan het de komende maanden zeer druk krijgen, maar net daarvoor zijn we hier, niet?

Aangezien de zes werkdagen goed gevuld zullen zijn, hebben we besloten om onze vrije dag ten volle te benutten. Vanaf vandaag gaat Tom elke vrijdagochtend golfen, nadien stort ik me in de Pilateslessen en vanaf de middag is het family-time! Tom is vandaag de koning te rijk. Hij is vanochtend met Koen gaan golfen en na mijn Pilates is hij opnieuw naar de golf-court vertrokken. Ondertussen is het kwart voor drie en hij zal ten laatste om drie uur thuis zijn :-). Ach, ik ben blij dat mijn ventje zo geniet. Hij werkt er hard genoeg voor en we zullen maar stellen dat hij vandaag zijn verjaardag viert. Op 3 september had hij niet zo veel tijd om te vieren... Wanneer Tom terug is gaan we boodschappen doen in de Carrefour, nadien een duikje in het zwembad nemen en dan houden we een gezellige gezinsbarbeque.

Siel maakt zich intussen klaar voor haar eerste schooldag op zondag 7 september. Nog even een nieuw paar schoenen gaan kopen en we kunnen er hopelijk weer tegenaan voor één schooljaar. Cas ging reeds op woensdag terug naar de kinderopvang en heeft het duidelijk naar zijn zin tussen de liefhebbende kinderverzorgsters. Niets te klagen dus!

Wanneer je zoveel in het buitenland bent, mis je uiteraard ook wel eens belangrijke gebeurtenissen zoals geboortes, huwelijken, .... Toch willen we even meedelen dat we evenzeer meeleven met de toekomstige ouders, bruidjes, ... Momenteel wachten we op nieuws van Wim en Annekatrien, dus als iemand iets weet, deel het ons mee hé :-)!

Tenslotte nog even een woordje richten aan bekende expats in andere landen. Leen, we hopen dat jullie nieuwe leven in Segovia jullie net zo goed bevalt als het onze in het Midden-Oosten. Serge en Titin, vanaf heden volgen we jullie spannende avonturen on Warschau op de voet. Ik heb jullie alvast toegevoegd aan mijn lijst met interessante websites en blogs.

Ramadan Kareem!

14:00 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |