16-10-08

Het alledaagse leven in Qatar!

Sinds mijn laatste bezoek is er weer heel wat gebeurd. Er waren een hoop jarigen: Nona, Tante Marleen, Tante'ke, Lukas, nonkel Brecht en Jan. We wensen jullie allemaal een fantastisch jaar vol vreugde en plezier én uiteraard in een goede gezondheid. Verder kregen we het blijde nieuws dat Sofie afgestudeerd is. Een hele dikke proficiat en een grote high five van Tom. Als één van de lezers toevallig een vacature voor een hele goede psychologe heeft, geef dan even een seintje!

Nu wachten we - een beetje ongeduldig :-) - op fantastisch nieuws uit Xhoris! Siel is zo benieuwd en vraagt constant of het babytje van Tante Ina en Nonkel Jan al geboren is... Maar ik vermoed dat Ina en Jan hun handen nog voller hebben met het ongeduld van onze lieve nichtjes. Lieve Lotte en Lien, nog heel even geduld en dan kunnen jullie je zusje knuffelen, kussen en verzorgen! Wat wordt dat een mooie tijd. Ik bedenk net dat het nu misschien al zo ver is :-).

Zondag 12 oktober wuifden we Nona en Méke uit. Na een vakantie van 11 dagen in het zonnige Qatar, vlogen ze terug naar huis. Het was een leuke vakantie vol shoppen, zwemmen, zonnen, hartelijk eten en lachen & bezoekjes aan de typische bezienswaardigheden. Op 1 oktober kwamen hier 2 bleekschoten toe en 11 dagen later leek het wel of ze in Noord-Afrika geboren zijn :-). Eigenlijk was het bezoek zeer welkom, want het is een drukke periode en nu heb ik ook af en toe een namiddag kunnen werken dankzij mijn 2 top-babysitters.

De dag dat ze vertrokken kwam ook Raf toe, dus leek het hier even een hotel: lakens wassen, kamer poetsen,.... Maar voor de werkpaarden (Tom en Raf) doen we alles hé. Het werk zelf loopt voortreffelijk.

Verder stonden er nog leuke activiteiten op het programma: de kindernamiddag van DSA was met 20 ingeschreven kinderen een groot succes. Volgende week trekken we met de kinderen richting Zoo voor een heuse piratentocht. Ship Ahoy Maatjes!

Samen met Koen en Mieke trokken we naar het Iftar-buffet in het Ritz-Carlton. Ik ben blij dat we dit gedaan hebben, want dit voldeed volledig aan mijn verwachtingen. Het eten was zeer lekker en typisch Arabisch, de zaal was perfect aangekleed en leek een echte Ramadan-tent en er was heel wat randanimatie. Even later stond er een barbeque op het programma bij de familie De Rooy. Het werd een zeer gezellige avond met zer lekkere wijn!!! (daar moet ik geen tekeningetje bij maken hé :-)).

Lekkere wijn was ook voorzien op de welkomstborrel van DSA in de woning/tuin van Caroline. Buiten alle verwachtingen waren er 107 inschrijvingen (vorig jaar 40!). We leerden weer wat nieuwe mensen kennen, maakten persoonlijk kennis met mensen die we totnogtoe enkel virtueel kenden en ontmoeten uiteraard ook vrienden en kennissen. Het werd opnieuw een zeer aangename avond waarvan je weldra foto's kan bekijken op www.dsaqatar.org

Vrijdagavond staar er een optreden van de Nederlandstalige cabaretiers Anuar en Jandino op het programma. Ze kwamen gisteren reeds aan in Doha en ik ging hen samen met Ilse verwelkomen mét 'meeneemarabier'! Wat later op de avond kwam Tom ons vervoegen. De kennismaking verliep zeer soepel en ik kan nu alvast de humor van die 2 mannen op prijs stellen en ben dus benieuwd naar hun show. Ik hou jullie op de hoogte!

Jullie zijn ongetwijfeld ook benieuwd naar de verhalen van onze kindjes? Wel, Siel en Cas zijn nog steeds 2 hele lieve kapoenen. Gisteren was het oudercontact op de school van Siel en ik was na afloop zo trots, dat ik bijna vleugeltjes kreeg. Miss Nafisa liet me verstaan dat we zeer trots mogen zijn op onze dochter: ze kan alles wat ze op deze leeftijd moet kunnen en op sommige vlakken springt ze een stukje boven de anderen uit: tekenen en kleuren, opruimen, liedjes onthouden, sport en babbelen :-). Haar Engels verloopt ook prima. Volgens de juf kan ze  zich prima verstaanbaar maken. Het enige waar de juf bij Siel extra aandacht aan geeft is het jammeren. Siel heeft nogal de neiging om heel snel beginnen te jammeren en de juf benadrukt nu steeds dat Siel een groot meisje en dat ze wat geduld moet hebben. Een aanpak die ik enkel kan toejuichen! Ik ben ook blij dat ik miss Nafisa wat beter leerde kennen. Ik zie haar enkel aan de klasdeur tijdens het brengen en halen van Siel en ze is altijd heel druk bezig met de andere ouders. Hierdoor hebben we nog niet vaak met elkaar gesproken, maar ik hoorde wel van Siel dat ze Miss Nafisa een hele lieve juf vond en dat kan ik na gisteren enkel beamen. Ze is zeer gemotiveerd en doet haar werk duidelijk met hart en ziel. Ik kreeg ook een uitgebreide uitleg over de Montessori-methode, die gebruikt wordt op school en was best onder de indruk. Zo leerde ik dat de school er zeer bewust zelf voor gekozen heeft om de 2, 3 en 4 -jarigen in dezelfde klas te zetten. Voor de geïnteresseerden: http://nl.wikipedia.org/wiki/Montessorionderwijs

Dat was gisteren. Vandaag ziet de dag er helemaal anders uit, want onze lieve Siel is opgestaan met hoge koorts en veel hoofdpijn. Nona en Oma even geruststellen: "ik zie geen uitslag en geen nekstijfheid. De koorts is ook gedaald door de Junifen en haar eetlust is nog steeds goed". Vanmorgen was Siel echt ellendig, dus besloten we haar niet naar school te brengen. Spijtig genoeg mist ze nu de schoolfoto en dat vindt vooral mama heel erg :-(. Maar we hebben al een klasfoto met de beren en poppen getrokken en misschien kan ik binnenkort zelf een klasfoto trekken tijdens een sportdag of zo.... Het is het einde van de wereld ook niet en het toont nogmaals aan hoe onvoorspelbaar dit leventje is!

 

 

10:02 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.