21-10-08

De goeie oude tijd

Eerst en vooral een gelukkige verjaardag aan Oma. Drie zoenen volgen binnen een tiental dagen, wanneer jullie hier op bezoek zijn! Ik wil me op voorhand al excuseren aan Sofie voor de lange post, want je vond de vorige al erg uitgebreid. Hopelijk hou ik je niet van je sollicitaties af :-). En als we dan toch aan het verontschuldigen zijn....Ook een welgemeende sorry aan Carmen. Ik moest je beetnemen van mijn ventje. Het was opgezet spel! Vergeef me aub :-). Carmen is één van onze vrienden die de afgelopen drie dagen plots Tom Coosemans voor haar neus zag staan! Jawel, Tom was even terug in Belgenland en heeft de meesten onder jullie bewust niets laten weten. Dat zal wel even schrikken geweest zijn, maar hopelijk achteraf gezien ook een leuke verrassing. Carmen, hij zat dus niet in Abu Dhabi. Hopelijk hebben de frietjes toch gesmaakt :-). Morgenavond is mijn lieve man weer even terug en donderdag reist hij een dagje naar Abu Dhabi.

Voor mezelf staat er donderdag een DSA-kindernamiddag op het programma. Deze maand organiseren we een piratenzoektocht in de zoo. Maar liest 52 piraatjes hebben zich aangemeld. Schip Ahoy! Vrijdag trekken we dan gezellig op woestijntocht met de DSA. We weten weer wat gedaan.

De laatste maanden kreeg ik meermaals het verzoek om me in te schrijven op Facebook. Een online netwerk dat je helpt contacten te leggen/herstellen met (oude) bekenden. Nu ben ik dus een 'facebooker' en het bevalt me best. Mijn lieve Tom trouwens ook, zoek ons maar eens op!

Al die namen van oude klasgenoten, café-vrienden, kennissen en ex-collega's zien verschijnen doet me terugdenken aan fijne herinneringen en gebeurtenissen. En als we dan toch bezig zijn over 'the good old times', dan past het e-mailtje dat ik vandaag van Linda ontving echt wel in dit bericht. Ik wil bij deze nogmaals benadrukken dat ik niet de auteur ben van onderstaande tekst (tussen aanhalingstekens). Als ik auteursrechten moet betalen, dan stuur je maar een brief naar PO 24496 te Doha, State of Qatar. Lezen jullie even mee?

" Toen ik nog een kind was, ergerde ik me kapot aan volwassenen met hun flauwekul hoe moeilijk zij het wel niet hebben gehad toen ze nog jong waren: zij moesten elke dag 15 kilometer naar school fietsen in de regen en tegen de wind in naar hun te kleine en te oude klaslokaal waar ze alleen maar achten of hoger haalden ondanks hun fulltime bijbaantje bij de plaatselijke boer voor een paar centjes per uur om er maar voor te zorgen dat de familie niet van de honger omkwam!

Ik herinner me dat ik mezelf toen beloofde dat, als ik volwassen was, er geen kans bestond dat ik kinderen zulke onzin voor hun neus zou houden over hoe moeilijk ik het vroeger had en over hoe makkelijk zij het tegenwoordig hebben.

Maar........ nu ik een bepaalde leeftijd heb bereikt, kan ik het toch niet laten om eens goed om me heen te kijken naar de jeugd van tegenwoordig.

Jullie hebben het verdomme zo makkelijk! Ik bedoel, vergeleken met mijn jeugd is die van jullie een krankzinnig paradijs! Ik haat het te moeten zeggen, maar jullie jeugd van tegenwoordig, weten niet hoe goed jullie het wel niet hebben.

Toen ik nog een kind was, hadden we nog geen internet. Als we iets wilden weten moesten we naar die takke bibliotheek fietsen en moesten we het zelf opzoeken in een boek.

Er was toen nog geen e-mail. Wij moesten een brief schrijven met pen en papier, en je moest naar de andere kant van de straat lopen om die brief in die brievenbus te stoppen en pas een week later ontving die ander je brief .

Als je op de brommer weg moest, moest je dat ding gewoon aantrappen, en als dat niet lukte er naast hollen om hem aan de praat te krijgen. Je moest je hand gewoon uitsteken als je de hoek om moest. En er zat een bel aan het stuur.

Toen waren er nog geen Cd's, MP3's of Napsters en Kazaa's. Als je muziek wilde stelen moest je helemaal naar de platenwinkel. Of je zat bij de radio te wachten met je cassetterecorder om een nummer op te nemen wat toch nooit lukte omdat die idiote DJ altijd erdoor praatte bij het begin van een nummer en het zo helemaal verziekte. En had je geld dan kocht je het singeltje van enkele franken(ach ja, die Belgische frank...) en kreeg je alleen dat wat je kocht + een B kant. Geen bonustracks, remixen en 20 andere uitvoeringen waar eigenlijk niets aan is. Je moest voor het andere nummer zelf de plaat omdraaien en de platenspeler weer opstarten.

En porno? Downloaden? Je moest je oudere broer of een oudere jongen in de buurt omkopen om het bij de krantenzaak een Penthouse of Playboy te kopen. Het was deze optie of jezelf ophitsen bij de lingerie bladzijden uit de Wehkamp Catalogus. Dat waren de opties waaruit je kon kiezen!

Wij hadden geen leuke dingetjes zoals 'tweede lijn'! Als je aan de telefoon was en iemand anders wilde je bellen kreeg deze een ingesprektoon. En wij hadden ook geen nummer-herkenning! Als de telefoon ging, had je geen idee wie er belde, het kon je baas zijn, je moeder, een verkoper, je drugs dealer of nog erger je schoonmoeder!? Je wist het niet! Jahaa, je moest de telefoon gewoon opnemen en de gok wagen!

En we hadden geen GSM. Als je van huis was, was je gewoon onbereikbaar tot je aankwam daar waar je zijn moest. En toen de GSM op de markt kwam, moest je daar een steekwagen bij kopen om het toestel mobiel te kunnen vervoeren. En als je stoer als je kon, het apparaat aan de hand mee sjouwde, moest je direct daarna langs een chiropractor om je weer rechtop te laten lopen!

En wij hadden geen stoere Sony Playstation met high-resolution 3-D graphics!
Wij hadden een Atari 2600 of een spectrum of een commodore 64!!
Met spelletjes zoals 'Space Invaders' en 'Asteroids' en 'Pacman' en de beeldkwaliteit was gewoon waardeloos! Je mannetje was gewoon een klein zenuw vierkantje!! Je moest je fantasie gebruiken om er iets beters van te maken! En er waren geen uitgebreide levels en mooie uitgewerkte achtergronden! Wij hadden één achtergrond, voor altijd! En je kon nooit winnen, want het spelletje werd steeds moeilijker en het ging gewoon sneller in de volgende levels totdat je dood was!

Als je naar de bioscoop ging, stonden alle stoelen gewoon nog op dezelfde hoogte!Als er dan een grote persoon voor je ging zitten was je eraan voor de moeite en zag je geen steek! Natuurlijk hadden we televisie, maar toen hadden we maar 5 zenders: BRT 1 & 2, Nederland 1 & 2 en een Duitse zender waar je toch nooit naar keek. Als je wilde weten wat er op tv was, moest je een klein boekje gebruiken dat tv-gids heette of je moest in de krant kijken! Er was toen geen Cartoon Network en zo. Als we tekenfilms wilden zien, kon dat alleen maar op zaterdagochtend! Hoor je verdorie wat ik zeg? Wij moesten een hele week wachten voordat we weer tekenfilms konden zien!

Video was er wel, Video2000, Betamax of VHS. Ze kostten een godsvermogen en wogen hun prijs in kilo's. Omdat er verschillende systemen waren, kon je niet even een VHS videootje lenen die je schoolvriend had gehuurd als jij Betamax thuis had.
En toen kon je niet bij elke straatkrant verkoper een dvdtje huren of kopen; je moest nog naar een halfcriminele videotheek om een videootje te huren, terwijl je het risico liep dat de eigenaar van die tent 's avonds met zijn ledenbestand op pad ging om videospelers te scoren. Of dat de videotheek na een maand niet meer bestond: opgeheven omdat de eigenaar illegaal videootjes kopieerde, of inderdaad betrapt werd bij het inbreken en stelen van een videospeler. En weg was je borg. 
Bovendien owee als je de gehuurde video niet terug gespoeld had, dan kreeg je een boete!

Dat bedoel ik dus! Jullie snotapen hebben het gewoon te makkelijk. Jullie zijn gewoon verwend! Je had het nog geen 5 minuten volgehouden in mijn tijd!
Verwend Kind!!!"


HERKENNEN JULLIE HIER IETS IN?

WAT HADDEN WE TOCH EEN FIJNE JEUGD, NIETWAAR?

IK VERLANG ER SOMS WEL NAAR TERUG....

100_0005
 

100_0139

20:27 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Nu ik toch oh zo veel om handen heb (lees: me verveel), heb ik ook wel eens stil gestaan met het idee van vroeger. Bizar, soms moeilijk voor te stellen. Maar het leven was simpel en je kon nog eens onverwachts bezoek krijgen en had een betere conditie. Maar nu, eerst afspreken dat je zeker niet voor niets op de fiets springt wat je al zeker niet zou doen. Waarom ook wel, auto's genoeg!
Dus de lange mail is je zeker vergeven! :)

Gepost door: Sofie | 23-10-08

De commentaren zijn gesloten.