05-07-09

10, 9, 8, 7, 6, .....

Ja hoor, het aftellen is begonnen. Siel heeft nog 4 dagen les, mama moet nog 7 dagen werken, Cas nog zeven keer naar de nursery en binnen 10 dagen wacht papa een rustige periode in Qatar. Op gezinsvlak dan toch. Ik besef goed genoeg dat ik hem nu een vrijgeleide geef om 16 uren per dag te werken; maar intussen weet ik al langer dan vandaag dat ik daar toch niets aan kan veranderen? Dit schreef ik dus zeven dagen geleden, en toen werd mijn aandacht opgeslorpt door afscheidskado's voor leerkrachten, laatste opdrachten op het werk, een zieke Cas,...

Intussen is het nog maar 2 nachtjes slapen. Een kleine optelsom leert jullie dat we hier vertrekken op 7 juli en aankomen in Brussel op 8 juli. Daar wacht ons een heerlijk lange en hopelijk toch een beetje zonnige vakantie. Tom vervoegt ons op 5 augustus. Pas na het huwelijk van Ankatrien en Ruben op 11 september vliegen we terug richting Qatar. Net op tijd om het einde van de Ramadan mee te maken :-).

Siel heeft heel duidelijk door wat er gaat gebeuren en neemt Cas helemaal mee in haar enthousiasme. Die kleine jongen begrijpt er niets meer van. Zo stond Siel de laatste 2 weken al zeker 5 keer met haar valiesje aan de deur. "Kom, Cas we gaan naar België." Hierop doet Cas zijn schoentjes aan en gaat samen met Siel (hand in hand) aan de deur staan. Maar dat is buiten de roet van mama gerekend. "Neen kindjes, het is nog ziet zover. Nog eventjes geduld." Hierop volgt een simultaan gejammer. En dat zo'n driemaal per week. Leuk hé :-).

Enfin, iedereen begint hier langzaamaan te vertrekken, dus zijn alle winkelrekken goed gevuld, zijn er geen files meer, moet ik de solden met niet te veel mensen delen, moet je geen reservaties maken in de restaurants,... Zo zijn er nog wel wat voordelen.

Siel haar laatste schooldag was op 1 juli, maar aangezien veel gezinnen al vanaf midden juni wegvluchten voor de hitte, kreeg ze reeds op 14 juni haar rapport. Wat zijn we in de wolken met de resultaten. Ons meisje heeft haar vakantie echt wel verdiend! Voor de geïnteresseerden brengen we een kopie van het rapport mee. Verder was er de laatste balletdag met een mooie demonstratie, het schoolfeest van de Globetrotter en de speelnamiddagen met vriendjes en vriendinnetjes. Lotte en Senne kwamen twee nachtjes logeren, dus dat was dikke pret voor alle kinderen.

In tussentijd probeer ik Cas zindelijk te krijgen en ja hoor, eindelijk met succes. Onze kapoen weet nu duidelijk wat hij moet doen, dus nu nog even intensief trainen en op naar een pamperloos bestaan...

Zijn woordenschat gaat nu met rasse schreden vooruit. Echt fijn om te zien hoe hij de woorden perfect probeert uit te spreken. Heel lang niets van zich laten horen, maar het onverstaanbaar baby-gebrabbel dat we zo'n drie jaren geleden van Siel mochten aanhoren, slaat hij dan ook over :-). 

Cas moet wel nog wat leren over het begrip dierenliefde. Onze 2 katten zijn zo verschrikkelijk lief voor kinderen. Ze mogen ze overal naartoe dragen, maar niet in de vuibak en niet in het zwembad! Vooral het zwembadavontuur vond de kat maar niets. Ik was dan ook erg boos, dus hij heeft zijn lesje wel geleerd. Eén ding is zeker: onze jongen zit dus echt vol kattekwaad :-). Zo stout als hij voor die beestjes is, zo lief is hij sinds kort voor zijn zus. En de liefde is wederzijds! Samen eten, samen slapen, samen spelen, samen kleuren, samen wenen, samen in bad,... Echt leuk om die twee kapoenen bezig te zien.

Nu liggen ze lekker te slapen. Het moment dat ze werkelijk met hun valiesje aan de deur mogen staan komt steeds dichterbij! We kijken er naar uit!

P1000578

P1000586

P1000587

P1000594

P1000604

P1000606

P1000635

P1000560

P1000704

P1000724

P1000774

P1000775

P1000797

P1000804

P1000841

P1000845

P1000848

P1000864

P1000867

P1000869

P1000870

P1000871

20:50 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |