26-09-09

Het leven zoals het is....Qatar


Maar goed dat we goed uitgerust uit België terugkwamen. Van die rust is nu geen spoor meer te bekennen. In het vorige verslag schreef ik nog dat alles goed is met Kristin. Helaas is Kristin vorige week zondag wegens familiale problemen vertrokken. Spijtig uiteraard, want we waren al goed gewend aan elkaar en de kinderen waren dol op onze hulp in het huishouden. Het afscheid was dan ook niet makkelijk. Daarenboven viel haar vertrek samen met de eerste dag van de vakantie. Gelukkig was het zondag, maandag en dinsdag ook voor ons verlof. Reden voor deze vrije dagen was de afsluiting van de Ramadan: Eid Al Fitr. Maar vanaf woensdag was het weer werken geblazen. Dus, geen opvang voor de kinderen.

De kinderen meenemen naar het werk was geen optie, dus nam ik het werk maar mee naar huis :-). Dat was goed voor enkele dagen, maar mag ook niet te lang duren! De zorg voor de kinderen, het huishouden, het entertainen van de kinderen, het werk, de feestjes, de uitstapjes, de toch niet te onderschatten warmte, .... beginnen stilletjesaan hun tol te eisen mbt mama's humeur :-).

Gelukkig kwam er al vlug een oplossing! Morgenochtend start Rehiet (Read). Een eveneens Ethiopisch meisje. Ze spreekt veel beter Engels, komt volwassener over, heeft ervaring bij een Britse en Schotse familie en ziet het helemaal zitten. Daarenboven krijgt ze toestemming van haar sponsor en waren de kinderen al meteen dol op haar! Wat willen we nog meer?

De week in omgevlogen. Ik heb maar meteen eens een grote schoonmaak gehouden, de kinderen hebben dagelijks gezwommen en gespeeld met de buurkinderen, er stond tweemaal Zuhoor op het programma (dinner op einde van een vastendag), gisteren deden we een prachtige uitstap naar Zekreet, Siel en Cas gingen samen naar het feestje van Liz-Anne, we imiteerden Oma door lekkere pudding te maken, We gingen samen met Rachida en Harris naar de binnenspeeltuin,.... Van verveling dus geen sprake.

Morgen is de vakantie ten einde. Terug naar school en meteen ook de start van de Nederlandse les. De zwemles is voor Siel reeds met succes van start gegaan. Ze mag een klasje hoger!

De warmte neemt rustig af, dus de tijd van de BBQ's is in aantocht!

 P1030783

P1030785

P1030792

P1030800

P1030904

P1030842

P1030848

P1030879

P1030881

P1030906

 P1030913

P1040230

13:15 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-09-09

We pakken de draad terug op!

Onze vakantie in België zit er weer op. Het was zalig! Druk, maar toch ontspannend. Warm, maar soms ook koud. Hectisch, maar toch soms nietsdoen.

We hebben enorm genoten van alle bezoekjes van en aan familieleden en vrienden, BBQ's met vrienden, vakantie aan zee, de wondere wereld van Disneyland Parijs, de fijne dagen met de grootouders, het ritje met de BMW 1200 GS voor Tom zijn verjaardag, de groepsdag en het Breughelbuffet van de Scouts, het ritje op de tractor met Dimi, het huwelijk van Ankatrien en Ruben, de overige huwelijksfeesten, het spelen met de buurkinderen, het ongestoord eten van varkensvlees, het drinken van alcohol op een terrasje, de wandelingen in de natuur, de Kroningsfeesten in Tongeren, de werken aan onze woning, de frietjesavonden op donderdag, ... Ongetwijfeld ben ik weer ergens iets vergeten.

Zoals altijd hebben we sommige mensen helaas niet gezien. Dit kunnen we hopelijk goedmaken bij één van de volgende bezoekjes aan het toch wel mooie België.

De Belgische zomer was fantastisch. Uiteraard in niets te vergelijken met de zomerhitte in Qatar. De vochtigheid was volgens de 'achterblijvers' in Qatar ongelooflijk en de bijhorende warmte met momenten ondraaglijk. Vanaf 22 augustus was het dan ook nog Ramadan. Dit betekent dus dat je niets mag drinken of eten in het openbaar.

Aangezien mijn zus trouwde op 11 september en we dat voor geen geld van de wereld wilden missen, hebben we een groot deel van de hitte en Ramadan gemist. Geloof me, we zijn er niet rouwig om :-). Sinds 13 september zijn we terug in Doha. Voor Tom was het de eerste keer in jaren dat hij nog eens een volledige vakantie kon nemen. Daarenboven nog iets van zijn overtallige vakantie en we komen aan een optelsom van 5 volledige weken. De moeite, maar hij verdient dit zeker en vast. Tijdens de vakantie was hij toch een dag of vier terug te vinden in de kantoren van Iemants te Arendonk. Een werkpaard blijft tenslotte een werkpaard hé.

Sinds gisteren ben ik ook terug aan de slag en dat doet toch wel deugd. Na mijn overstap uit de non-profit had ik nooit gedacht dat ik met volle teugen van ander werk zou kunnen genieten, maar deze job heeft het tegendeel bewezen.

Siel is vandaag voor de eerste keer naar school gegaan. Ze zit nu in de 'reception-class' bij Miss Sharon. Een superlieve juf, die al meteen het hart van onze dochter gestolen heeft. Tot onze spijt, maar haar vreugde, is miss Sharon reeds 7 of 8 maanden in verwachting. Hopelijk is de vervangjuf even lief. Maar dat zijn zorgen voor later. Zoals verwacht hebben ze de vorige klas van Siel opgesplitst. Momenteel zijn er maar twee jongetjes die ze kent. En haar grote vriend Sven is er helaas niet bij. Dit was even een grote teleurstelling, maar gelukkig heeft ze al haar goede vriendjes van vorig jaar al terug gezien. Met Maya zit Siel bovendien op ballet, met Liz Anne volgt ze Nederlandse les en met Suraya gaat ze paardrijden. En Sven, die mag gerust eens komen spelen. Dat is al afgesproken met zijn mama...

Siel was vandaag alvast superflink op school en heeft goed meegewerkt en geluisterd. Ze zal heus wel nieuwe klasvriendjes en - vriendinnetjes maken, daar twijfelen we niet aan.

Ook voor Cas was het vandaag terug de eerste dag in de kinderopvang. Voor hem niet veel verandering. Al zijn goede vriendjes zijn er nog, de juffen zijn ook onveranderd. Ze moesten enkel wennen aan een babbelende, bijna droge en zelfstandig etende Cas. Maar geloof me, daar waren ze zeer blij mee :-).

Nu de belangrijkste zaken terug vertrouwd zijn, wordt het tijd voor de nevenactiviteiten. Voor papa is dit zijn wekelijks spelletje golf, voor mama wordt dit sporten in Aspire en zich inzetten voor the Dutch Speaking Association (DSA) in Qatar, voor Cas proberen we een plaatsje vast te krijgen bij het peuterturnen. En voor Siel een hele waslijst: Nederlandse les, zwemles, balletles en pony rijden. We weten dus wat gedaan :-).

Misschien ook nog even melden dat met de poezen alles in orde is. Charlie en Niké waren kittens toen we vertrokken, maar zijn nu heuse katers; die erg graag buiten vertoeven. Met Kristin gaat ook alles supergoed. Ze heeft erg goed voor de katten, het huis en de tuin gezorgd en heeft intussen haar Engels erg goed bijgeschaafd.

Zo, nu zijn jullie meteen op de hoogte van het reilen en zeilen van de afgelopen maanden. Fotootjes volgen later... Nu gaan we even genieten van een frisse of beter gezegd lauwe duik in het zwembad.

 

PS: Cas is verlost van zijn watervrees!

16:22 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |