21-10-09

Herfst, welke herfst?

Het vorige verslag stopte met BBQ’s, dus zullen we daar ook maar mee beginnen, niet? Vrijdag hebben wij hier niets moeten doen. De mannen – lees: Tom en Koen – gingen een brunch voorbereiden en de vrouwen – lees: Mieke en ik – mochten eens lekker nietsdoen. Het werd uiteindelijk een heerlijke BBQ, enkel verstoord door de vervelende seizoensvliegen. Ja, dan is het eindelijk aangenaam weer om buiten te zitten, maar dan terroriseren die beesten het land :-). Een mogelijke oplossing zijn blijkbaar citronella-sticks, dus daar ga ik weldra naar op zoek. Andere tips zijn welkom!

 

Hier gaat intussen alles erg goed. Er zijn wel veel zieken in de buurt, dus we moeten hout vasthouden. Onlangs kloeg Tom van keelpijn. We zijn dan maar meteen naar de apotheek gelopen voor wat voorzorgsmaatregelen: vitamines, keelpastilles, hoestsiroop, ... Dit heeft gelukkig meteen geholpen. Nu hebben we alletwee een lichte vorm van buikgriep, maar zeker niet erg genoeg om er last van te hebben. Het vermelden eigenlijk niet waard. Siel is de laatste dagen wat prikkelbaar en begint te hoesten, dus daar zou wel iets kunnen sluimeren. Afwachten maar....

 

Cas en Siel doen het beiden erg goed op school. Net voor haar bevalling vertelde Miss Sharon dat ze erg blij was met zo’n braaf meisje in de klas. Ze was verbaasd omdat Siel soms erg volwassen reageert voor haar leeftijd en was tevens erg  onder de indruk van haar creatieve vaardigheden. Als mama is dat uiteraard leuk  om te horen. Miss Sharon is intussen bevallen van een jongetje, waarvan de naam volgens Siel veel te moeilijk is :-). Ik moet hem jullie schuldig blijven. De nieuwe juf, Miss Sophia was al meteen goedgekeurd. Het is een rustige dame van middelbare leeftijd, die door Siel meteen in de armen gesloten werd. Dat gebeurt niet vaak!

 

Cas zit nu in het kleuterklasje van de ‘Small World Nursery’. Dit klasje is enkel voor kindjes die al goed instructies kunnen opvolgen en zich langer dan 10 minuten kunnen concentreren op één activiteit. Hij zit nu bij de Arubaanse en zodoende Nederlandstalige juf Nella. Het is erg leuk dat zij hem altijd kan verstaan. Ze herhaalt met hem dan ook erg vaak nieuwe Engelse woorden. We zien zijn woordenschat elke dag groeien en de structuur doet hem blijkbaar ook veel goed.

 

Verder zijn we in de wolken met onze nieuwe hulp. Natuurlijk missen we Kristin, maar Rediet (lees 'redeight') is echt een waardige vervangster. Haar Engels is stukken beter en ze onthoudt erg goed. Verder is ze erg strikt met de kinderen en verliest ze hen geen minuut uit het oog. Dat is voor ons een hele geruststelling. Ze lacht wel wat minder dan ons Kristin, maar die lach komt misschien nog wel wanneer ze ons wat beter kent.

De naschoolse activiteiten verlopen prima. Ik heb Cas ingeschreven voor het peuterturnen. Wegens andere verplichtingen kunnen we momenteel maar tweemaal per maand gaan, maar ik hoop hierin vlug verandering te brengen. Cas vindt de activiteiten superleuk en voor mij is het ook eens leuk om alleen met mijn zoon op pad te gaan.

 

Het zal velen onder jullie verbazen dat ik sinds twee weken gestart ben met Franse les. Vier uur per week ga ik naar de conversaties-klas in het culturele Centrum. (Lees: Classe de Conversation dans le Centre Culturel Francophone).  Ik wil al langer mijn schoolse Franse bijschaven. Oefenen is dan de raad, maar ik heb echt een mentale blokkage om Frans te spreken met bekenden. Het ontbreekt me hier nochtans niet aan Franstalige vriendinnen of buren. Maar de voertaal is Engels. Ik had zelfs verzwegen dat ik wat Frans kon. Maar enkele weken geleden nam ik dus al mijn moed bij elkaar en belde naar het Franse Culturele Centrum. Avondlessen waren gelukkig geen probleem. Ik moest eerst een mondeling examen doen om te zien bij welk niveau ik kon aansluiten. Beginners zitten in niveau 1 en gevorderden in niveau 7. Hierna volgt de ‘Classe de conversations’ om het Frans bij te schaven. Ik had mezelf ingeschat bij niveau 5 en was dan ook erg verbaasd toen men mij zei dat ik niets meer zou bijleren, maar beter rechtstreeks naar de conversaties kon gaan. Mijn medeleerlingen hebben wel alle niveaus doorlopen en op grammaticaal vlak staan ze duidelijk verder dan mezelf. Op verbaal vlak gaat het bij mij dan weer wat beter. We vullen elkaar dus goed aan.

Het zijn stuk voor stuk erg interessante personen uit volgende landen: Qatar, Griekenland, Tunesië, Egypte, Engeland, Australië, USA en Libanon. De leerkracht, Mrs. Fatma, is van Algerijnse origine. Een mix van de wereld dus J. uiteraard heb ik dit alles verteld aan mijn Franstalige buren en vriendinnen, die nu doodleuk Frans beginnen spreken. Ah ja, ik versta hen blijkbaar toch. Ik blijf voorlopig toch nog even Engels spreken...

 

Mijn bestuursfunctie binnen DSA heb ik ook dit jaar weer opgenomen. Er is weer een erg leuke en afwisselende kalender uitgedokterd. Zo is er volgende week de welkomstborrel en half november komt de Nederlandse cabaretier Theo Maassen. Verder staan er nog een strandloop, woestijntocht, Sint-Maarten feest,... op het programma. De eerste kindernamiddag naar de zoo is reeds achter de rug. Samen met een andere mama en tien flinke kinderen trok ik richting Doha Zoo voor een namiddag dierenplezier.

Verder stonder er op het programma: verjaardagsfeestjes en ravotnamiddagen met de vriendjes en vriendinnetjes, gezellige etentjes onder volwassenen en natuurlijk werken, werken en werken :-). Daarvoor zijn we tenslotte hier!

 

Van echte seizoenen is hier geen sprake. Ik was dan ook erg verbaasd toen ik van mijn broer vernam dat het 's nachts al aan het vriezen is in België. We mogen dus nog gelukkig zijn met onze aangename 35 °C. Vanuit Qatar schenken we jullie in elk geval een warme knuffel!

Tenslotte sturen we voor iedereen die de afgelopen maanden jarig was drie dikke zoenen! En vooral voor Oma, die vandaag een kaarsje meer mag uitblazen. Dikke proficiat!

Zo, nu zijn jullie weer op de hoogte en kunnen de klachten van ongeduldige lezers geseponeerd worden :-).

15:12 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |