12-06-10

Het schooljaar is bijna ten einde.

In Qatar bekijken we een jaar echt niet van 1 januari tot 31 december; maar van het begin tot het einde van het schooljaar. Dat schooljaar eindigt dit jaar op 30 juni. We ontvluchten dan meteen de hitte (vandaag een kleine 50 graden Celsius) en vertrekken die avond nog richting België. Nu, juni is sowieso een 'uitbolmaand'. De laatste dag van mei eindigden de zwemlessen met een heus zwemgala. De kinderen mochten per drie van dezelfde leeftijd een lengte zwemmen. Siel werd glansrijk eerste en straalde op het hoogste schavotje van het podium. Een week later was het tijd voor de 'dance recital' van de dansschool. Dat werd weer een goed georganiseerde show, waarin verschillende klassen lieten zien wat ze het afgelopen jaar leerden. Onze ballerina deed haar best en bracht de toch wel moeilijke oefening tot een zeer goed einde.

De Nederlandse les eindigt dan weer op 20 juni, met een afscheidsfeest voor onze lieve juf Marijke; die na drie jaren Qatar inruilt voor het ongetwijfeld mooie Tanzania. Donderdag volgt het afscheidsfeest voor Marijke en haar echtgenoot (onze consul) op de Belgische ambassade. We zullen hen missen! Het is helaas niet het enige afscheid in onze expat-gemeenschap. Siel nam ook reeds afscheid van haar Japanse vriendinnetje Nako. Vanmiddag worden we verwacht op het afscheid van een Nederlands gezin, dat als nieuwe thuisbasis voor Nederland kiest. Vrijdag tenslotte is de afscheidsbarbeque van Tanja, Erwin en Beau. Zij houden ons nog een beetje in spanning mbt tot hun volgende bestemming. 

Cas neemt einde juni dan weer afscheid van de Nursery waar hij meer dan twee jaar verbleef. Dat zal zeker een moeilijk afscheid worden. Maar onze flinke jongen is nu echt wel klaar voor de grote school. Hij kent nu bijna alle hoofdkleuren en telt moeiteloos tot vijftien in het engels of twintig in het Nederlands. In tegenstelling tot een half jaar geleden, babbelt hij ons nu de oren van het hoofd. De uitspraak van de letter 'k' blijft een beetje moeizaam; maar ik maak me nog geen zorgen. Het komt allemaal wel goed met onze flinke kapoen. Dat bewees het ludieke rapport dat hij deze week ontving van de directrice van de kinderopvang. Op taal, wiskunde, grove en fijne motoriek scoort Cas zeer goed. Op turnen en expressie uitstekend. Op luisteren en gedrag:'goed'. Dat kan dus nog beter, maar het is tenminste niet slecht of onvoldoende :-). 

Op Siel haar rapport van de montessori school is het nog even wachten; maar het rapport van de Nederlandse school was uitstekend. Een grote pluim voor ons meisje. Siel is intussen gebeten door de leren-fietsen-op-twee-wielen-microbe. Het lukt helaas nog niet zo heel goed omdat haar nieuwe fiets in Qatar helaas een beetje te groot is. Ze kan net met de tippen op de grond en heeft hierdoor niet voldoende zelfvertrouwen. Op Cas zijn fiets zou het misschien wel lukken' maar 'mama, dat is een jongensfiets' is hier het probleem :-).

Die zomervakantie nadert met rasse schreden. België is momenteel in de ban van de verkiezingen. Wij brachten gisteren reeds onze stem uit. Moge de beste winnen en eindelijk ons land terug in de goede richting duwen!

 

09:24 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.