05-09-08

Ramadan Kareem

Je merkt het, de voltallige familie Coosemans is terug aanwezig in Qatar. Op de dag nadat de Ramadan van start ging, stapten wij uit het vliegtuig van Qatar Airways. We vlogen voor het eerst met deze maatschappij en het viel reuze mee. In het begin wou Cas niet echt slapen, maar nadien kwam een stewardess die me eerst erg boos gemaakt had met het voorstel om ons vier lege stoelen te geven. Zo verliep de reis toch iets comfortabeler. Voor zover zo'n lange vliegreis comfortabel kan zijn voor een mama met haar peuter en kleuter :-). Meteen bij het uitstappen werden we opgewacht door een hostess van de luchthaven en begeleid naar de lounge. Deze dame ging onze bagage uitzoeken en zorgde voor de douane-controle. Toen dit alles in orde was, moesten we enkel nog het gebouw uitwandelen, alwaar Tom ons stond op te wachten. Wat waren de kindjes in de wolken! We waren de lange vliegruis en het slaaptekort meteen vergeten.

Uiteraard willen we jullie nog even op het hart drukken dat we het echt naar onze zin gehad hebben in het mooie België. Het deed echt deugd om zoveel vrienden en familieleden terug te zien. een paar vrienden zoals Nele, Gregory, Charlotte, Joëlle en Dina zijn we misgelopen. Jammer, maar volgende keer beter :-). Schrijf alvast in jullie agenda dat we van 10 december tot 26 december België opnieuw komen omarmen.

Terug naar Qatar! Oooh, wat doet het deugd om terug te zijn. De zon, het zwembad, de nieuwe trampoline, het werk, de structuur, de familie terug herenigd, tijd voor alledaagse zaken, .... kortom, puur genieten. Het eerste wat me is opgevallen is, is het extra werk. We gaan het de komende maanden zeer druk krijgen, maar net daarvoor zijn we hier, niet?

Aangezien de zes werkdagen goed gevuld zullen zijn, hebben we besloten om onze vrije dag ten volle te benutten. Vanaf vandaag gaat Tom elke vrijdagochtend golfen, nadien stort ik me in de Pilateslessen en vanaf de middag is het family-time! Tom is vandaag de koning te rijk. Hij is vanochtend met Koen gaan golfen en na mijn Pilates is hij opnieuw naar de golf-court vertrokken. Ondertussen is het kwart voor drie en hij zal ten laatste om drie uur thuis zijn :-). Ach, ik ben blij dat mijn ventje zo geniet. Hij werkt er hard genoeg voor en we zullen maar stellen dat hij vandaag zijn verjaardag viert. Op 3 september had hij niet zo veel tijd om te vieren... Wanneer Tom terug is gaan we boodschappen doen in de Carrefour, nadien een duikje in het zwembad nemen en dan houden we een gezellige gezinsbarbeque.

Siel maakt zich intussen klaar voor haar eerste schooldag op zondag 7 september. Nog even een nieuw paar schoenen gaan kopen en we kunnen er hopelijk weer tegenaan voor één schooljaar. Cas ging reeds op woensdag terug naar de kinderopvang en heeft het duidelijk naar zijn zin tussen de liefhebbende kinderverzorgsters. Niets te klagen dus!

Wanneer je zoveel in het buitenland bent, mis je uiteraard ook wel eens belangrijke gebeurtenissen zoals geboortes, huwelijken, .... Toch willen we even meedelen dat we evenzeer meeleven met de toekomstige ouders, bruidjes, ... Momenteel wachten we op nieuws van Wim en Annekatrien, dus als iemand iets weet, deel het ons mee hé :-)!

Tenslotte nog even een woordje richten aan bekende expats in andere landen. Leen, we hopen dat jullie nieuwe leven in Segovia jullie net zo goed bevalt als het onze in het Midden-Oosten. Serge en Titin, vanaf heden volgen we jullie spannende avonturen on Warschau op de voet. Ik heb jullie alvast toegevoegd aan mijn lijst met interessante websites en blogs.

Ramadan Kareem!

14:00 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-08-08

Gelukkige verjaardag, lieve Opa!

Liefste Opa,

We wensen je een hele fijne verjaardag en nog heel veel gezonde jaren toe!

Veel liefs,

Tom, Kim, Siel en Cas

100_0070

10:14 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Vaarwel tandjes, welkom pijn!

Het was weer een leuke en afwisselende week met veel bezoekjes. Sommigen heel leuk, zoals het weerzien met Saartje en zoontje Sam in hun nieuwe woonst te Deurne en de ontmoeting met Saartjes vriend, Jano en zijn lieve familie. Saartje woont op een boogscheut van het rivierenhof. We maakten een mooie wandeling in dit prachtige domein en kwamen uiteindelijk terecht aan een prachtige speeltuin. De kinderen speelden leuk samen en het werd meteen duidelijk dat je voor een multi-culturele mix niet persé naar Qatar moet trekken. Heel leuk om te zien hoe al die kindjes van verschillende nationaliteiten en culturen vreedzaam samenspeelden. Was de hele wereldbevolking maar zo verdraagzaam! 's Avonds aten we een lekkere pizza en zorgde Saartje voor allerhande hapjes. Het werd een fantastische dag!

De volgende avond kreeg ik de steun van Carmen en Sven. Ik genoot van nog een heerlijke portie frietjes en een lekker glaasje wijn, want aangezien de volgende dag de operatie aan de wijsheidstanden op het menu stond, was wat krachtvoer en sterke drank best wel welkom :-). Zoals altijd slaagden Carmen en Sven erin om mijn gedachten af te leiden en het werd een zeer gezellige avond.

Volledig nuchter bood ik me donderdagochtend om 10u. aan in het ziekenhuis. Ze kwamen me halen voor de operatie rond 12u.30 en om 15u. was ik terug op de kamer. Tegen half zes kwam de dokter even langs en vertelde me dat de operatie goed gegaan was, maar dat het serieuze tanden waren, die - vrij normaal gezien het vorige gegeven - serieuze gaten hadden achtergelaten. Zijn voorspelling was: 4 dagen goed afzien en spijtig genoeg heeft de goede man gelijk gekregen. Enfin, ik hoop dat het bij die vier dagen blijft, want vandaag zit ik aan dag drie...dus normaalgezien over de helft! Het einde is in zicht.

Al bij al moet ik vaststellen dat de pijn nog meevalt (die 6 pilletjes Ibrufen 600mg zijn dan toch ergens goed voor :-)) Het zijn vooral de andere ongemakken: bijna niet kunnen eten, geschaafde wangholte, verdoofde kin aan de rechterkant, zwellingen aan de wangen en kaken,...

Maar goed, gelukkig was ik wel in staat om gisterenavond richting Geraardsbergen te trekken voor het tuinfeest voor alle (oud)collega's van de Brailleliga. Mijn opvolgster voor de provincie Limburg, Karolien, was zo vriendelijk om me een lift aan te bieden en het werd een prachtig weerzien. Eén van de hoofdredenen voor dit tuinfeest was het (tijdelijke) vertrek van oud-collega Leen naar het Spaanse Segovia. Jeroen en Leen trekken samen met hun kindjes voor 18 maanden naar de Spaanse zon. Niet enkel voor de zon, want Jeroen zal hier hoogstwaarschijnlijk heel wat werkuren kloppen.  Uiteraard wensen wij hun alle geluk toe in dit nieuwe werk/leven/avontuur. Ik heb erg genoten van die fijne avond. Magda had weer alles tot in de puntjes geregeld met heerlijke hapjes en een buffet van kazen, speciale charcuterie en de meest uiteenlopende broodsoorten. Ik ben er zelfs in geslaagd om een beetje te eten. Als toetje was er Tiramisu en dat vormde uiteraard geen enkel probleem :-).

Het bijpraten en bijlachen met oud-collega's Ineke, Magda, Leen en Nadja, maar ook de babbels met huidige personeelsleden Fien, Mieke en Karolien en oud-collega's Marijke en Ilse maakten de reis naar Schendelbeke zeker de moeite waard. Er werd heel wat afgelachen en gebabbeld. Ook door mij en dat is mijn hamsterwangetjes niet echt ten goede gekomen. Ze zijn nu nog blauwer uitgeslaan, maar ja... Het is maar tijdelijk en ik had het gerust over voor zo'n leuke avond.

Ondertussen zijn we reeds zondag 10 augustus. Spijtig genoeg valt de regen weer met bakken uit de lucht in dit Belgenland. Nochtans zullen heel wat Limburgers vandaag hun opwachting maken op de weide van Rimpelrock, dus hopelijk voor hen klaart het weer snel op. Ik heb uiteindelijk de hopelijk wijze beslissing genomen om af te zeggen. Ik vrees dat het mijn genezing net iets te veel zal bemoeilijken.

Vandaag doe ik het dus rustig aan. Eerst de kindjes ophalen bij Oma en Opa. Dan het verjaardagsfeest van Opa. En nadien een bezoekje aan papa en Rina. Tegen dan zal het wel weer bijna avond zijn!

Morgenochtend vertrekken we richting Belgische kust. We blijven tot vrijdag, dus hopelijk voorzien de weergoden toch enkele opklaringen in de komende vijf dagen!

 

10:12 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-08-08

La Dolce Vita

Beter kunnen we ons verblijf in Europa niet omschrijven. Het doet zo'n deugd om al die lieve familieleden en vrienden even terug te zien. Onze batterijen zijn meteen opgeladen. Tom is intussen terug in Qatar, maar heeft super genoten van zijn vakantie in het thuisland. En niet te vergeten van de geweldige 5 dagen in Italië. Tja, de titel bij dit bericht komt niet zomaar uit de lucht vallen hoor :-).

Maandag 21 juli om 8u. checkten we in op de luchthaven van Charleroi en om 12u.45 stapten we reeds in onze huurwagen aan de luchthaven van Pisa. Klaar voor een superleuke vakantie met de hele familie Coosemans, bestaande uit Oma en Opa, broer Jan en schoonzus Ina met hun kindjes Lotte en Lien, broer Peter en schoonzus Marleen, met dochter Anouk en zoon Lukas én uiteraard wij vieren...

We verbleven op een prachtig domein in een dorpje nabij de stad Pistoia. Pistoia is tevens de naam van één van de tien provincies van het prachtige Toscane. Aangezien we voet aan Italiaanse wal zetten in Pisa, verwachten jullie hoogstwaarschijnlijk foto's van de scheve toren?! Helaas, we moeten u teleurstellen. Wie mij wat beter kent weet dat ik steevast vanaf een maand voor eender welke afreis alle bezienswaardigheden in een straal van 100 kilometer rond het buitenlands verblijf probeer te lokaliseren. Wel, dat deed ik ook ditmaal, maar al vlug kozen we unaniem voor de echte familievakantie. We bezochten wel het pitoreske Montecatini Alto. Een prachtig authentiek dorpje op een heuveltop. In Montecatini Terme bezochten we niet de thermen, maar wel enkele mooie boetiekjes met prachtige kinderkledij. Tom kon het werk toch niet helemaal vergeten en toevallig heeft onze werkgever, de firma Iemants momenteel een werf in het Toscaanse kuststadje Livorno. Dus trokken we op een ochtend naar Livorno. Tom ging meteen op verkenning naar 'de mannen van den Iemants' en intussen maakte ik met de kindjes een prachtige wandeling langs de haven. Tijdens de middag aten we iets typisch Italiaans. Juist ja, Pizza :-). De rest van de tijd genoten we op het tijdelijk privé-paradijs van 'la familia Coosemans'.

Sinds onze terugkomst op 26 juli hebben we gelukkig ook in België mogen genieten van wat zonnestraaltjes. Siel geniet van het vele spelen met buurmeisje Naomi. Voor de rest staan er elke week wel wat bezoekjes gepland. Soms helaas ook minder leuke :-(. Op 7 augustus mag ik namelijk vaarwel gaan zeggen aan mijn verstandskiezen. Aangezien 2 van de vier niet zichtbaar zijn, heeft de arts me al laten weten dat er heel wat trek- en sleurwerk aan te pas zal komen. Yippiekajei!!! Ik kan gelukkig rekenen op de babysitsteun van de grootouders op 7 en 8 augustus.

9 augustus is er een BBQ met de oud-collega's van de Brailleliga en daar wil ik echt dolgraag bij zijn. Desnoods eet ik maar de hele avond ijsjes :-). En 10 augustus zouden we - gelukkig nog rimpelloos - naar Rimpelrock trekken. Maar ik heb helaas geen glazen bol, dus misschien zet ik me op die dag gewoon lekker in onze tuin en dan kan ik het ook bijna live meevolgen. De weide van Rimpelrock en Pukkelpop ligt namelijk maar op zo'n kilometer afstand (in vogelvlucht).

Als afsluiter laat ik jullie nog even meegenieten van 'La Bella Italia'. Een aanrader voor iedereen!

100_0059

100_0050

100_0090

100_0107

100_0109

100_0110

100_0111

100_0118

100_0025

22:01 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-07-08

Koud, regenachtig, groen, hartverwarmend en vertrouwd België

Meer dan een maand geleden schreef ik mijn laatste bericht op deze blog. Veel te lang geleden, maar dat heeft zo zijn redenen. De laatste weken van juni werden in Doha gevuld met inpakken en afscheid nemen (weliswaar maar voor 2 maanden, maar toch :-)).

De vlucht verliep chaotischer dan vorige malen, maar al bij al toch vlot. Ons Siel viel na het opstijgen in Doha al vrij snel in slaap. Cas daarentegen besloot om even de mede-passagiers te trakteren op een klein concertje. Hij sukkelde al een tijdje met neusverkoudheden. En hij kan het natuurlijk nog niet uitleggen, maar ik vermoed dat hij wat last had van druk in die kleine oortjes. We stegen op rond 23u. en rond half één besloot onze jongen toch ook in te dommelen. Vanaf dat moment hebben onze twee kapoenen zalig geslapen, knus naast elkaar op de vloer. Dat is uiteraard het voordeel wanneer je plaats mag nemen achter de 'bulkhead'. Net voor de landing in Schiphol besloot ik de kindjes wakker te maken. Het ontbijt had ik toen reeds achter de kiezen en er was nog net tijd genoeg voor een toiletbezoek. Siel deed braaf haar plasje en Cas kreeg een propere pamper. 'Dus maken we ons op voor een rustige landing, zou een mens dan denken....' Maar dat was even buiten ons jongste gerekend. Die nieuwe pamper moest vol! En daar nam Cas geen genoegen mee. Neen, ook mama haar hagelwitte trui mocht eraan geloven. Dit merkte ik op net nadat het vliegtuig een succesvolle landing maakte. Normaalgezien moet je dan nog zo'n twintig minuten blijven zitten met de gordel aan. Dat was echter een onmogelijke opdracht, want onze Cas besefte ineens de gevolgen van de situatie en besloot dat hij recht had op een propere pamper. Dit idee zette hij kracht bij door mama nog wat meer te besmeuren. Gelukkig sprak de stewardess 'Castaans' en kreeg ik uitzonderlijk toelating om even op te staan en onze zoon te voorzien van propere kledij. Nadien verliep alles letterlijk en figuurlijk vlekkeloos, en maar goed ook, want ik was toch best vermoeid na de reis.

In Zaventem stonden Oma, Opa, Anita, Méke, Nona en haar hond 'Fei' ons op te wachten. Het was een erg leuk weerzien. Uiteraard was Siel in haar nopjes bij het zien van al die bekenden en ze kon niet wachten om naar onze woning in Hasselt te trekken. Hier werden we verwelkomd door buurmeisje Naomi. Toen kon Siel haar dag uiteraard helemaal niet meer stuk.

De afgelopen twee weken werden gevuld met het uitpakken van de valiezen en het weerzien van reeds heel wat familieleden en vrienden. Etentjes, drankfestijnen, BBQ's en shoppingnamiddagen passeerden reeds de revue. Sinds vorige week donderdag is ook Tom gearriveerd. De tijd vliegt en zo besefte ik vanavond dat ik ook nog ergens een blog heb bij te houden :-).

Maandag vertrekken we voor een kleine week richting Italië. De zon zal daar hopelijk wel van de partij zijn!!! Want al zijn we dolgelukkig om iedereen terug te zien, toch verlangen we nu al naar een ochtend gevuld met warme zonnestralen. Ach ja, het gras is hoogstwaarschijnlijk altijd net iets groener aan de overkant.

Saartje, Sofie, Charlotte, Dina, Isabelle, Gregory en andere bekenden die ons nog niet zagen verschijnen in de afgelopen 18 dagen: nog even geduld! U wordt weldra gecontacteerd :-).

22:57 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-06-08

Iemants Qatar is een feit!

Zoals iedereen die ons een beetje kent intussen al wel weet, zijn wij werkzaam voor de firma Iemants NV uit Arendonk (zie link in de rechterkolom). De firma Iemants dacht er al langer over om een dochterbedrijf op te starten in het Midden - Oosten en dat werd meteen de hoofdopdracht voor Tom sinds augustus 2007.

Het werd ons al snel duidelijk dat je in Qatar niet zomaar even een kantoortje kan huren en een bedrijfje uit het niets kan oprichten. Neen hoor, eerst heb je een commerciële licentie en registratie nodig. Op de aanvraag moet je dan het adres van je toekomstig kantoor invullen, maar om een kantoorruimte te huren vragen ze wel het nummer van je licentie. Je begrijpt het al: de administratieve knoop in Qatar is nog moeilijker te ontwarren dan deze in de Belgische wetgevingen :-).

Maar hoe begin je er dan aan? Uiteraard door eerst heel wat opzoekingswerk te doen en lokaal je netwerk zo goed mogelijk uit te bouwen. Ik ga hier natuurlijk niet alle bedrijfsgeheimen uit de doeken doen, maar zoals altijd was de praktijk absoluut niet te vergelijken met de mooi uitgeschreven theoretische handleiding.

We kiezen daarom maar voor het relaas van de oprichting in een waterval van woorden: aankomst Qatar - networking - hulp zoeken - aanvraag invullen - aanvraag indienen - kantoor zoeken - Arabische vertalingen - meer bewijsstukken aanvoeren - geduld hebben - aandringen - documenten laten erkennen door ambassade in België - opnieuw vertalingen - bijna onmogelijke vragen voor extra bewijzen - banken zoeken - druk zetten via uitgebouwd netwerk - honderden telefoontjes en mails - onbetaalbare hulp van Fons - nog meer documenten - laatste loodjes - nog enkele daagjes geduld - enkele weekjes worden enkele maandjes - Inshallah - dossier is aanvaard - wachten op de Minister - Minister is eindelijk in het land - dossier is zoek - paniek - nog even doorbijten en dan.... het verlossende mailtje: "I'm pleased to attach copies of the chamber of commerce certificates and commercial registration for Iemants.  Like the Ministerial Resolution, the commercial registration is only in Arabic; translation to follow."

Dit mailtje werd gevolgd door een welgemeende 'yes!' en onmiddellijk werd het lokaal netwerk ingeschakeld om toch al maar even voor een vertaling te zorgen. Even kwam 'Murphy' nog piepen, toen bleek dat de licentie een verkeerde nationaliteit vermeldde: Mr. Tom Coosemans was ineens gebombardeerd tot Brits staatsburger! Opnieuw even paniek, want misschien was die Minister intussen weer het land uit, maar de paniek bleek ongegrond. Sinds enkele dagen beschikken we eindelijk over het juiste document. Nu kan het echte werk beginnen!

Het zit even goed mee deze week, want Tom heeft ook nog eens grond gevonden om de productiehal te monteren. Zo'n 20 kilometer buiten Doha en volgens Tom een prachtig stukje Qataars land. Sinds gisteren hebben we ook een PO Box voor Iemants Qatar. En vandaag werd de telecommunicatie voor ons kantoor aangevraagd (inderdaad ja, dat kantoor dat Iemants reeds huurt van februari :-)).

Het gaat nu allemaal heel snel en het is nog drukker dan voordien, maar we voelen ons nog meer in onze nopjes dan enkele weken geleden. Naast al die bureaucratie zijn er natuurlijk ook nog de lopende projecten. Zoals eerder vermeld kunnen we gelukkig rekenen op de hulp van ons krachtige Qatar-team. En als alles goed gaat is er binnenkort weer versterking op komst.

Alle post mag voortaan verstuurd worden naar Iemants Steel Constructions Qatar, PO 24496, att: Tom Coosemans, Doha, Qatar.

De rest van de afgelopen week werd gevuld met:

  • Tandartsbezoeken voor Tom
  • Shop-plezier voor de hele familie
  • Een gezellige House warmings - BBQ bij Pierre en Sandrine. Ook Mieke, Koen en François waren van de partij.
  • Een partijtje golf op vrijdagochtend. Tom heeft de golf-microbe te pakken en het is menens hoor! Maar hij heeft het ook dubbel en dik verdiend!
  • Het golfen werd afgesloten met een heerlijk ontbijt bij Pierre en Sandrine.
  • Feestvieren omwille van het excellente rapport van onze lieve dochter. Wat zijn we fier op onze drie-jarige kleuter :-). Uiteraard is er nog geen sprake van punten, maar volgens de nota's van miss Roshini voldoet Siel aan alle ontwikkelingsdoelstellingen, ze is beleefd, creatief, sportief aangelegd, houdt van fantasiespelen, heeft een sterk karakter, maar is ook erg hulpvaardig naar anderen toe. Het was een plezier om haar in de klas te hebben! Met deze magische woorden eindigt de zaligmaking van onze dochter en als ouders ga je dan toch een beetje zweven hé :-).

Ondertussen is het nog maar veertien daagjes aftellen. Via telefoontjes met diverse familieleden kregen we te horen dat ons welkomstcomité in België al aardig bemand is :-).

Tenslotte nog even een berichtje voor de hele familie Ferson. Wij wensen jullie enorm veel moed, sterkte en hoop. Al zijn we momenteel heel ver weg, jullie zijn toch heel erg in onze gedachten aanwezig. Wij duimen mee voor het herstel van papa Guy. Veel liefs, Kim, Tom, Siel en Cas.

18:51 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

08-06-08

L(i)eve papa

Vandaag viert België vaderdag. Tot vandaag dacht ik dat dit overal ter wereld op dezelfde dag gevierd werd, maar dat blijkt dus niet zo te zijn! Vaderdag ontstond in de Verenigde Staten van Amerika en werd daar in 1972 officieel erkend door President Nixon. Vanaf dat ogenblik werd afgesproken dat vaderdag zou gevierd worden op de derde zondag van juni.

Uiteraard wordt zo'n (commercieel) feest al vlug overgenomen door andere landen. Maar liefst 14 landen besloten zomaar eventjes de datum te veranderen. Hieronder ook België. Maar we gaan nog een stapje verder, want de provincie Antwerpen viert vaderdag blijkbaar zelfs niet op de tweede zondag van juni, maar op 19 maart. Begrijpen wie begrijpen kan.

Soit, als 'Limburger en Wereldburger' vieren wij dus vandaag vaderdag. Bij deze: 'Van harte proficiat aan alle vaders die dit lezen, ook de vaders in spé...

En uiteraard een extra speciale vaderdag voor Papa 'Tom', Papa 'Bon' en Papa 'Opa'.

Bedankt dat jullie zo'n lieve papa's zijn!

Veel liefs,

 Kim, Siel en Cas

18:57 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-06-08

Olympische zomerspelen 2016 NIET in Qatar

Het vonnis is geveld en zal ongetwijfeld hard aankomen voor de Qatari. Ze hebben er nochtans de centen, de ingesteldheid  en de infrastructuur voor. Het Internationaal Olympisch Comité doorprikte vandaag de olypische droom voor Qatar. Chicago, Madrid, Tokyo en Rio de Janeiro strijden verder voor de uiteindelijke organisatie. De Qatarese overheid neemt het wel zeer sportief op en wenst de overblijvers alle succes toe: http://www.doha2016.org/en/   Ik ben er zeker van dat we hier nog van zullen horen in de komende jaren/kandidaatsstellingen en ooit zal het hun wel lukken. Kop op Qatar!

Het is alweer juni intussen en we zijn voor de verandering nog maar eens geveld door een virale infectie op de luchtwegen. Hoogstwaarschijnlijk door de hitte buiten in combinatie met de  - vaak veel te koud afgestelde - airco's binnen. Enkel Cas ging op doktersvisite en daar werd gelukkig vastgesteld dat het om een virus ging. Geen antibiotica dus, wat bij een bacterie hoogstwaarschijnlijk wel het geval zou geweest zijn (zeker hier in Qatar). Over het gebruik van die antibiotica  - waar ik sowieso al geen voorstander van ben - vond ik trouwens een interessante tekst. Ik plaats weer even een linkje: http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art...

Enfin, we hebben nog even tijd om ons immuunsysteem aan te sterken en dan zien jullie ons binnen 26 dagen ongetwijfeld kiemvrij landen in Zaventem.

Tom zit momenteel in Abu Dhabi tot donderdagavond. Vrijdag volgt dan nog een tripje naar Bahrain en in het weekend wordt het ook nog vrij druk. Gelukkig hebben we sinds kort versterking van Dominique. Hij is goed aangekomen en reeds aangepast aan de temperaturen die nu toch stilletjes boven de 45°C stijgen. Maar de komende dagen gaat hier weer een paar graadjes vanaf. Op 9 juni zou het zelfs maar 41°C worden, goed hé :-).

Voor de rest niet veel nieuws vanuit Qatar, maar wel fijn nieuws voor ons gezin. We dachten er al enige tijd over om een kindje uit een vierdewereldland financieel te sponsoren. Vorige maand ging ik dus op zoek naar een eerlijk project. Uiteindelijk konden we ons helemaal vinden in de ideologie van 'vzw De Gambiavrienden'. Sindsdien is het zeer snel gegaan. Vorige week kregen we het nieuws dat Elizabeth aan ons werd toegewezen. We kregen ook al een fotootje doorgemaild van deze vier-jarige meid. De Gambiavrienden sturen ook elk jaar een container naar Gambia, uiteraard :-). Hiervoor zijn ze op zoek naar zeer specifieke dingen. Misschien heeft u thuis nog iets bruikbaars staan? Kijk dan zeker eens op hun website: http://users.telenet.be/VZW-DeGambiavrienden/

In de container is er ook nog plaats voor een postpakketje aan het sponsorkindje. Wij zijn dus druk op zoek naar nuttige spulletjes die we kunnen toesturen aan Elizabeth. Op ons lijstje staat intussen: school - en knutselmateriaal, tandpasta en tandenborstel, een mooie kralenketting met haar naam, een sobere foto van ons gezin, pleisters en een rugzakje. Als er nog iemand een goede tip heeft, laat het ons aub weten.

Ik ben ontzettend blij dat we deze stap gezet hebben. In de eerste plaats omdat we natuurlijk Elizabeth's familie helpen bij het bekostigen van het schoolgeld, maar anderzijds omdat ik zo op een tastbare manier aan onze kinderen kan uitleggen dat er in onze wereld spijtig genoeg ook armoede bestaat. Ik vind het in elk geval belangrijk dat mijn kinderen naastenliefde leren ervaren vanop heel jonge leeftijd. Elizabeth heeft ook de leeftijd van Siel, dus dan kunnen ze een beetje 'samen opgroeien'. Kortom, we voelen ons er goed bij.

Vandaag geen foto's, om de simpele reden dat ik er geen meer getrokken heb :-).

20:07 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-05-08

We zijn in ons nopjes!

 Het is ondertussen meer dan 250 dagen geleden sinds we voor het eerst voet zetten op Qatarese bodem. Een avontuur waarvan we niet zeker wisten wat we konden verwachten en gelukkig bevalt het ons super. We genieten van het werk, de zon, de cultuur, de natuur, de nieuwe mensen in ons leven; maar vooral van elkaar. Elke dag beseffen we meer en meer hoe gelukkig we ons mogen prijzen in deze situatie. Daarom zijn we in onze nopjes!

Gelukkig merken we dat onze dierbare familie en vrienden deze situatie ook goed verteerden. De contacten zijn uiteraard veranderd, maar we weten wat we aan elkaar hebben. Dankzij deze weblog kunnen we onze dierbaren op de hoogte houden van onze belevenissen en we merken dat zij er echt plezier aan beleven. 'Big Brother is watching' en liet ons verstaan dat het weer even geleden is sinds ons laatste bericht. Maar wanneer je het zo naar je zin hebt, dan vliegt de tijd. En dan verlies je de tijd ook wel eens uit het oog :-). De reacties op de blog, via mail, via skype en telefoon, tonen aan hoe zeer jullie ons dit nieuwe leven gunnen. En dat doet ons uiteraard veel plezier. Neefje en petekind Lukas heeft er zelfs voor gekozen om een spreekbeurt te houden over 'zijn familie in het Midden-Oosten'. Lukas, we zijn er zeker van dat jij dit supergoed zal doen en vinden het fijn dat wij het onderwerp van jouw spreekbeurt mogen zijn. Daarom zijn we in ons nopjes!

De afgelopen 14 dagen is er hier uiteraard weer het één en het ander gebeurd. Tom overwon een keelontsteking met snotvalling! Ik overwon een buikgriepje. Siel overwon de toch wel saaie vakantiedagen, mede dankzij het geweldige poppenhuis dat we van Caroline te leen kregen. Urenlang is ze zoet met de rollenspelen en de inrichting van dat mooie houten huis. Siel is dus ook in haar nopjes! Cas tenslotte stapt nu zo goed rond, dat hij zijn eerste schoentjes kreeg. En al was het even wennen, nu is ook hij helemaal in zijn nopjes!

Ons sociaal leven stond intussen ook niet stil. De wekelijkse aquafitsessie, het bedankingsetentje van DSA, het bezoek van Suraya, de speelnamiddag bij Lotte en Senne, de koffie-ochtend met de dames van de DSA, het superleuk Japans etentje met Koen en Mieke, de kennismakingen met de andere bewoners van onze compound, het uitstapje naar de Zoo, .... Al deze ervaringen deden ons deugd en staan in ons geheugen gegrifd. Daarom zijn we in ons nopjes!

Binnenkort komen we weer even de Belgische lucht opsnuiven. Tijd voor familiebezoekjes, etentjes, vakantie, BBQ's, quality-time. Nog 35 dagen en het is zover. Ook daarom zijn we in ons nopjes.

100_6304

 

100_6302
100_6310

100_6318
100_6349

20:18 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-05-08

Het feest kan beginnen....

Feest? Waarom? Wel, onze lieve Tammy mag vandaag weer een extra kaarsje uitblazen. Uiteraard heben we vandaag dus even een telefoontje naar België gedaan, maar Cas wil zijn meter toch ook verrassen met volgend portret:

 47

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tammy geniet van je verjaardag en laat het komende jaar alleen maar leuke en liefdevolle gebeurtenissen in het verschiet hebben. 

Gisteren was het uiteraard feest voor alle moeders. Bij deze dus een dikke proficiat voor alle (toekomstige) mama's die wij kennen. Mijn moederdag begon eerlijk gezegd in mineur. Tom was 's ochtends al erg vroeg vertrokken naar Abu Dhabi. Zoals altijd maakte ik Siel klaar om naar school te gaan, smeerde de boterhammetjes en maakte de boekentassen en ging dan onze Cas wakker maken. Zijn ogen stonden wat glazig en ik voelde meteen dat hij koorts had. inderdaad, de thermometer gaf 39° C aan. Cas bleef bijgevolg thuis, dus had ik twintig extra minuten om Siel klaar te maken. Om 6u.50 wou ik mijn (vervang)wagen starten, maar helaas zonder resultaat. De eerst volgende taxi was pas beschikbaar om drie uur in de namiddag, dus bleef Siel noodgedwongen ook thuis. Gelukkig was het zondag en dan kunnen we op Carolina rekenen voor de wekelijkse grote schoonmaak. Godzijdank vond ze het niet erg om tussendoor ook op de kindjes te passen, want er moest uiteraard ook nog gewerkt worden.

Zoals altijd, komt alles uiteindelijk toch weer op zijn pootjes terecht. Cas had ook vandaag nog wat koorts en een loopneus. Maar vanavond was hij al stukken beter, dus kan hij morgen misschien weer terug naar de opvang? Tom kwam gisteravond laat terug van Abu Dhabi en speelde vandaag - tussen de leveranciersbezoeken door - taxi voor Siel. En last but not least. Na alle problemen die we al kenden met mijn huurwagen, hebben we besloten om het contract met die verhuurfirma stop te zetten. Eén dezer dagen zal ik dus hopelijk op een veilige manier Doha onveilig kunnen maken :-).

Gelukkig waren er ook ontspannen momenten. Zo hebben we genoten van een BBQ-avond met Koen, Mieke en hun superbrave kinderen Lotte en Senne. Die mogen meer komen :-).

Verder heeft de aquafit  - zoals voorspeld werd in het vorige bericht - een staartje gekregen. Voortaan ga ik op woensdag samen met een negental andere dames sporten in het zwembad van de Messila-compound.

De afgelopen week verliep voor de rest rustig en aangenaam. Aangezien de temperatuur hier langzaam stijgt tot zo'n 40°C, heben we voor Cas een UV-zwempak aangeschaft. Kijk zelf maar hoe stoer onze jongen hiermee is...
Siel beschermt zichzelf dan weer met een fris zomerhoedje en mama's zonnebril.

We horen ook heel wat zomerse berichten uit België. Met die heerlijke temperaturen van 28°C hebben jullie ook eindelijk de zomerkleren en hoedjes uit de kast kunnen halen. Wij hopen dat dit zomerplezier nog enige tijd mag blijven duren en vragen met aandrang om de zon toch zeker te reserveren in België van 1 juli tot 31 augustus. Ik vermoed dat de meesten onder jullie deze wens wel ondersteunen, niet? Wij wensen jullie allemaal veel zongenot en terrasjesplezier.

100_6276

 

100_6278
100_6283
100_6295

19:08 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-05-08

Een weekje in Qatar

Wat gebeurt er zoal tijdens een doorsnee week in Qatar?

Donderdag 24 april was er een Aquafit-activiteit van DSA. De nieuwe manager van de Ezdan club is namenlijk van Nederlandse origine en was zo vriendelijk om alle leden van DSA uit te nodigen voor een gratis sportdag. De eveneens Nederlandse Anieke besloot dit te koppelen aan een Aquafitsessie. Dit leek me erg leuk en ik wil al langer terug wat aan sport doen, dus greep ik deze kans met beide handen. Uiteindelijk waren we met zes sportievelingen voor deze unieke ervaring in een openluchtzwembad midden tussen de wolkenkrabbers van Doha. Ik kon uiteraard geen foto's trekken met natte handen, maar neem even een kijkje op http://www.ezdanhotels.com/, dan zien jullie wat ik bedoel.

Vrijdag 25 april werden we door de ouders van Suraya uitgenodigd voor een woestijntrip richting Inland Sea. We spraken af in Mesaieed en kwamen tot de ontdekking dat we met een groep de woestijn zouden intrekken. Pierre was ook van de partij, net als de Nieuw-Zeelandse Paula, haar echtgenoot en zonen Mason en Oliver. Paula kende ik reeds van aan de schoolpoort. Mason bleek met zijn zestien maanden een ideaal speelkameraadje voor onze Cas en Siel had een ontzettend leuke dag in het gezelschap van haar beste vriendinnetje. De overige woestijntrippers waren drie Franse koppels, die ook zeer leuk gezelschap bleken te zijn. Een superleuke dag dus, die zeker voor herhaling vatbaar is.

's avonds nodigden we Pierre uit voor een BBQ bij ons thuis. Zijn echtgenote Sandrine en hun drie kinderen genieten momenteel van een deugddoende vakantie in België.

Zaterdagmiddag trok ik met Siel en Cas naar de Compound van Suraya's ouders voor een BBQ aan het zwembad. Buiten Pierre en Tom waren alle deelnemers van de woestijntrip aanwezig. Tom vond rond 13u.30 toch nog een gaatje in zijn drukke agenda om voor twintig minuten zijn benen onder tafel te schuiven :-).

Dinsdagnamiddag was Siel uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van haar Belgische klasgenootje Florence. Isabelle (de moeder van Florence) zorgde voor een superleuke party vol spelletjes, cadeautjes, een zoektocht en tenslotte het verorberen van de zelfgebakken cake,... Ondertussen weet ik dat het hier in Qatar de gewoonte is dat de ouders ook blijven tijdens de feesturen, dus ik had een gezellige babbel met de volwassen aanwezigen.

Gisterenavond nodigde Tom Pierre uit voor een dinner in het Al Sharq Resort. Hij ging hier vorige week eten met een andere zakenrelatie en was danig onder de indruk. Sandrine kon er spijtig genoeg niet bijzijn, want ze vliegt pas vandaag terug richting Qatar. We moeten dit dus zeker nog eens overdoen :-). Het is dan ook de moeite waard. Bij een gezellige babbel genoten we van een koude schotel van oesters, kreeft, krab, scampi's, .... Meer info via volgende link: http://www.sharqvillage.com/

Vanochtend tenslotte is Tom vertrokken voor een meeting in Bahrain. Vanavond zal hij terug thuis zijn en intussen geniet ik samen met de kindjes van onze vrije dag. Cas is doodop van al dat stappen en ligt nu heerlijk te slapen. Siel kijkt intussen naar haar favoriete DVD van dit ogenblik: "K3 en het ijsprinsesje".

Wanneer Cas wakker is gaan we fijn wandelen/fietsen en misschien ook zwemmen in de compound. De zon is vandaag niet echt van de partij, maar het is zeker warm genoeg! Momenteel zo'n 35°C en het is pas half tien. Vanmiddag trekken we dan richting Carrefour voor de wekelijkse boodschappen.

Voor de geïnteresseerden: binnen 58 dagen vertrek ik samen met Siel en Cas richting België voor een vakantie van 2 maanden. Tom volgt van 14 juli tot 6 augustus.

100_6118

100_6125

Cas stoort zich niet aan het gehobbel door de duinen!
100_6133
100_6137

Saudi - Arabië
100_6141

Verkoeling onder de shelter van Pierre.
100_6148
100_6152
100_6156
100_6164

A big crab!!!!
100_6165
100_6169
100_6194
100_6200
100_6203
100_6204
100_6206

Siel  en haar klasgenootjes Valeria, Katie en Sven
100_6210
100_6219

Papa vertrekt naar Bahrain
100_6220
100_6226

09:58 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-04-08

Cas kan........

LOPEN...

Vandaag, precies 14 maanden en drie dagen na zijn geboorte, zette onze jongen zijn eerste pasjes. Een gebeurtenis waar we nu toch al enige tijd naar uitkeken. Vooral omdat Siel haar eerste pasjes reeds na 10 maanden zette. Zo zie je nogmaals dat elk kind uniek is. Wat zijn we fier op onze jongen.

Uiteraard laten we jullie meegenieten. Verder mogen jullie ook een kijkje nemen in onze nieuwe woning. Jaja, jullie zien het goed. Tom heeft eindelijk zijn LCD-TV gekregen. Na vijf jaren ben ik eindelijk gezwicht...

Tenslotte nog even melden dat ik ook foto's aan het vorige bericht heb toegevoegd.

 100_6093

100_6094
100_6096
100_6107
100_6106
100_6112
100_6116
100_6099
100_6110
100_6114
100_6115
100_6104
100_6105
100_6102

21:37 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-04-08

We moved to a house with a 'trep'

Alweer zestien dagen geleden sinds mijn laatste verslag. Het lijkt kort, maar er is zoveel gebeurd. Eerst en vooral was er uiteraard het bezoek van mijn liefste Tammy en Joeri. Ze landden op 7 april veilig en wel op Qatarese bodem en werden meteen onthaald met een heerlijke Baileys en een fris pintje bier. Uiteraard kregen ook zij de Souqs, de shoppingmalls, de Corniche, de zee en duinen, de school van Siel, de opvang van Cas en de kamelenmarkt te zien. Tom en Joeri leefden zich uit op de quads en Tammy genoot met volle teugen van het zonnetje. Lekker ontstressen noemt dat dan!!!

Tom vertrok tweemaal naar Abu Dhabi. In tussentijd verkregen we de sleutel van onze nieuwe woning in de Al Faisalya Compound en maakten we Tom wijs dat we echt pas konden verhuizen wanneer hij terug in Qatar was. Maar uiteraard hadden we heel wat anders in petto. Vol goede moed pakten we al de huisraad in en reden enkele keren heen en weer tussen de twee huizen. Normaalgezien zou Tom terugvliegen naar Qatar op 15 april om 21u.

Diezelfde dag rond 14u. was de verhuis een feit en trokken we even naar het zwembad voor een verfrissende en ontspannende duik. Dat was echt wel nodig, want de temperatuur loopt hier stilletjesaan op naar een temperatuur van 36°C. Rond 16u. belde Tom om te vragen waar we waren. Wel, aan het zwembad natuurlijk. Uiteraard dacht Tom aan het zwembad van Samrya Gardens. Wij verkneukelden ons aan het feit dat we wel beter wisten. Wat zou hij verrast zijn.... Maar de verrassing kwam ditmaal toch wel uit een heel andere hoek. De man des huizes was namenlijk zelf in een verrassende bui en besloot dus een vlucht vroeger naar huis te nemen. Surprise, surprise voor Tammy en Joeri toen Tom plotseling aan het zwembad van Al Faisalya stond. We moeten er wel even bijvertellen dat hij eerst in onze vorige woonst stond, die op dat moment al volledig leeg was. Zijn Qatari Riyal viel toen bleek dat het bedje van Cas verdwenen was. Beide verrassingen waren in elk geval geslaagd en die avond sliepen we als roosjes in onze nieuwe bedden. Lieve Tammy en Joeri, nogmaals bedankt voor de onbetaalbare hulp bij de verhuis, het demonteren en monteren van de bedden en tuintafel, de hulp bij de inkopen, .... GEWELDIG, echt waar!

De volgende avond hielden we een supergeslaagde BBQ en even later zat de (werk)vakantie er alweer op voor Tammy en Joeri. Maar Tammy heeft al laten weten dat er zeker nog een reisje naar Qatar zal komen...

Siel is in de wolken met haar nieuwe huis. In school had ze doodleuk verteld dat ze 'a new house with a trep' had. Ik wist absoluut niet wat een Trep was tot miss Roshini het in de juiste context plaatste. 'The trep' was een trap. Tja, 'stairs' zal nog niet in haar woordenboek gestaan hebben :-).

En ook Cas leeft zich uit op de 'trep'. Lieve grootouders, niet getreurd. Het is een veilige 'trep' met brede treden.

De komende weken staat er nog heel wat op het programma: morgen is het environmental day op school, donderdag ga ik mijn spieren samen met DSA losgooien tijdens een aquafit-sessie, vrijdag trekken we met Suraya en haar ouders richting woestijn, 29 april is Siel uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van haar Belgische klasgenootje Florence, 16 mei is er een etentje met DSA waarvoor er ook nog heel wat moet geregeld worden,... Een druk programma dus, maar zo hebben we het graag.

Werkgerelateerd verloopt ook alles prima. Al wacht Iemants Qatar nog steeds op de 'Commercial License'. Dus hebben we nog steeds geen internet in ons kantoor en werken we noodgedwongen nog steeds van thuis uit. Maar dat zal hopelijk niet meer lang duren.

We hebben prachtige foto's van onze kroost in bad, de vakantie met Tammy en Joeri, de DSA-uitstap naar Fuwairit-beach en Tom zijn nieuwe hobby: snorkelen .... Nog even geduld voor de foto's van ons kersverse huis, want het fototoestel ligt in Tom zijn wagen en Tom is momenteel naar een zakendinner. Ik probeer er morgen tijd voor te maken.

Slaapwel, lieve lezers! 

100_6002

100_6005
100_6011
100_6016
100_6047
100_6051
100_6052
100_6055
100_6057
100_6060
100_6066
100_6073
100_6076
100_6079
100_6080

20:22 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-04-08

Qatar warmt langzaam op

Ik vernam reeds van verschillende Belgen dat er tot voor kort sneeuw lag in België. Dit lijkt voor ons zo onwezenlijk. Vooral omdat de temperatuur hier al een aantal weken op regelmatige basis boven de 30°C stijgt? Goed insmeren is dus de boodschap en overdag wordt er al best wat afgepuft door de familie Coosemans. En vorige week eveneens door de familie Desadeleer.

Zoals ik reeds vermeldde in een vorig bericht, kwam vorige week onze nieuwe collega Dominique samen met zijn gezin Qatar verkennen. Zijn echtgenote - Martine - en kinderen - Joyce en Leroy - bleven exact vijf dagen. Voldoende tijd dus voor om de verschillende aspecten van Qatar te tonen: natuur (zee en duinen), cultuur (souqs), avontuur (crossen met de quads), authenticiteit (de kamelenmarkt), romantiek (Doha by night) en fashion (verschillende shoppingmalls). Ga gerust eens een kijkje nemen op hun weblog: http://dominique-en-martine.skynetblogs.be/ Hier vind je een uitgebreid verslag terug van hun bezoek aan Qatar. En Martine, geen dank hoor. Ik vond het een plezierige week en heb dankzij jullie ook het West Bay-district van Doha leren kennen :-).

Maandag zijn Martine, Leroy en Joyce terug richting België gekeerd. Dominique is hier uiteraard op werkverkenning en dan heb je niet alles gezien op vijf dagen. Hij blijft nog in Qatar tot 21 april.

De rest van de week was rustiger met heel wat werkgenot in de voormiddagen en  zwemplezier in de namiddagen. Woensdag werd Siel uitgenodigd om te gaan spelen bij haar schoolvriendinnetje Suraya. Dit is zeker voor herhaling vatbaar. In mei is er terug schoolvakantie en zal Suraya eens bij ons komen spelen. Maar dat zal niet in Samrya Gardens, onze huidige compound zijn. Ja, jullie hebben het goed begrepen...

Omstreeks midden april zullen we namenlijk verhuizen naar onze nieuwe woonst in de Al Faisaliyah Compound. Hoofdreden voor deze verhuis is het feit dat ik sinds de verhuis van Siel haar school vaak meer dan een uur onderweg ben om de kindjes weg te brengen. Onze nieuwe woonst ligt op vijf minuutjes rijden van de school en bovendien ook dichter bij de Carrefour. Twee vliegen in één klap dus! Tijdens één van de volgende berichten krijgen jullie zeker foto's te zien van ons nieuwe huis.

Donderdagavond organiseerde Tom een etentje voor al het Iemants-personeel in Qatar. Informele contacten zijn tenslotte ook belangrijk èn goed werk moet op tijd en stond beloond worden. Iedereen genoot van het lekkere eten in Chili's en nadien zakten we bijna allemaal af naar de Rydges. Tegen twaalf uur keerden Tom en ik huiswaarts om Carolina af te lossen.

Vrijdagavond deden we al opnieuw beroep op onze fantastische babysit. Ditmaal voor de house warming & birthday party van Bart Lismont en zijn echtgenote Régine. Tom leerde deze Limburgers reeds een tijd geleden kennen tijdens het bezoek van Prins Filip aan Qatar. Aan de ingang van hun compound aan de prachtige Lagoon stonden we op de lijst aangeduid als 'No Shell-genodigden'. Best wel grappig.

Op het feestje ontmoetten we heel wat bekenden: Rob & Marjorie, Roos & Dmitri en Lucy & Steven. Daaruit komen altijd leuke en interessante gesprekken naar voren. Maar zo'n feestje is uiteraard ook de ideale gelegenheid om weer andere expats te leren kennen. Zeer aangename gesprekspartners waren Emmanualle, Monique,Ann en Günther. En tenslotte natuurlijk ook Bart & Régine en hun familieleden die deze week op bezoek waren vanuit het oude vertrouwde Limburg. Kortom, we hebben erg genoten van de gastvrijheid en het feestje dat tot in de puntjes verzorgd was!

Ondertussen maken we ons op voor de komst van Tammy en Joeri. Siel blijft maar zeggen: "Tammy komt en ik ben haar gekke doos". Cas doet plotseling precies nog meer moeite om te leren stappen. Tja, hij zal zijn Meter willen imponeren hé. En ikzelf zit zoals een klein kind de nachtjes af te tellen. Tenslotte vinden we het reuzeleuk dat zoveel mensen de moeite doen om ons eens een bezoekje te brengen. We weten uiteraard dat dit niet evident is, maar willen toch nog even benadrukken dat onze - binnenkort nieuwe - deur altijd voor iedereen openstaat...

 

16:41 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-03-08

Mabrook, Mabrook, Mabrook!


Voor de geïnteresseerden: Mabrook is het Arabische woord voor Proficiat en tegenwoordig hebben wij heel wat 'mabrooks' uit te delen! We zullen er eens invliegen...

Proficiat aan:

Lien voor haar zesde verjaardag!

Jan en Ina voor hun blijde nieuws...

Isabelle en Dries voor de geboorte van Karsten

Lukas voor de goede punten. Anouk en Lotte uiteraard ook hé :-)

Kathy en Steven voor de geboorte van Imani

Wim en Annekatrien voor hun kadootje dat ze verwachten rond 2 september

Peter en Tine, die hun 2de kapoen mogen verwelkomen rond 26 september

Tammy voor haar nieuwe uitdaging in Brasserie Tinto

En aan iedereen die we vergeten, maar die ook een proficiat verwacht..........zeggen wij in koor.............

gefeliciteerd

 

20:15 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-03-08

Reisverslag Qatar

100_5817
Nona en Anita kwamen aan in Qatar op zondagavond 9 maart voor een vakantie vol zon, cultuur, familie, avontuur en natuur. En nu zitten die dames hier al moe, maar voldaan in de zetel te wachten om huiswaarts te keren. De tijd is omgevlogen. Het was voor hun een indrukwekkende kennismaking met onze tweede thuis. We laten jullie even meegenieten van het drukke programma van de afgelopen 12 dagen.

Aangezien ik elke ochtend ook nog dien te werken, trokken de dames na het ontbijt richting zwembad. Ik kon ze pas terug verwachten tegen 12u., wanneer het tijd was om de kindjes te gaan halen op school en in de kinderopvang. Wat was Siel blij en verrast om haar Nona te zien aan de school! Van Anita kreeg Siel een prachtig prinsessenkleed, dus toen kon haar geluk helemaal niet meer op.

In de namiddag stond er steeds een uitstap op het programma. Zo trokken we naar shoppingmalls, de Zoo, de kamelenmarkt, het vissersdorpje Al Khor, de duinen en zee in Messaieed, de Corniche voor een mooie wandeling, de gloednieuwe eerste Katholieke kerk van Qatar en de authentieke 'Souq Waqif'. Dit laatste was voor mezelf echt wel een hoogtepunt in de afgelopen  dagen. Ik had hier erg naar uitgekeken en was uiteraard blij met het aanbod van Ilse om ons rond te leiden in de Souqs. Ilse kende heel wat achtergrondinformatie en wist ons de leukste plekjes aan de duiden. We vonden het zo interessant dat we enkele dagen later nog eens terugkeerden.

Hilarisch was het bezoek aan de Kerk vanochtend. Nona, Anita, Cas en ikzelf ondernamen enkele dagen voordien reeds een poging om tot bij de Kerk te raken. Deze Kerk ligt echt in het midden van de woestijn en er is geen sprake van een deftige weg. Tijdens onze eerste poging geraakten we bij de Kerk, die nog omgeven was door een werfschutting. Maar de ingang konden we gek genoeg niet vinden, dus keerden we toch ietwat teleurgesteld huiswaarts in het schemerdonker. Vanochtend ondernamen we een nieuwe poging met Tom als chauffeur. Blijkbaar was er net een misviering gepland én bovendien kon men de kruisweg bewandelen. Het is tenslotte de 'goede week voor Pasen'. Een drukte van jewelste dus en bijna onmogelijk om er te geraken. Maar het is ons gelukt en het was zeker en vast de moeite.

We lieten onze bezoekers ook uitgebreid kennismaken met de plaatselijke keuken. Zo benutten we enkele keren de maaltijd in de foodcorner van de shoppingmall, maar lieten we ook eten thuisbezorgen. De culinaire hoogtepunten waren het dinner in het panoramisch restaurant van het Sheraton-hotel en het etentje van gisterenavond in de Souq Waqif. Hier kozen we allevier voor een typisch gerecht uit het Midden-Oosten: 'Baby camel with saffran rice'.  Eventjes de knop omdraaien bij de gedachte aan wat er op je bord ligt, maar het was heerlijk! En tenslotte zijn de Arabian Camels (dromedarissen) hier even talrijk aanwezig als de konijnen in ons thuisland....

Nona en Anita werden hier ook een beetje aan het werk gezet. Zo hielpen ze mee om de DSA-paasactiviteit voor een kleine 50 Nederlandstalige kinderen in goede banen te leiden. Minder prettig was hun rol als privé-verpleegsters voor ons gezin. Tijdens hun bezoek werden Tom, Cas en ikzelf geveld door een Bronchitis. Ook Siel kende wat koortsige dagen, maar we zijn bijna allemaal genezen. Enkel Tom ondervindt nog hinder, maar we hopen dat dit ook vlug opgelost zal zijn. Positief aan deze ervaring is het feit dat we nu eindelijk een dokter hebben in Qatar én dat onze huisapotheek bijna vervijfvoudigd is :-).

Er zijn ongetwijfeld ervaringen die ik hier vergeet te noteren, maar degenen die Nona en Anita kennen, mogen zeker een uitgebreid reisverslag aanhoren in de komende weken/dagen. Hieronder volgt een zeer uitgebreide foto-reportage van hun bezoek...

SPA51266

100_5825

SPA50891

SPA50944

SPA50932

SPA50936

SPA50939

SPA51021
SPA51031

SPA51204

SPA51175

SPA51154

SPA51168

100_5880

SPA51292

SPA51294

100_5838

100_5839

100_5845

100_5850

100_5853

100_5855

SPA51105

SPA51115

SPA51118

SPA51360

SPA51361

SPA51390

100_5898

100_5900

100_5901

SPA51261

SPA51401

SPA51412

SPA51416

SPA51413

SPA51446

19:46 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-03-08

Inshallah

Vanavond arriveren - hopelijk - mijn mama en Anita in Qatar. Waarom hopelijk? Omdat die twee jeugdvriendinnen er zelfs in slagen om tijdens een treinreis Antwerpen - Tongeren, het station van Tongeren te missen... :-).

We hebben een heel programma uitgewerkt met een bezoek aan de souqs, de zoo, de zee, de duinen, de Corniche, Doha by night, .... Het zullen dus drukke dagen worden, maar we kijken er enorm naar uit.

De afgelopen tien dagen stonden in het teken van werken, DSA en het gezin. Cas maakt de laatste weken enorme vorderingen. Hij begint - eindelijk - te stappen mbv een loopwagentje. Sinds vorige week kan hij wuiven en vanmiddag klapte hij ineens spontaan in zijn handjes. Dit werd op zoveel gejuich onthaald door Siel en mezelf, dat onze jongen sindsdien bijna niet meer opgehouden is met zijn applaus voor zichzelf.

Voor Siel was er de afgelopen week een oudernamiddag op school. Onze dochter doet het prima en werkt zeer goed mee. De kleuterjuf heeft ons wel aangeraden om ook thuis Engels te spreken. Maar aangezien we niet willen dat Siel 'het Vlaams' verleerd, hebben we besloten om alles zo veel mogelijk in de twee talen te zeggen. Vrij vermoeiend, maar we willen alleen maar het beste voor ons meisje.

Het werk verloopt voortreffelijk, al zijn we het woord 'Inshallah' een beetje beu gehoord. Bij elk telefoongesprek krijg je hier te horen: "je zal het hebben binnen een week, Inshallah". Dit woord betekent 'als Allah het wil' en Allah wilt volgens onze lokale zakenpartners precies niet zoveel doen wanneer het de bureaucratie aanbelangt. Maar de projecten waar Tom momenteel aan werkt, zitten op schema en dat is toch wel zeer belangrijk. Hij heeft het enorm druk, maar ik zal hem toch nog eens vragen om hier in het kort te komen neerpennen waar hij precies mee bezig is. Misschien volgende week, Inshallah :-).

De DSA organiseerde 29 februari een strandloop in 'Zekreet'. De rit naar dit mooie plaatsje in het Westen van Qatar, nam een goed anderhalf uur in beslag. Maar we kwamen voorbij een oude filmset 'FilmCity', waar een heleboel struisvogels rondliepen en nadien zagen we een prachtig natuurverschijnsel. Mooie krijtrotsen, waarvan sommigen zo uitgehold waren, dat je ze het best kan vergelijken met een reusachtige 'champignon'. Maar we waren onderweg naar de strandloop, dus er was niet zo heel veel tijd voor wat 'sightseeing'.

Eénmaal aangekomen op het strand was het tijd voor het loopwerk, maar niet voor ons. Wij hadden ons ingeschreven als toeschouwers. Spijtig genoeg stond er een zeer strakke wind, dus namen we na een uurtje reeds afscheid van de anderen en besloten rustig terug te rijden en dat natuurverschijnsel eens van dichtbij te gaan bekijken. Het was echt prachtig,.... Ik moet nog even wat opzoekingswerk doen, maar via Google kwam ik op een weblog terecht met mooie foto's: http://www.bugbitten.com/blogs/Asia/DIANANL/Zekreet.html

Op onze foto's moeten jullie nog even wachten, want net nu bleken de batterijen van mijn fototoestel leeg te zijn. Grrrrrr.... Gelukkig kon Tom wat foto's trekken met zijn GSM, maar die hebben we nog niet overgezet op onze computer.

Donderdagavond was er opnieuw een DSA-activiteit: "de mosselavond in Messaieed". Het was even afwachten of de Zeeuwse mosselen door de douane zouden geraken, maar donderdagochtend kwam het verlossende berichtje. De mosselen waren in het land! 's Avonds gingen we eerst Koen en Mieke ophalen en nadien vertrokken we naar de Al Banush Club in Messaieed.

De mosselen waren overheerlijk klaargemaakt door Bert, de Nederlandse kok van dienst. Hij koos voor een zeer geslaagde bereiding op basis van bier én wijn. We smulden dat het een lieve lust was... Er was namelijk twee kilo per persoon voorzien! Tel daar nog een voorgerecht en een dessert bij en je weet meteen wie deze week liever niet op de weegschaal gaat staan :-). Neen, het is niet Tom....

De foto's van de afgelopen 10 dagen zullen te bewonderen zijn in één van de komende berichten. INSHALLAH!

 

14:46 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Bedankt, Merci, Thank you...

Eerst en vooral willen we iedereen bedanken, die ons een reactie stuurde naar aanleiding van het artikel - over ons leven in Qatar - dat vorige week verscheen in Het Belang van Limburg.

De eerste tekenen van leven kwamen van de fiere grootouders en andere familieleden. Die hadden het artikel niet zo groot verwacht en wij eerlijk gezegd ook niet :-).

Dan enkele reacties van zeer goede vrienden. Saartje, geen nood hoor...We hebben nog geen plannen om hier eeuwig te blijven wonen. In de zomervakantie zie je ons weer verschijnen.

Verder kwamen we via het artikel in contact met oude bekenden en volslagen onbekenden. Heel leuk was de reactie van een Limburgs koppel waarvan de kinderen ook Siel en Cas noemen. En zeg nu zelf, het zijn niet meteen de meest voorkomende namen hé... Ellen, wat leuk dat je regelmatig komt meelezen op onze blog. Ik vond het fijn om je in de kerstvakantie nog eens te ontmoeten...

Wim en Sven waren dan weer enkele van die oude bekenden, die plots uit het niets kwamen opduiken. Ik vind het enorm leuk dat jullie de tijd namen om te reageren. Wim, ik weet nog wie je bent hoor! En Sven, bedankt voor de foto's van je geweldige gezin. Ik mail je binnenkort zeker nog eens terug. Rudi, ik moet van Tom laten weten, dat er hier zeer veel nood is aan volleyballers. Ik denk zelfs dat ze hier in Qatar niet weten hoe een volleybal eruit ziet! Misschien kan jij het hun komen uitleggen.

Tenslotte zijn er nog heel wat vrienden en familieleden van buiten de provincie Limburg, die blijkbaar niet in staat waren het Belang van Limburg te vinden. Tja, Tom repliceert hierop dat kwaliteit moeilijk te vinden is :-).

Rob, Leen en alle anderen: speciaal voor jullie heb ik getracht het artikel in de linkerkolom te plaatsen. Jullie zien hier een link, waarop je moet 'dubbelklikken'. Hopelijk lukt dit, indien het niet lukt, geef dan even een seintje. Via een medeblogger kreeg ik nog een andere oplossing aangereikt, maar hier krijg ik steeds een foutmelding. Toch bedankt voor je hulp, André... Indien iemand een makkelijke manier kent om een pdf-bestand op een weblog te plaatsen, dan hoor ik het graag.

En last but not least: Sylvia, moest je hier nog eens komen piepen. Bedankt voor de leuke babbel en het fantastische artikel. Dit blijft een mooi en tastbaar aandenken aan ons buitenlands avontuur.

14:01 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-02-08

Drukke dagen in Qatar!

Als ik me niet vergis is het intussen meer dan 10 dagen geleden sinds mijn vorige bericht. Uiteraard is er in tussentijd heel wat gebeurd.

Ten eerste is onze zoon één jaar geworden op 20 februari. Uiteraard hebben we dit gevierd, maar minder uitgebreid dan de verjaardag van Siel op 6 februari. Maar onze zoon kreeg op zijn verjaardag net wat meer knuffels en kusjes dan andere dagen... En hij is supertevreden met de tent met kruiptunnel die hij van mama en papa gekregen heeft. Net als Siel, kreeg Cas ook heel wat gelukwensen uit het verre België. Dit doet ons zeer veel plezier. Bedankt hiervoor!

Ten tweede is Siel dolgelukkig in haar nieuwe (verhuisde) school. Ze past zich duidelijk erg goed aan en lijkt het nog meer naar haar zin te hebben dan in de vorige school. De klas is dan ook wel veel ruimer en biedt zeer veel structuur aan aan de kleutertjes.

Ten derde hebben we met de DSA een carnavalsactiviteit in elkaar gestoken, die prima verlopen is.

Ten vierde zijn we met de DSA druk bezig om een paasspeurtocht klaar te stomen voor alle nederlandstalige kinderen in Qatar.

En nu een verrassend vijfde nieuwsbericht: "morgen moeten jullie allemaal het Belang van Limburg kopen en zoeken naar nieuwtjes uit Qatar!".

Ik hou jullie in spanning, maar hoor graag jullie reactie :-).

Tot morgen....

 

19:31 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

17-02-08

binnenkort kunnen we allemaal naar de Katholieke eucharistieviering (de mis) in Qatar

Jullie zullen wel denken: "Alweer een berichtje...Kim heeft daar precies tijd te veel, nu Tom in Abu Dhabi zit!" Wel, niets is minder waar, maar dit nieuwtje wil ik jullie toch niet onthouden.

Deze voormiddag ging ik met Siel naar de plaatselijke supermarkt. aan de kassa kregen we de gebruikelijke vragen te verwerken: Vanwaar komen jullie? Hoe oud is je dochter?,... Maar de Filipijnse kassierster sloeg me even uit het lood toen ze vroeg: "Zijn jullie Christenen?" Ik bevestigde haar vermoeden en werd meteen uitgenodigd op de eucharistieviering van de eerste Kerk in Qatar.

Nu, Carolina (onze babysit) had me ook al eens verteld dat ze wekelijks naar een eucharistieviering gaat. Op een viertal plaatsen in Qatar zouden zich 'kerken' bevinden en deze worden gedoogd, al mag je er geen reclame voor maken. De vieringen gaan door in een gewoon huis en de kerkgangers zijn vooral van Filipijnse, Indische of Sri Lankaanse origine. Blanken zie je volgens Carolina zelden of nooit. Carolina dacht dat dit kwam doordat het nieuws hen niet bereikt of omdat ze een andere soort eucharistievieringen gewend zijn. Ze omschreef het gebeuren als volgt: "hier loopt iedereen op blote voeten, er hangt een indringende geur van scherpe specerijen, iedereen danst, er zijn ellenlange preken en nadien is er een uitgebreid feestmaal (meestal met Aziatische ingrediënten). Euh, even denken.... Ja, inderdaad anders dan wij het gewend zijn :-).

Terug naar het meisje aan de kassa.... Zij verzekerde me dat het niet om zo'n verdoken kerkje zou gaan, maar een heus gebouw dat binnenkort zijn deuren zal openen! Even googlen dus. En wat blijkt, ze heeft gelijk...

Op de website van de Wereldomroep vond ik inderdaad een volledig artikel over de eerste Kerk in Qatar sinds de komst van de Islam veertien eeuwen geleden. In het artikel lees ik dat de conservatieve Moslims woedend zijn, maar onze ruimdenkende Emir vindt dat de tijd is aangebroken om te laten zien dat de Islam een tolerante godsdienst is. Maar blijkbaar is er toch heel wat commotie rond dit gebeuren. Het gebouw zal in april zijn deuren open en heeft 18 miljoen dollar gekost!!!!!

Enfin, ik ga hier niet dat hele artikel overtypen, maar jullie vinden meer informatie via deze link: http://www.wereldomroep.nl/actua/middenoosten/080208kerk_...

Hieronder kunnen jullie alvast een glimp opvangen van dit ophefmakende gebouw! Mooi toch, niet?

kerk Qatar

16-02-08

Een fris zomerkopje voor onze Cas

Vrijdag steeg het kwik in Doha tot een aangename 30°C.  Een ideaal weertje voor een mooie wandeling. In de voormiddag stond er echter nog heel wat  op het programma. Een kort verslagje van een mooie dag!

Wie de foto's onderaan dit bericht goed bekijkt zal zeker een verandering opmerken. Jaja, inderdaad! Aangezien het hier vanaf nu steeds warmer zal worden, besloten we ons jongste maar een fris zomerkopje te geven. Ook voor ons was het even wennen en ik voelde me zelfs een beetje triestig, maar nu zijn we al helemaal gewoon aan onze bijna-peuter. Cas heeft hierdoor gelukkig zijn lach niet verloren. En dat is toch wel het belangrijkste.

In de late voormiddag vertrokken we dan richting ons nieuwe kantoor. Het meubilair en de electronica zijn nu allemaal voorhanden. We wachten enkel nog op de internetaansluiting... Hoog tijd dus om het kantoor in te richten en op te frissen. Oordeel zelf maar op onderstaande foto's of dit gelukt is.

Over dat kantoor valt bovendien nog iets interessants te vertellen. Het nieuwe hoofdkwartier van ISCQA (Iemants Steelconstructions Qatar) ligt namelijk tegenover het hoofdkantoor van het 'Al Jazeera Network'. Voor wie zijn kennis nog eens wil opfrissen, geef ik deze link even mee: http://nl.wikipedia.org/wiki/Al_Jazeera 

Tegen twaalf uur trokken we de deur van het kantoor achter ons dicht. Het was tenslotte ook onze vrije dag hé :-). We besloten kennis te maken met onze onderburen van restaurant 'Istanbul'. En die zullen ons zeker vaker over de vloer krijgen... Het eten was om vingers en duimen af te lekken. Heerlijk!

In de namiddag maakten we een heerlijke wandeling langs de Corniche, ter hoogte van het optrekje van onze Emir, Sheikh Hamad bin Khalifa Al-Thani. Alhoewel, optrekje...Een paleis om u tegen te zeggen hoor. Beoordeel zelf  de foto maar!

Tegen 17u. waren we terug thuis en hadden we nog twee uren de tijd om Tom zijn valies te maken. Hij zal tot 18 februari in Abu Dhabi vertoeven voor allerhande meetings. Tom heeft beloofd om ditmaal echt wel gebruik te maken van zijn fototoestel. Misschien krijg ik hem zelfs zo ver om nog eens een berichtje op de blog te zetten. Wie weet...

100_5677

100_5681

100_5682


100_5684


100_5685


100_5687


100_5692


100_5701


100_5708


100_5713

14-02-08

Happy Valentine

We komen net terug van een gezellig en romantisch etentje in Café Batteel. Maar alvorens ons bedje in te kruipen, willen we toch nog even een liefdevol woordje richten aan iedereen die ons dierbaar is. Dus bij deze: "Wij wensen jullie een jaar vol liefde en voor sommigen onder ons heel gezonde kindjes....". Degenen voor wie het bestemd is, zullen wel weten dat we hun bedoelen :-). Van harte proficiat vanuit het verre Qatar.

Ondertussen hebben we ook weer wat bijgeleerd. In de kinderopvang wist een lieve gesluierde dame ons te vertellen dat Cas in het Arabisch 'Troffee' betekent. Is dat nu niet geweldig?

De rest van het verhaal vertellen de foto's voor jullie. Zo kan je zien:

  • dat het hier ondertussen warm genoeg is voor een zwempartijtje
  • dat onzen aap nu niet meer enkel zijn voeten, maar ook een banaan kan eten
  • dat onze babysit - Carolina - graag gezien is door onze kindjes
  • dat ik een superromantische echtgenoot heb, die op Valentijn hartvormige pannenkoeken bakt
  • en dat grote zus Siel het superleuk vindt om haar broertje te helpen op de schommel

100_5668

100_5669

100_5667

100_5672

100_5671

100_5665

21:08 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-02-08

Het nieuwe schoolgebouw oogt veelbelovend!

 Siel haar verjaardag is weer achter de rug. Hartelijk dank aan iedereen die eraan dacht via sms, mail, telefoon, skype of e-cards. Siel was in de wolken met al die aandacht... Ze is nu drie jaar of zoals ze zelf zegt: "Ik ben nu twee jaar genoeg". Een hilarisch uitspraak en zo heeft ze er tegenwoordig wel meer in petto. Wat dacht je van: "De auto ruikt naar stink"... (waarmee ze vanille bedoelt :-))

De dag voor haar verjaardag vierde Siel reeds haar derde levensjaar op school. Trots deelde ze haar kadootjes voor de medeleerlingen uit en alle kindjes smulden van de cake en gezonde fruitsapjes. Enige nadeel was dat Siel niet wou dat er voor haar gezongen werd. Maar mama en papa hebben dat de volgende dag ruimschoots goedgemaakt. Wij mochten wel zingen!

Zoals eerder vermeld had Siel vrij op de dag van haar verjaardag en de 13 dagen die hierop volgden. Reden hiervoor is de verhuis naar het gloednieuwe schoolgebouw. Kwestie van de route reeds te kennen en omdat we onze nieuwsgierigheid niet kunnen bedwingen, gingen we alvast eens een kijkje nemen. En wat we zagen viel reuze mee. Kijk zelf maar eens op de fotootjes. Siel zal het zeker naar haar zin hebben op 'de nieuwe school'.

Cas amuseert zich ondertussen nog steeds in de creche en steelt de harten van alle verzorgsters. De charmeur!!!!

Voor de rest kunnen we enkel vertellen dat de temperatuur hier langzaam maar zeker begint te stijgen. Nona en Anita mogen gerust zijn. Binnen een maandje kan je hier zeker een bruin kleurtje komen halen :-). Sinds begin deze week kunnen we toch al de winterjassen in de kast hangen. Cas had die voordien zeker nog nodig tijdens onze bijna dagelijkse wandeling door de compound.

Tenslotte vinden we het ook zeer leuk dat onze buren de weblog gevonden heb. Eef en Jeroen, doe ze daar de groetjes en tot in de zomer. Die straatbarbeque proberen we zeker mee te pikken. We zullen alvast wat zonnestraaltjes in onze valies proppen :-).

 100_5648

100_5655


100_5641


100_5642


100_5643


100_5653

14:57 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-02-08

Vreugde en verdriet

Het is weer even geleden dat ik nog een bericht op de blog geplaatst heb. Maar dat had zo'n redenen. Donderdagavond kregen we slecht nieuws vanuit België. Het overlijdingsbericht van mijn Nonk Willy sloeg niet enkel hier in als een bom. Wij wensen Thomas, Wim en Annelies heel erg veel sterkte! Na zo'n slecht nieuws, sta je toch even stil bij dit leven en zou je toch even heel kort terug in België willen zijn.

Maar we zijn in Qatar en hier is de afgelopen week ook heel wat gebeurd. Zo was het de 'Tour of Qatar', met als eindwinnaar onze Vlaamse Tom Boonen. Vrijdag gingen we normaalgezien naar de laatste rit kijken, maar het was koud en mijn hoofd stond er niet naar. Uiteindelijk besloten we tegen 15u. toch maar een kijkje te gaan nemen, maar de vogel was al gaan vliegen :-). De Corniche was wel nog volledig autovrij, dus hebben we een mooie wandeling op die anders zo drukke weg gemaakt.

Vrijdag was tevens mijn eerste werkdag, maar die was niet erg productief, want vrijdag is het hier weekend. Zaterdag, zondag en vandaag werd er wel hard gewerkt. Mijn baas valt in elk geval in goede aarde! Ik weet wat me te doen staat en probeer me zo vlug mogelijk de nodige procedures eigen te maken. Ik dacht dat de organisaties in de non-profitsector de gouden medaille kregen voor 'afkortingen', maar ze zullen die prijs toch moeten afstaan aan de firma Iemants NV :-).

Sinds zondag gaat Cas naar de kinderopvang en dit bevalt hem prima. Hij heeft al meteen de harten van de kinderverzorgster veroverd met zijn hartverwarmende glimlach.

Siel is terug volledig in het schoolritme en kijkt uit naar haar verjaardagsfeestje op school. Vanmiddag hebben we de traktaties voor de klasgenootjes alvast klaargemaakt.

100_5645

19:12 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tour of qatar 2008, iemants nv |  Facebook |

27-01-08

Quick Step op kop in 'Tour of Qatar 2008'

Een bericht voor de wielerfans!

Na de eerste rit in de 'Tour of Qatar' voert Quick Step het klassement aan. Winnaar van deze openingsrit is Quick-steprenner Matteo Tosatto. Jullie kunnen meer info vinden op http://www.letour.fr

Hopelijk voelt onze jongste zich de komende dagen wat beter, zodat we ook eens een glimp van onze Belgische wielerhelden kunnen opvangen!

 

18:15 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tour of qatar 2008, quick step |  Facebook |

Raindrops keep falling on my head...

Sinds wij hier aangekomen zijn heeft het al elke dag (een beetje) geregend. Voor ons Belgen is dit niet echt nieuws, maar in Qatar voelt dit toch wat vreemd aan. Ook vandaag werden de hemelsluizen weer even opengezet. Omdat Qatar niet beschikt over een goed afwateringssysteem, staan de straten hier op 1, 2, 3 onder water. Op zo'n momenten ben je zo'n 4WD echt wel dankbaar.

Zoals eerder vermeld, had ik vandaag een gesprek in 'Nursery the Small World'. Deze kinderopvang is gelegen op de weg tussen ons appartement en het kantoor van Iemants NV, dus eigenlijk ideaal. De eigenares 'Angela' is van Braziliaanse afkomst en verwelkomde Cas en mezelf met een hartverwarmende glimlach en open armen. Meteen toen ik de huiselijke sfeer zag, was ik verkocht. Overal hangen foto's en knutselwerkjes van de 54 kindjes. Cas zit samen met 7 andere kindjes tussen 9 en 18 maanden. Ze worden verzorgd door 2 nanny's (een Braziliaanse en een Filipijnse dame). De kindjes doen zelfs op zo'n jonge leeftijd al heel wat activiteiten zoals waterspelen, vrij spel op turnmatten, spelen met klei,...

Naast de activiteitenkamer is er ook een slaapkamer waar ieder kind zijn eigen bedje heeft, waar nooit iemand anders in slaapt. Angela nam alle tijd om me rond te leiden en mijn vragen te beantwoorden. Enige minpunt is misschien de verouderde accomodatie, maar Angela kan dan ook uitpakken met 17 jaar ervaring als kinderverzorgster. Cas mag zondag reeds gaan en eventueel ook al een paar uurtjes op proef komen tijdens de komende dagen. Maar dan moet hij eerst terug genezen, want sinds vannacht heeft onze kapoen koorts en is hij heel hangerig. Aangezien hij regelmatig naar zijn oortje grijpt, vrees ik voor een oorontsteking. Uit voorzorg ben ik vanochend maar meteen oordruppeltjes gaan halen bij de plaatselijke apotheker. En nu maar hopen dat onze kleine jongen zondag terug helemaal de oude is!

Mama is in elk geval klaar voor de eerste werkdag...

12:51 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-01-08

We zijn terug thuis!

Woensdagochtend om 10u.50 vertrok ik samen met Cas en Siel terug richting Qatar. Ditmaal kwamen Oma, Opa en Nona ons uitwuiven. Het afscheid was deze keer minder zwaar, al zullen we onze familie en vrienden in het verre België pas binnen vijf maanden terugzien. Uitgezonderd Nona, Anita, Tammy en Annelies; die een vakantie richting Qatar gepland hebben in de maanden maart en april. Het was uiteraard een prettig weerzien met Tom, want die kon de lokroep van het werk niet weerstaan en keerde al op 10 januari huiswaarts.

De vakantie was druk, maar zeker de moeite waard. We hebben alle naaste familieleden teruggezien en ook heel wat goede vrienden. Familie en vrienden aan de kust zullen echter wat geduld moeten hebben tot juli of augustus, want die lange rit paste echt niet in de drukke agenda. Eén van de hoogtepunten tijdens deze vakantie in België was ongetwijfeld het huwelijk van onze goede vrienden Wim en Annekatrien. Bruid en bruidegom straalden op deze mooie dag en zorgden voor een prachtige huwelijksmis en een uitstekend avondfeest. Bedankt dat we erbij mochten zijn! (Tom echter enkel in gedachten :-))

In Qatar heeft het de afgelopen weken - net als in België - erg veel geregend. Tom heeft hiervan enkele mooie filmpjes. Ik zal ze één van de volgende dagen eens op de weblog trachten te plaatsen. Het is hier nu zo'n 20°C, maar dat voelt toch wel erg frisjes aan. De temperatuur gaat nu enkel nog in stijgende lijn, dus er wachten ons mooie vooruitzichten.

Momenteel genieten we van een erg rustig weekend, zodat de kinderen in alle rust terug kunnen aklimatiseren. Siel gaat vanaf zondag terug naar school. Die vaste structuur zal haar zeker goed doen na een maand vol leuke onregelmatigheden! En voor mij ligt er ook heel wat moois in het verschiet. Ik  start namelijk vanaf 1 februari met een nieuwe parttime-job als secretaresse van.................. Tom Coosemans. Inderdaad! Ik kijk er erg naar uit om terug wat werk te verzetten.

Cas zal vanaf nu dus de ochtenden in een kinderopvang doorbrengen. Momenteel ben ik dus druk op zoek naar een gepaste crêche. Zondag hebben we een eerste gesprek in 'the small world", waar 2 plaatsen vrij zijn. Maar aangezien je in Qatar nooit op één paard moet wedden, zal ik de komende dagen nog op zoek gaan naar andere mogelijkheden. De namen klinken in elk geval ongelooflijk mooi: 'Little Angels', 'Busy Bees', 'First Steps', Sunbeam', ... Ik heb al meermaals vernomen dat er wachttijden zijn van enkele maanden, dus we zullen moeten nemen wat er te krijgen valt. Al zal ik mijn kleine jongen nooit achterlaten waar ik zelf niet zou willen blijven. We zullen wel zien!

Verder vindt van 27 januari t.e.m. 1 februari 'the Tour of Qatar' plaats. Misschien kunnen we nog eens een Belgische vlag in elkaar knutselen om Tom Boonen te gaan aanmoedigen? Jullie vernemen dit ongetwijfeld in een volgend bericht!

12:23 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

07-01-08

Van 23°C naar -18°C op één weekje tijd

Eindelijk tijd én een internetverbinding :-). Daarom zal ik trachten om de afgeopen twee weken zo kort mogelijk samen te vatten.

23 december namen we 's nachts het vliegtuig richting België. Na een rustige vlucht zagen we in de Zaventemse aankomsthal Opa, Lukas en Nona. Siel was superblij om weer even in onze woning in Hasselt te vertoeven. Al het speelgoed leek wel nieuw, want onze kleine meid was heel wat dingen al vergeten :-). Die eerste dagen waren uiteraard gevuld met bezoeken aan familie en vrienden. Maar er was gelukkig ook even tijd om met haar vriendinnetje én buurmeisje Naomie te spelen.

27 december was dan een dag vol verrassingen voor Siel. Samen met Méke, Bonne, Nona en mama trok Siel richting Antwerpen voor de 'Samson en Gert - Kerstshow' en een bezoekje aan de Zoo. Een prachtige en onvergetelijke dag!

28 december vertrokken we dan 's avonds op skivakantie richting Mallnitz (Oostenrijk). Deze vakanties met onze goede vrienden worden stilletjesaan een echte traditie. Dit jaar kregen we het gezelschap van Kris, Annemie, Christel en Jean-Marie. Dimi vervolledigde het groepje op de 2de januari. In het typisch Oostenrijks dorpje was het zo'n negen graden onder het nulpunt. Tom en Siel stonden op de latten. Al was het enthousiasme bij Tom toch stukken groter dan bij onze kleine meid. Na twee dagen moesten we inderdaad toegeven dat 2jaar en 10 maanden misschien net iets te jong is om te leren skiën. Siel had weliswaar geen schrik om naar beneden te glijden, maar het lange wachten en de koude deden haar de das om. Vanaf dag drie bleef Siel dus fijn met mama en Cas in het hotel. We hadden het reuze naar onze zin in de kinderspeelclub (Siel) en de sauna (mama) en maakten ondermeer een mooie wandeling. Papa maakte ondertussen de pistes onveilig en de bende trok zelfs één dag naar de Mölltaler-gletcher waar het kwik 18°C onder nul aangaf. Brrrrr... De voorlaatste dag bleef Tom 's avonds bij de kindjes en waagde ik me aan een rodelavontuur, dat vooral voor Annemie vrij pijnlijk afliep. Ik deelde met mijn toekomstig schoonzusje een slee, maar door een uitwijkmaneuver botsten we tegen een bergje van bevroren sneeuw. Gelukkig kozen we een andere weg dan onze slee, want die vloog de afgrond in :-). Annemie houdt er een pijnlijke onderrug aan over en bij mij bleef de schade beperkt tot een serieuze blauwe plek op mijn bovenbeen. De terugreis op vijf januari verliep gelukkig een stuk veiliger. Het was een zeer ontspannende en eluke vakantie met goede sneeuw, fijne gesprekken, deugddoende massages, verfrissende duiken in het zwembad, gezonde wandelingen en heerlijk eten! Hopelijk zijn Wim, Annekatrien, Rudy, Tiny en kleine Emily volgend jaar ook terug van de partij. Want die hebben we toch wel gemist :-(.

Zes januari werd er drie maal feest gevierd. Eerst een verlaat Kerstfeest bij Oma en Opa, nadien een etentje met Dimi en Sandra en tenslotte het dertigste verjaardagsfeest van Nele.

Drukke dagen dus, maar we genieten met volle teugen van onze vakantie in het koude België. Die vakantie zit er voor Tom al bijna op. Morgen gaat hij even werken op het hoofdkantoor van Iemants NV in Arendonk, donderdag heeft hij een vergadering in Parijs en aansluitend staat de terugvlucht naar het lekker warme Doha op het programma. Ikzelf blijf samen met de kindjes nog tot 23 januari in België. 

Zo, mijn webdagboek is weer up-to-date!

18:23 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Iedereen mag het horen: "2008 is geboren!"

       tmpphpbPCWaS

2007 was weer een goed jaar, zeker voor herhaling vatbaar.

We zullen er ook in 2008 weer het beste van maken, zodat alleen vreugde en tevredenheid ons kan raken

Wat dit nieuwe  jaar ons zal brengen, weten we nog niet! Maar hopelijk ligt er voor iedereen die dit leest weer iets moois in 't verschiet.

Moge 2008 op alle gebieden weer een jaar worden waarvan je zeggen zal, dat het nog jaren mag duren!

Wij wensen jullie kortom een fantastisch 2008, waarin alles uitkomt wat je verwacht!

Tom, Kim, Siel en Cas

images            vuurwerk 3          vuurwerk 4        vuurwerk 5




17:39 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-12-07

Nog één nachtje slapen...

Eerst en vooral een hele gelukige verjaardag aan onze lieve Sofie!

Zoals de titel al doet vermoeden, komt onze vakantie in België nu wel heel dichtbij. Onze vlucht vertrekt 23 december om 00u.25 en we zullen in Zaventem aankomen om 10u.15.

De laatste voorbereidingen worden getroffen, de valiezen staan klaar, 'to-do-lijsten' worden bij de vleet gebruikt en er rest me nu enkel nog wat schoonmaakwerk en een zoektocht naar winterschoeisel voor Siel en mezelf. Aangezien mijn wagen sinds maandag in de garage is wegens 'hevig schokken boven de 80km/u.', ben ik nu aangewezen op Tom. En die heeft uiteraard niet zo veel tijd, omdat hij - werkgerelateerd - nog van alles in orde moet brengen voor ons vertrek.

Gisteren waren we uitgenodigd voor een gezellige en heerlijke BBQ bij Koen, Mieke, Lotte en Senne. Ook Wouter (Tom zijn vervanger vanuit België) en Mark en zijn familie waren aanwezig. Het werd een zeer ontspannen namiddag, die afgesloten werd met een spelletje petanque op de woestijnvlakte buiten de compound.

19 december vierden de Moslims Eid al-Adha. Voor de geïnteresseerden volgt hier een korte omschrijving van dit offerfeest. Eid al-Adha, het Offerfeest of feest van Ibrahiem is het belangrijkste feest van de Islam. Het duurt drie dagen en wordt gevierd vanaf de 10de dag van de 12de maand van de islamitische kalender. Deze feestdag vindt zijn oorsprong in volgende gebeurtenis: "God vroeg aan Ibrahim (Abraham) om zijn zoon Ismaël te offeren om te laten zien dat hij trouw en gelovig was. Toen Ibrahim zijn zoon met een mes wilde doodsteken, kwam er een engel die zei dat een schaap de plaats van Ismaël mocht innemen." Om dit gebeuren te herdenken slacht iedere Moslim - die er de financiën voor heeft - op de eerste dag van dit offerfeest een schaap. In de Islamitische landen gebeurt dit vaak in het dorp waar men geboren is. In de familiekring wordt het goed verzorgde dier door de oudste man gedood met een vlijmscherp mes om het dier niet te laten lijden. Het vlees wordt in drie stukken verdeeld: een deel voor de familie, een deel voor buren, vrienden of bezoekers en een deel voor de armen. De start van dit offerfeest is tevens het einde van de bedevaart naar Mekka."

Tenslotte volgen nog wat foto's van het spelletje 'petanque' bij Mieke en Koen. Enkele foto's werden door Siel getrokken, die dat zeker niet slecht deed voor een 2-jarige :-).

100_5506

100_5508


100_5507

Anouk en Cas
100_5513

Getrokken door Siel.
100_5518

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar Siel wil zelf uiteraard ook eens poseren!
100_5519

100_5516

En ook deze laatste foto van Mieke en Senne werd door Siel getrokken.

09:26 Gepost door Kim in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: eid al-adha |  Facebook |